Բռնի ուժով բերման է ենթարկվել ՀՅԴ-ական Գերասիմ Վարդանյանը Ժողովու´րդ, չընկրկե´ք, ըմբոստացե´ք, անվարա´ն դուրս եկեք այս վիժվածքի դեմ. Գևորգ Գևորգյան Հատուկ շեշտվում է Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի միջոցառումներին Բայդենի մասնակցությունը. Արմեն Աշոտյան Այցը նախընտրական չէ՛ր՝ այն յուրատեսակ հրավերք էր Ալիեւին՝ Սյունիք. ՀՀ նախկին վարչապետ Հերիք ու բոլ եղավ, թող մեր հետ խաղ չխաղան. գնդապետ Մովսիսյան «Մեր թրքասեր իշխանությունը, հատուկ, տեղադրում է Մահատմա Գանդիի արձանը, ով հայտնի է իր հակահայկական կեցվածքով» Նորաստեղծ կուսակցության համահիմնադիրը հերքում է Վահե Հակոբյանին Առայժմ կարելի է մի 5-6 կուսակցության անուն նշել` որպես առաջատար. սոցիոլոգ «Չեն ուզում Մեղրիի միջանցքը իրենց կամքով, խաղաղ կյանքի դիմաց տան, ուրեմն պատերազմով կվերցնեն». Նիկոլը` իր մտերիմներին. 168.am Սյունիքում այսօր հարուցված քրեական գործով ցանկացած գործողություն ապօրինի է. Փաստաբան


ՀԱՅ-ՌՈՒՍԱԿԱՆ ՌԱԶԱՎԱՐԱԿԱՆ ՄԻՈՒԹՅԱՆ ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ՀԵՌԱՆԿԱՐՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ

Վերլուծություն

ՀԱՅԿ ԲԱԲՈՒԽԱՆՅԱՆԻ ԵԼՈՒՅԹԸ ԵՎՐԱՍԻԱԿԱՆ ԱԿՈՒՄԲԻ ԿՈՆՖԵՐԱՆՍՈՒՄ

Սառը պատերազմում պարտվելուց հետո Հայաստանում, ինչպես նաև հետխորհրդային մյուս երկրներում հաստատված «ժողովրդավարական տոտալիտարիզմի» նոր կարգերը լայն հնարավորություններ  ստեղծեցին տոտալիտար աղանդների, արտաքին վերահսկողությամբ գործող կործանարար հասարակական կազմակերպությունների, այսպես կոչված փոքրամասնությունների տարբեր քարոզիչների անարգել գործունեության  համար, անբարյացակամ պետությունների գաղտնի ծառայությունների համապատասխան ներթափանցմամբ : «Շուկայական արժեքների», արևմտյան կենսակերպի, հոգևոր արժեքների մերժումը, պատմության վերանայումը, զուգորդված Հայաստանի «նոր» քաղաքացու կրթության համար հսկայական ֆինանսական ներդրումներով , հանգեցրեց ոչ միայն հինգերորդ, այլև վեցերորդ շարասյան առաջացմանը՝ սորոսիզմի ներթափանցմամբ բոլոր պետական ​​և հասարակական կառույցներ: Միայն 1997-ից ի վեր Հայաստանում Սորոսի հիմնադրամի միջոցով շնորհվել է գրեթե 60 միլիոն ԱՄՆ դոլարի դրամաշնորհ:

