«Դեպի Եվրոպա» խաղը կփորձեն Մոսկվայի հետ առեւտրի մեջ դնել

Միջազգային

Ի­հար­կե, Փա­շին­յան Նի­կո­լը հենց այն­պես չէ, որ նա­խօ­րեին այդ­պես գոռ­գո­ռում էր ԱԺ-ում: Ն­կա­տենք, նրա «հիս­թե­րի­կութ­յու­նը բռնեց» հատ­կա­պես այն պա­հին, երբ խոս­քը գնաց ինչ­պես «3 մի­լիոն վար­չա­պետ­նե­րից» թա­քուն «խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նա­գիր» կնքե­լու, այն­պես էլ` Ա­լիե­ւին բա­զում միա­կող­մա­նի զի­ջում­ներ ա­նե­լու մա­սին: Այդ թվում, որ այն ժա­մա­նակ պաշտ­պա­նութ­յան նա­խա­րա­րի ա­թո­ռը զբա­ղեց­նող Վա­ղոն, հենց Նի­կո­լի հրա­մա­նով զոր­քե­րը հետ քա­շեց, այն դեպ­քում, երբ նո­յեմ­բե­րի 9-ի ե­ռա­կողմ պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րով պետք է կանգ­նեին զի­նա­դա­դա­րի պա­հին ե­ղած դիր­քե­րում:

ՆՄԱՆ ՀԻՍԹԵՐԻԱՆԵՐԸ ԼԱՎ ՕՐԻՑ ՉԵՆ

Այ­սինքն, Նի­կո­լին այդ ա­մե­նով եւս մեկ ան­գամ հի­շեց­վեց, որ որ­քան էլ ժա­մա­նակ անց­նի, ինչ էլ նա փոր­ձել եւ փոր­ձում է քա­րո­զել, որ իր այդ բո­լոր ա­րած­նե­րը պատ­մա­կան մասշ­տա­բի դա­վա­ճա­նութ­յուն չեն, մեկ է, «ոչ ոք չի մո­ռաց­վում, ո­չինչ չի մո­ռաց­վում» տար­բե­րա­կը իր պա­րա­գա­յում գոր­ծե­լու է: Իսկ այս պա­հին այդ հի­շե­ցու­մը նրա կող­մից շատ ա­վե­լի սուր կա­րող է ըն­կալ­վել, հաշ­վի առ­նե­լով, որ ներ­կա ի­րո­ղութ­յուն­նե­րը մեկ բան են հու­շում՝ ժա­մա­նա­կը սպառ­վե­լուն շատ մոտ է:

Ու ա­ռա­ջին հեր­թին, ի­հար­կե, ներ­կա աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան ի­րո­ղութ­յուն­ներն են, որ, ինչ­պես քա­նիցս նշե­լու ա­ռիթ­ներ ու­նե­ցել ենք, Նի­կո­լի հա­մար նման սուր ազ­դակ են դառ­նում: Մեկ պարզ պատ­ճա­ռով. այն ա­րեւմտ­յան ու­ժե­րը, ո­րոնք եր­կար ժա­մա­նակ Նի­կո­լին «դուխ տա­լով», տա­րան այդ բո­լոր քայ­լե­րին, այդ թվում՝ ա­նո­րոշ եւ կեղծ խոս­տում­նե­րով հասց­րին Ար­ցա­խի հա­յա­թափ­մա­նը, հի­մա ար­դեն ա­ռա­ջին պլա­նում չեն: Սկ­սենք ԱՄՆ-ից: Այս­տեղ այդ ու­ժե­րը պարտ­վել են, եւ դիր­քե­րը վե­րա­կանգ­նե­լու հե­ռան­կար գո­նե այս պա­հին տե­սա­նե­լի չէ: Նոր վար­չա­կազ­մի հետ կա­մուրջ­ներ գցե­լու Նի­կո­լի փոր­ձե­րը հա­զիվ հան­գեց­րին փոխ­նա­խա­գա­հի «քար­տու­ղա­րու­հու աշ­խա­տա­սե­ղա­նի» մոտ Վեն­սի հետ խայ­տա­ռակ մեկ լու­սան­կա­րի: Կա­րող են ու­րա­խա­նալ, նա­խօ­րեին էլ կա­րո­ղա­ցավ պետ­քար­տու­ղար Ռու­բի­նո­յի հետ խո­սել: Դա­տե­լով եր­կու կող­մե­րի հա­ղոր­դագ­րութ­յու­նից, հիմ­նա­կան թե­ման ե­ղել է տա­րա­ծաշր­ջա­նում սրա­ցում­նե­րի ան­թույ­լատ­րե­լիութ­յու­նը: Իսկ դրա տակ, ե­թե խո­րը նա­յենք, ա­պա նկատ­վում է նաեւ Ա­լիեւ-­Նի­կոլ «հին պա­սե­րով խա­ղե­րին» առն­վազն հա­վա­նութ­յուն չտա­լու գա­ղա­փա­րը: Մի բան, որ այդ­քան հա­վեսով այս տա­րա­ծաշր­ջա­նում փոր­ձում են ա­ռաջ տա­նել բրի­տա­նա­ցի­նե­րը՝ Ռու­սաս­տա­նի դեմ երկ­րորդ ճա­կա­տի գա­ղա­փա­րի նե­րքո:

Ա­մեն դեպ­քում, նաեւ ա­մե­րիկ­յան գոր­ծե­րից տեղ­յակ մի­ջազ­գայ­նա­գետ Սու­րեն Սարգս­յա­նը շտա­պեց «քաղցր խոս­քով կտրել» այն հնա­րա­վոր քա­րոզ­չութ­յու­նը, ո­րը Նի­կո­լը կա­րող էր ծա­վա­լել այդ հե­ռա­խո­սազ­րույ­ցի շուրջ: Ըստ քա­ղա­քա­գե­տի, չի կա­րե­լի մեկ հե­ռա­խո­սա­զան­գով պայ­մա­նա­վոր­ված պնդել, որ ա­մե­րիկ­յան կող­մը Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սում սկսե­լու է ակ­տի­վութ­յուն ցու­ցա­բե­րել կամ հայ-ադր­բե­ջա­նա­կան պայ­մա­նա­գի­րը ստո­րագ­րե­լու միջ­նորդ լի­նել: «Ա­ռա­վել կար­եւոր է հետ­եւել այլ հե­ռա­խո­սա­զան­գե­րին եւ զար­գա­ցում­նե­րին, ո­րոնք տե­ղի են ու­նե­նում Պու­տի­նի եւ Թ­րամ­փի միջեւ, ո­րոնք նոր ի­րո­ղութ­յուն­ներ են ձեւա­վո­րում աշ­խար­հում: Մեր մա­սով ա­վե­լի շատ բան կախ­ված է լի­նե­լու Ի­րա­նի եւ ԱՄՆ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րի դի­նա­մի­կա­յից, դրանց դրա­կան կամ բա­ցա­սա­կան զար­գա­ցում­նե­րից: Ի­հար­կե, Թ­րամ­փը կա­րող է փոր­ձել խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նագ­րի միջ­նորդ լի­նել, բայց դրա հա­մար մի շարք հան­գա­մանք­ներ կան։ Միաց­յալ Նա­հանգ­նե­րը բա­լան­սա­վո­րող եւ զս­պող գոր­ծոն էր հան­դի­սա­նում Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սում իր ներ­կա­յութ­յամբ, փա­փուկ ու­ժի առ­կա­յութ­յամբ, ՆԱՏՕ-ում ծան­րակ­շիռ դե­րա­կա­տա­րութ­յամբ, Ռու­սաս­տա­նի հետ մրցակ­ցութ­յամբ: Հի­մա բո­լոր այս գոր­ծոն­նե­րը չկան, եւ ԱՄՆ-ն նոր գոր­ծի­քա­կազմ պետք է մշա­կի ազ­դե­ցութ­յան պահ­պան­ման եւ բա­լան­սա­վոր­ման հա­մար»,- գրել է Սարգս­յա­նը:

Ա­վե­լի պարզ ա­սած՝ Պու­տինն ու Թրամփն են, որ ստեղ­ծում են այն ի­րո­ղութ­յու­ննե­րը, ո­րոնք կհաս­տատ­վեն մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նում: Ընդ ո­րում, ԱՄՆ-ն­ այս պա­հին չու­նի ան­գամ գոր­ծի­քա­կազմ, ըստ այդմ՝ նաեւ ռազ­մա­վա­րութ­յուն, թե, առ­հա­սա­րակ, ինչ է այս­տեղ ու­զում: Ա­վե­լին, միան­գա­մայն տե­ղե­կաց­ված աղբ­յուր­նե­րը պնդում են, որ մեկ ամս­վա ըն­թաց­քում Հա­յաս­տա­նը կլքի նաեւ ա­մե­րիկ­յան դես­պա­նը, ով, հի­շեց­նենք, մեր եր­կիր է ե­կել Ուկ­րաի­նա­յից եւ այս ըն­թաց­քում Հա­յաս­տա­նի ոչ պաշ­տո­նա­կան ղե­կա­վա­րի ֆունկ­ցիա­ներ էր կա­տա­րում: Ու կա­րե­լի է են­թադ­րել, որ Ռու­բի­նո­յի հետ հե­ռա­խո­սազ­րույ­ցը նաեւ այս թե­ման չէր կա­րող շրջան­ցել: Մին­չեւ նոր դես­պան գա, մին­չեւ ինչ-որ ծրագ­րեր մշակ­վեն. հաս­տատ այս տար­վա բան չէ: Մ­յուս տա­րի էլ հեր­թա­կան ընտ­րութ­յուն­ներն են. Նի­կո­լը կլի­նի-չի լի­նի, ով ի­մա­նա: Մի խոս­քով, շատ ա­վե­լի նման է, որ Թ­րամփն այս ուղ­ղութ­յամբ նա­խա­ձեռ­նութ­յու­նը թող­նում է Պու­տի­նին, ե­թե նրանք են «նոր ի­րո­ղութ­յուն­ներ ձեւա­վո­րում»:

ՍԱ ԱՐԴԵՆ ՓԱԿՈՒՂԻ ՉԷ, ԱՅԼ` ԽՈՐԸ ՇՐՋԱՊԱՏՈՒՄ

Ա­հա այս ի­րա­վի­ճա­կում Նի­կոլը եւս մեկ «ֆո­կուս­նի­կութ­յուն» ա­րեց. ՔՊ-ի ողջ կազ­մը միա­հա­մուռ կողմ քվեար­կեց «դե­պի Եվ­րո­պա» տես­լա­կա­նին: Ե­թե մինչ այս էլ դրա հետ կապ­ված բա­զում հար­ցեր կա­յին, ա­պա «Պու­տի­նը եւ Թ­րամ­փը նոր ի­րո­ղութ­յուն­ներ են ձեւա­վո­րում» ի­րա­վի­ճա­կում այդ հար­ցե­րը բազ­մա­պատկ­վում են:

Ա­մե­նա­կա­րե­ւո­րը. ա­սել, թե Նի­կո­լը չի գի­տակ­ցում, որ «դե­պի Եվ­րո­պա» աս­վածն աբ­սուր­դի ժան­րից է, եր­բեք չի կա­րող ի­րա­կա­նա­նալ, միամ­տութ­յուն կլի­ներ: Այ­սինքն, այն ժա­մա­նակ, երբ այս թե­ման մեյ­դան բե­րե­ցին, Եվ­րո­պան աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան ի­մաս­տով, ի­հար­կե, իր դերն ու­ներ, ան­գամ Բ­րի­տա­նիան կա­րող էր վե­րահ­սկել այն ժա­մա­նակ­վա նա­խա­գահ Բայ­դե­նի` քնել-արթ­նա­նա­լու գրա­ֆի­կը: Թ­րամ­փի օ­րոք Եվ­րո­պան որ­քան էլ մաշ­կից դուրս ե­կավ, բայց մեկ է, ուկ­րաի­նա­կան բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի սե­ղա­նին մոտ չթո­ղե­ցին, եւ հի­մա ըն­դա­մե­նը շարժ­վող ավ­տո­մե­քե­նա­յի հե­տե­ւից կա­տա­ղո­րեն հա­չող շան տպա­վո­րութ­յուն է թող­նում:

Ի­հար­կե, սա ա­մե­նե­ւին էլ չի նշա­նա­կում, որ Եվ­րո­պան լիո­վին կորց­րել է իր