Հայկական Երրորդ հանրապետության ազգային գաղափարը ձևավորվեց որպես անկախ, լիբերալ-դեմոկրատական ​​և քիչ թե շատ ազգային պետության կառուցում, որը ձգվում է դեպի եվրոպական մոդելներ և կառույցներ, կարող է ինքնուրույն ապահովել Արցախի անվտանգությունը և նպաստել Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչմանը: Սակայն, Արցախի խնդրի լուծման դոկտրինը վերջնականապես չձևավորվեց, և այդ հարցում ազգային համաձայնություն չգտվեց: Բացի այդ, չի մշակվել երկրի այնպիսի համակարգային տնտեսական զարգացման մի մոդել, որը հնարավորություն կտա լուծել սոցիալական և ժողովրդագրական խնդիրները, ինչպես նաև կանխել տարածաշրջանային մրցակցության մեջ հետ մղումը, այդ թվում ՝ ռազմատեխնիկական հարցերում:
Երկրի արտաքին քաղաքականությունը, իրականացնելով վերոնշյալ ազգային գաղափարը, հիմնականում բազմավեկտոր էր` կոմպլիմենտար (փոխլրացնող), ինչը ապահովում էր մոտավորապես հավասար հարաբերություններ ինչպես Արևմուտքի, այնպես էլ Ռուսաստանի հետ, բայց տարբեր ժամանակահատվածներում և տարբեր ոլորտներում նրանց հետ համագործակցության շեշտադրումները տարբեր էին: Միաբևեռ աշխարհակարգի ժամանակ (պայմանականորեն կարելի է դիտարկել մինչև 2007 թ. փետրվարի 10-ի Ռուսաստանի Դաշնության Նախագահի Մյունխենի ելույթը) Հայաստանը քաղաքական հարցերում առաջնորդվում էր արևմտյան կառույցներով` ԵԱՀԿ, ԵԽ (միացել է 2001-ին): Նույն ժամանակահատվածում ՄԱՀ-ն և Համաշխարհային բանկը գերակշռում էին տնտեսական հարցերում: Ըստ այդմ, ֆինանսների, արդարադատության նախարարությունները և տնտեսական բլոկը սերտորեն համագործակցում էին արևմտյան գործընկերների, ավելի ճիշտ ՝ վերահսկողների հետ: 2005-ին Հայաստանը միացավ Բոլոնիայի կրթական համակարգին և իրականացվեցին բազմաթիվ համապատասխան «բարեփոխումներ»:

2009 թ. Մայիսի 7-ին Պրահայում տեղի ունեցավ հիմնադիր գագաթնաժողով, որտեղ ընդունվեց «Արևելյան գործընկերության» մասին համատեղ հռչակագիր և տեղի ունեցավ դրա պաշտոնական հիմնադրումը, այդ թվում ` Հայաստանի կողմից: Նոր նախաձեռնության հիմնական նպատակը հայտարարվել է «Եվրոպական միության և շահագրգիռ գործընկեր երկրների միջև քաղաքական և տնտեսական ինտեգրման արագացման համար անհրաժեշտ պայմանների ստեղծումը ` նպաստելով «Արևելյան գործընկերության» մասնակից երկրներում քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների իրականացմանը»: Արևելյան գործընկերությունը նախատեսում էր նոր սերնդի ասոցացման համաձայնագրի կնքում: 2017 թ. Հայաստանը վավերացրել է ԵՄ-ի հետ Համապարփակ և ընդլայնված գործընկերության համաձայնագիրը: Այս փաստաթղթի ծավալը գնահատելու համար ասենք, որ այն բաղկացած է 386 հոդվածից: Համեմատության համար նշենք, որ Ռուսաստանի Դաշնության և ՀՀ-ի Բարեկամության, համագործակցության և փոխօգնության մասին 1997 թ. օգոստոսի 29-ի համաձայնագիրը բաղկացած է 23 հոդվածից:

Ինչ վերաբերում է ռազմական ոլորտին, ապա ՆԱՏՕ-ի հետ Հայաստանի համագործակցությունը սկսվեց անկախություն ձեռք բերելուց մեկ տարի անց: Արդեն 1992-ին Երևանը միացավ Հյուսիսատլանտյան համագործակցության նորաստեղծ խորհրդին: Դաշինքի հետ իր հարաբերությունների զարգացման շրջանակներում, Հայաստանը 1994 թ. միանում է ՆԱՏՕ-ի «Գործընկերություն հանուն խաղաղության» ծրագրին, իսկ 2002 թվականից մասնակցում է այս ծրագրի պլանավորմանը և վերլուծությանը, որն օգնում է ՀՀ զինված ուժերին ընդլայնել փոխգործակցության հնարավորությունները Դաշինքի հետ: 2003-ին, չնայած այն փաստին, որ Հայաստանը ՆԱՏՕ-ի անդամ չէր, այն իր զինծառայողներին ուղարկում է Կոսովո ` մասնակցելու ՆԱՏՕ-ի խաղաղապահ գործողությանը:

 2004-ին, Ստամբուլում ՆԱՏՕ-ի գագաթնաժողովում որոշվեց նշանակել Կովկասի և Կենտրոնական Ասիայի հարցերով ՆԱՏՕ-ի հատուկ ներկայացուցիչ, որը  սկսեց «վերահսկել» նաեւ Հայաստանը: 2005-ի դեկտեմբերին Երևանը ստորագրեց Անհատական ​​գործընկերության գործողությունների ծրագիրը (ԱԳԳԾ` IPAP): Նույն թվականին մի խումբ հայ զինծառայողներ (46 հոգի) ուղարկվեցին Իրաք ՝ ՆԱՏՕ-ի առաքելության մարդասիրական առաջադրանքները կատարելու համար (Լեհաստանի ստորաբաժանման կազմում): Հայկական զորախումբը Իրաքում մնաց մինչեւ 2008 թվականի հոկտեմբեր: 2010-ի փետրվարին Երեւանը 40 խաղաղապահների խումբ է ուղարկում Աֆղանստան: ՆԱՏՕ-ի հետ հարաբերությունները բարելավելու համար, Հայաստանի Ազգային ժողովը 2011 թվականի մայիսի 11-ին վավերացրեց հայկական խաղաղապահ զորախումբը (մինչև 130 մարդ) եռապատկելու մասին համաձայնագիրը:

IPAP- ի լայն բնույթից ելնելով ` Հայաստանը ոչ միայն համագործակցում է ՆԱՏՕ-ի հետ պաշտպանական ոլորտում, այլ նաև կանոնավոր խորհրդակցություններ է անցկացնում դաշինքի անդամ երկրների հետ` օրենքի գերակայության վերաբերյալ: Երկու-երեք տարին մեկ IPAP- ի բովանդակությունը թարմացվում է ` համաձայն նոր պահանջների: IPAP- ի իրականացման երկրորդ փուլը, որը սկսվել է 2010 թ., նախատեսում էր իրականացնել Հայաստանի պաշտպանության ռազմավարական վերանայում, որի շրջանակներում մշակվեց զինված ուժերի զարգացման միջնաժամկետ ծրագիր: Ծրագիրը նախատեսում է ղեկավարել պաշտպանական համակարգը ` հիմնված ժողովրդավարական և քաղաքացիական վերահսկողության վրա, և բարեփոխել բանակը` այն «միջազգային» չափանիշներին մոտեցնելու համար:
Զարգացում կար նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ռուսական վեկտորում: Դա հիմնականում դրսեւորվել է ռազմական ոլորտում: Ռազմաբազայի ստեղծում, սահմանների պաշտպանություն, ՀԱՊԿ-ին անդամակցում, Ռուսաստանի և Հայաստանի զորքերի (ուժերի) միացյալ խմբի ստեղծում (2016 թ.): Տնտեսական բլոկում Հայաստանի համակարգաստեղծ որոշ ձեռնարկություններ փոխանցվել են ռուսական ընկերությունների սեփականությանը կամ կառավարմանը: 2015 թվականից Հայաստանը միացավ ԵԱՏՄ-ին: Հայաստանի հիմնական առևտրային գործընկերը Ռուսաստանի Դաշնությունն է, որին բաժին է ընկնում պատրաստի արտադրանքի արտահանման հիմնական մասը: Առաջընթաց կա նաև կրթական ոլորտում. 1999 թ. ռուս-հայկական համալսարանը սկսեց գործել, իսկ 2015 թ.-ից` Մոսկվայի պետական ​​համալսարանի Երեւանի մասնաճյուղը:
Այսպիսով, կարելի է ասել, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության բազմավեկտոր հավասարակշռությունը «եւ-եւ» բանաձևի համաձայն պահպանվեց մինչև 2018-ի իրադարձությունները:
2018 թ. Հայաստանը, ինչպես իրենց ժամանակին ԱՊՀ և Արևելյան Եվրոպայի մի շարք երկրներ, հայտնվեց հսկայական աշխարհաքաղաքական ճեղքում, տեղի ունեցավ այն, ինչը կոչվում է գունավոր հեղափոխություն: Արևմտյան տեխնոլոգիաները հասան իրենց նպատակին: Ինչպես  վերը նշեցինք, դրա համար ահռելի ռեսուրսներ էին ծախսվում և ծախսվում են, և դա նոր չէ, այս իրավիճակը արդեն հասունացել է երկար տարիներ, գործնականում 80-ականների վերջից և հասցվել է իր տրամաբանական ավարտին: Հայաստանում իշխանության եկան արեւմտամետ ուժերը, որոնք պահանջում էին ԵԱՏՄ-ից Հայաստանի դուրս գալը, Հայաստանի համար «այլընտրանքային» անվտանգության համակարգի ստեղծումը եւ այլն: Նրանց հետագա գործողությունները հանգեցրին հայ-ռուսական հարաբերությունների մեջ վստահության մակարդակի կտրուկ անկմանը:

Երկրորդ արցախյան պատերազմը (2020 թ. սեպտեմբեր-նոյեմբեր) ոչ միայն բացահայտեց հայ ժողովրդի անվտանգության համակարգի ողջ խոցելիությունը, այլև արմատապես փոխեց իրավիճակը երկրում և տարածաշրջանում: Ահա հետպատերազմյան տարածաշրջանային լանդշաֆտի հիմնական տեսքը.
1. Արցախի  մի մասը օկուպացված է, Արցախի հետ կապն իրականացվում է նեղ միջանցքով, հին պաշտպանական գծի կորուստը, որը 30 տարիկառուցվում էր, նոր սահմանների կտրտվածությունը մեծ դժվարություններ է ստեղծում նոր պաշտպանական գիծ կառուցելու հարցում: Ոչ Հայաստանը, ոչ էլ Արցախը, չունեն դրա համար անհրաժեշտ ռեսուրսներ:


2. Օկուպացիայի սպառնալիքը կախվել է ոչ միայն Արցախի մնացած մասի, այլև Սյունիքի մարզի վրա: Հարձակման ենթակա է  Հայաստանի ամբողջ տարածքը, ներառյալ մայրաքաղաքը: Ուժի դիրքերից պայմաններ թելադրելու Ադրբեջանի փորձերը, տարածքային պահանջների` ներառյալ Երևանը և Սևանը, ներկայացումը , ռազմագերիների փոխանակման վերաբերյալ եռակողմ պայմանագրի չկատարումը, պայմանագրերում չնշված տրանսպորտային սխեմաների մեջ զիջումների վերաբերյալ պահանջները,  Արցախի կարգավիճակի մասին բանակցությունների մերժումը խոսում են Բաքվի մտադրությունների մասին ` շարունակել առճակատումը, նպատակ ունենալով բռնազավթել  Արցախի  հանրապետությունը և Սյունիքի մարզը և այնտեղ բնակվող հայ ժողովրդին ենթարկել ցեղասպանության:

3. Հայկական բանակը մեծ կորուստներ ունեցավ կենդանի ուժի, տեխնիկայի և սարքավորումների մեջ, որոնց համալրումը պահանջում է տարիներ և հսկայական նյութական ռեսուրսներ, որոնք  համաճարակով և պատերազմով թուլացած Հայաստանի տնտեսությունը չունի: Հայաստանը չի կարող ինքնուրույն լուծել բանակի վերազինման հարցը:

4. Արցախի, Սյունիքի, Տավուշի, հայ-թուրքական սահմանի անվտանգությունն ապահովում են ռուս զինվորականները, խաղաղապահները և սահմանապահները: Ռուսաստանը դադարեցրեց պատերազմը ՝ կանխելով  Արցախի Հանրապետության մնացած մասի և Սյունիքի օկուպացիան: Այսպիսով, նա եւս մեկ անգամ վերահաստատեց իր կայունացնող և խաղաղարար առաքելությունը տարածաշրջանում, ցույց տվեց իր հավատարմությունը դաշնակցային պարտականությանը, ինչպես նաև հայ ժողովրդի պաշտպանի դերը:

5. Արցախը դարձավ ՌԴ պատասխանատվության տարածք: ԽՍՀՄ փլուզումից հետո առաջին անգամ այստեղ հայտնվեցին ռուսական ռազմական կազմավորումներ: Կայունությունն այստեղ երաշխավորված է 5 տարի ժամկետով: Միևնույն ժամանակ, Արցախի կարգավիճակի անորոշությունը և Շուշիի ու Հադրութի շրջանի օկուպացիան տարածաշրջանում ապագա անկայունության գործոններ են:


6. Հայաստանի տնտեսությունը հրատապ արտաքին ներդրումների կարիք ունի, առանց որի երկրում սոցիալական ցուցանիշները կմոտենան կրիտիկական մակարդակներին: Ավելին, ներդրումները պետք է կատարվեն այն աղբյուրներից, որոնք  հայ ժողովրդի նպատակների ու խնդիրների հետ անհամատեղելի քաղաքական պայմաններ չեն դնի:

7. Պատերազմը, քաղաքական և տնտեսական ճգնաժամը զանգվածային արտագաղթային տրամադրությունների տեղիք տվեցին, ինչը հղի է ժողովրդագրական աղետով:


8. Ադրբեջանական բանակը, ժողովուրդը և տնտեսությունը նույնպես մեծ կորուստներ ունեցան, սակայն չստացան Արցախը: Ադրբեջանցիները, և նրանց  ազգային փոքրամասնությունների ներկայացուցիչները, անիմաստ զոհվեցին`  ոչինչ չեր սպառնում նրանց տներին, երեխաներին և կանանց, նրանց գյուղերին ու քաղաքներին: Ձեռք բերված տարածքների զարգացման համար Ադրբեջանին անհրաժեշտ են հսկայական միջոցներ, որոնք կվատթարացնեն երկրում սոցիալական վիճակը և կհանգեցնեն ներքաղաքական անկայունության:

9. Տարածքներ ձեռք բերելու համար Ադրբեջանը վճարեց իր ինքնիշխանության մի մասը զիջելով հօգուտ Թուրքիայի: «Մեկ ժողովուրդ - երկու պետություն» կարգախոսի ներքո Թուրքիան գործնականում բռնակցեց Ադրբեջանը, ինչպես դա եղավ 1918 թվականին:


10. Թուրքիան ակտիվացրել է իր ընդլայնողական նկրտումները: Արցախի շուրջ բանակցային գործընթացի  (որն, ի դեպ, արդեն մոտենում էր իր ավարական փուլին) տրամաբանության մեջ ամրագրում էր Ռուսաստանի խաղաղապահ գործառույթը ՝ որպես տարածաշրջանում կայունության և խաղաղության երաշխավոր: Նման հանգուցլուծումը կամրապնդեր Ռուսաստանի ազդեցությունը տարածաշրջանում և հակառակը ՝ վերջ կդներ Թուրքիայի նեոօսմանյան ռազմավարական նպատակներին ՝ գործնականում անեքսիայի ենթարկել Անդրկովկասը, ապա մոտենալ Հյուսիսային Կովկասին , Աբխազիային: Միևնույն ժամանակ, ընդլայնելով իր ազդեցությունը Կենտրոնական Ասիայի թյուրքալեզու ժողովուրդների վրա, կատարելով իր հին երազանքը ՝ վերահսկել Արևելք-Արևմուտք առանցքը, որի երկայնքով Կենտրոնական Ասիայի էներգետիկ ռեսուրսները և չինական ապրանքները կգնան արևելքից արևմուտք ՝ շրջանցելով Ռուսաստանը և պանթուրքիզմի գաղափարախոսությունը , ինչպես նաև այսպես կոչված արևմտյան արժեքները արևմուտքից արևելք: Դրանում Թուրքիայի շահերը համընկնում են արևմտյան գլոբալիստական ​​շրջանակների ծրագրերի հետ: Հետևաբար, վերոհիշյալ ուժերը և նրանց համախոհները ձախողեցին բանակցային գործընթացը և շրջեցին իրավիճակի զարգացումը իրենց անհրաժեշտ` պատերազմական ուղղությամբ:

11. Անդրկովկասում ազդեցության համար Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև մրցակցությունը կրկին կսրվի:


12. Առջևում առկա է տարածաշրջանի տրանսպորտային ցանցի ապաշրջափակման ամենադժվար գործընթացը, որը կհանգեցնի նոր տնտեսական իրողությունների, և որպես արդյունք ` տարածաշրջանում իրավիճակի քաղաքական և հոգեբանական ընկալման փոփոխությունների: Ավելին, իրավիճակը կարող է զարգանալ տարածաշրջանում լարվածության թուլացման կամ նոր հակասությունների առաջացման ուղղությամբ:


Հաշվի առնելով վերը նշվածը, Հայաստանին անհրաժեշտ է նոր ազգային գաղափարախոսություն, որը պետք է հիմնված լինի անվտանգության, պետականության պահպանման, տարածաշրջանում նոր ճարտարապետություն ստեղծելու ժամանակ իր շահերի պաշտպանության, խաղաղության պահպանման և հարևանների հետ հարաբերությունների կառուցման, մրցակցային տնտեսության զարգացման վրա:  Նոր ազգային գաղափարախոսության հիմքում պետք լինեն նաեւ հայրենադարձությունը, ազգի քաղաքակրթական ինքնիշխանության պահպանումը , կայուն քաղաքական համակարգ ձեւավորելը:
Այս նոր ազգային գաղափարի իրագործումը հայոց պետականության զարգացման նոր փուլ է ՝ չորրորդ հանրապետության կառուցում:
Դա անելու համար մենք պետք է գնանք Ռուսաստանի հետ նոր դաշինք կազմելու ճանապարհով: Մենք պետք է ոչնչացնենք ցեղասպանությունը մինչեւ վերջ հասցնելու թուրքական ծրագրերը, և այս ամենից փրկության ուղին կայանում է նոր Հայաստանի ձևավորման մեջ, այն իսկապես հայկական, ուժեղ, անվտանգ պետության վերածելու, որտեղ մեր երեխաները  վաղը չեն դառնա թուրքական յաթաղանի զոհերը,  կապրեն խաղաղ, կունենան ապահով ապագա,  կրթության, գիտության և մշակույթի զարգացման հնարավորություն, ժամանակակից բանակ և պայմաններ տնտեսության աշխուժացման համար: Մենք, որպես արևելյան քրիստոնյաներ, Ռուսաստանի հետ ունենք քաղաքակրթական ընդհանրություն: Այսինքն, մենք գնում ենք այս միության ճանապարհով ՝ մեր արժեքային համակարգը փրկելու այն բորենիներից, ովքեր ցանկանում են արմատախիլ անել մեր մեջ եղած հայ էությունը: Նրանք ուզում են, որ տրանսգենդերները խոսեն խորհրդարանական ամբիոնից, ֆեմինիստները հորդորեն կանանց չծննդաբերել, Հայ Առաքելական եկեղեցու փոխարեն առաջանան աղանդավորներ, որոնք կարգավորվում և վճարվում են Արևմուտքից: Նրանք ուզում են, որ մենք չունենանք մեր լեզուն, մեր դավանանքը, դասագրքերից հանենք «Հայաստանի պատմություն» առարկան, և մեր մշակույթը վերածենք գռեհիկ ու պարզունակ բանի:

Ինքնիշխանությունը կարգախոսներ և կրակոտ կոչերը չեն, այլ երկիրն արտաքին ագրեսիայից և հակառակորդի հատուկ ծառայությունների ներթափանցումից ապահովելու կարողություն, ազգային արժեքային համակարգը պահպանելու ունակություն: Եթե ​​մենք ի վիճակի ենք պահպանել մեր հայկական ինքնությունը, մեր ազգային եկեղեցին, մեր ազգային գրականությունը, մեր ազգային կենսակերպը, մեր ազգային արժեքները, ապա մենք ինքնիշխան ենք: Եթե ​​մենք չենք կարող այս ամենը փրկել, ապա թեկուզ 50 անգամ կարող եք դրոշ կախել ՄԱԿ-ում, Եվրախորհրդում կամ ցանկացած այլ վայրում, սա չի բարձրացնում մեր ինքնիշխանությունը: Ընդհակառակը, երբեմն ցուցամոլ պոպուլիզմը դառնում է լծակ մեզ նվաճել կամ «սորոսացնել» ցանկացողների ձեռքում, ովքեր փորձում են մեզ զրկել մեր ինքնիշխանությունից:
Մեր սերունդը պարտավոր է փրկել հայոց պետականությունը: Եվ այսօր, հաշվի առնելով մեր պատմական փորձը և հատկապես մեր վերականգնված պետականության 103-ամյա շրջանը, մեր ներկայիս ռեսուրսները, միջազգային (համաշխարհային և տարածաշրջանային) աշխարհաքաղաքական զարգացումները, մենք տեսնում ենք միայն մեկ լուծում. Ռուսաստանի հետ քաղաքակրթական դաշինք` ընդհուպ մինչև Միութենական պետության ստեղծում:
Սա հենց այն բանաձևն է, որի շրջանակներում լուծվում է մեզ համար ԵՐԿԻՐ-ԱԶԳ-ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ճակատագրական եռախնդիրը: Եվ այս խնդիրը լուծելու համար  հիմնադրվեց «Ուժեղ Հայաստանը Ռուսաստանի հետ. հանուն Նոր միության» շարժումը:


Հայկ Բաբուխանյան, բ.գ.թ.,
«Սահմանադրական իրավունք» ՄԻՈՒԹՅՈՒՆ կուսակցության նախագահ,

«Ուժեղ Հայաստանը Ռուսաստանի հետ. Նոր միության համար» շարժման գործադիր կոմիտեի անդամ:

 

Բռնի ուժով բերման է ենթարկվել ՀՅԴ-ական Գերասիմ ՎարդանյանըԺողովու´րդ, չընկրկե´ք, ըմբոստացե´ք, անվարա´ն դուրս եկեք այս վիժվածքի դեմ. Գևորգ ԳևորգյանՀատուկ շեշտվում է Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի միջոցառումներին Բայդենի մասնակցությունը. Արմեն ԱշոտյանԱյցը նախընտրական չէ՛ր՝ այն յուրատեսակ հրավերք էր Ալիեւին՝ Սյունիք. ՀՀ նախկին վարչապետԸՆԿԵՐ ՓԱՆՋՈՒՆԻՀերիք ու բոլ եղավ, թող մեր հետ խաղ չխաղան. գնդապետ ՄովսիսյանԲԱՅՑ ՈՐՏԵՂԻ՞Ց ԱՐՑԱԽՈՒՄ ՊԱՏՎԱՍՏԱՆՅՈՒԹ, ԱՅՆ ԷԼ` «ASTRAZENECA»«Մեր թրքասեր իշխանությունը, հատուկ, տեղադրում է Մահատմա Գանդիի արձանը, ով հայտնի է իր հակահայկական կեցվածքով»Նորաստեղծ կուսակցության համահիմնադիրը հերքում է Վահե ՀակոբյանինԱռայժմ կարելի է մի 5-6 կուսակցության անուն նշել` որպես առաջատար. սոցիոլոգԲԱՄԲԱՍԱՆՔԶԱՐՄԱՆՔԱՐԱՐԱՏԻ ՄԱՐԶՈՒՄ ՆԱԽԸՆՏՐԱԿԱՆ ԱԺԻՈՏԱԺ Է ՍԿՍՎԵԼԱՐԶԱՔԱՆՑՅԱՆԻ ՇՏԱԲԸ ՍՏՎԵՐԱՅԻՆ ԿԵՐՊՈՎ ՂԵԿԱՎԱՐԵԼՈՒ Է ԿԻՆԸ«Չեն ուզում Մեղրիի միջանցքը իրենց կամքով, խաղաղ կյանքի դիմաց տան, ուրեմն պատերազմով կվերցնեն». Նիկոլը` իր մտերիմներին. 168.amԵՎՍ ՄԵԿ ԿՆՃԻՌ ՍԱՐՔԵՑԻՆ ՀԱՅ-ՌՈՒՍԱԿԱՆ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՈՒՄ«ՄԵԾՆ» ՄԱՆԻՊՈՒԼՅԱՏՈՐԻՆ ԲԱԽՏԸ ԴԵՌ ԺՊՏՈՒՄ ԷՍյունիքում այսօր հարուցված քրեական գործով ցանկացած գործողություն ապօրինի է. ՓաստաբանՏեղի ունեցավ «Ազգի ձայն» կուսակցության անդրանիկ համագումարին  նախորդող շնորհանդեսը. ՖոտոՊուտինը հորդորել է բոլոր ռուսներին պատվաստվելԱսադը հայտ է ներկայացրել Սիրիայում նախագահի ընտրություններին որպես թեկնածու գրանցվելու համարՇուռնուխցիները ձվեր նետեցին վարչապետի ավտոշարասյան վրաԻնչ հրահանգ տվեց Փաշինյանը ԱԱԾ պետին ու ՈստիկանապետինԱրմեն Գևորգյանն իշխանությանն առաջարկում է պետական համակարգի որոշ ինստիտուտներ տեղափոխել ՍյունիքՖլեշմոբ. Ի աջակցություն սյունեցիների՝ քաղաքացիները մեկնում են ՍյունիքԿապիտուլյանտը պետք է չկարողանա ազատ շրջել մարդկանց մեջ. ԿարապետյանՄիջադեպ՝ Փաշինյանի աջակիցների և ընդդիմադիր քաղաքացիների միջև (Տեսանյութ)Արման Անդրեասյանը ազատ ոճի ըմբշամարտի 2021թ Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալին արժանացավ Հովիկ Վերանյանի սխրանքի ուղղին. Newsmedia.am-ը շարունակում է «Կյանք ու կռիվ» խորագրի ներքո ներկայացնել մեր հերոս տղաների սխրանքի ուղղինՌԴ ԱԳՆ֊ն Կիևին և ՆԱՏՕ-ին հորդորել է զերծ մնալ գործողություններից, որոնք կարող են տանել էսկալացիայիԶելենսկին Պուտինին կոչ է արել հանդիպել Դոնբասում«Իմ հերն էս ճանապարհը գրավել ա, կապիտուլյանտն ուզում ա տա». Վարչապետին Սյունիք չեն թողնում (Տեսանյութ)«Անվտանգության բացակայության խորը զգացողություն կա». Նախագահը հանդիպել է Մեղրիի, Կապանի և Քաջարանի քաղաքապետների հետ Գեներալի որդին որեւէ առնչություն չի ունեցել ոստիկանության հետ. ԳՇ-ն արձագանքում «Իրավունքի» հրապարակմանըՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի ուղերձը Դաշնային ժողովինՄեծ Բրիտանիայի թագուհի Էլիզաբեթ Երկրորդն այսօր դառնում է 95 տարեկանՎստահ եմ՝ մոնտաժված մասում Օնիկ Գասպարյանը զեկուցում է այն, ինչը մեզ սպասվում է. բացառվում է, որ Օնիկ Գասպարյանը ստի. մեղավորները միանշանակ պետք է պատժվեն. Մովսես ՀակոբյանՓԱՇԻՆՅԱՆԸ ՄՏԵԼ Է ԼԻՍԿԱՅԻ ԲԱՐԵԿԱՄՆԵՐԻ ՍՐՃԱՐԱՆ.hraparak.am«Պարո՛ն նախագահ, այժմ Ձեր ուժերի սահմանում է տասնամյակների ժխտումն ուղղելը». Ադամ Շիֆի բաց նամակը՝ ԲայդենինԿադրերը, որ տեսանք Սյունիքից, ավելի քան խոսուն են. դավաճանի հետ միայն այսպես.Հրանտ Մելիք-ՇահնազարյանՆիկոլ սյունեցիներից լսելով «Նիկոլ դավաճան, Նիկոլ թուրք, Նիկոլ սիկտիր» և այլ կոչերը, մեռնես ավելի լավ է.Ռոբերտ Մելքոնյան«Արա, դուք եք կապիտուլյանտը». Նիկոլ Փաշինյանը՝ քաղաքացունՆիկոլ Փաշինյան. «Ողջունում եմ ձեզ ժողովուրդ ջան». քաղաքացի. «Ողջույն, բ**-ի տղա» (Video).Mediaport «Տղերքի արյունը վրեդ ա, դավաճան». քաշքշուկ Ագարակում՝ Փաշինյանի այցի ժամանակՍյունեցիները թույլ չտվեցին Փաշինյանին երթ անել. նա հեռացավ ԱգարակիցՓաշինյանի խոսնակը քաշքշում է լրագրողինLIVE.Սյունիքում իրավիճակը լարված է Նիկոլ Փաշինյանի այցի հետ կապվածՎարչապետն իր խորհրդականին ազատել է պաշտոնիցՊատռել են ԱԱԾ պետական պահպանության ծառայության ղեկավարի կոստյումըԱլիևի վերջին հայտարարությունները Զանգեզուրի մասին անշրջելի գործընթացի սկիզբ են. Արմեն Գևորգյան
Հետևե՛ք -ին Youtube-ում`
Ամենադիտված
Ереван погода
1 $ = 0 Դրամ 1 = 0 Դրամ 1 = 0 Դրամ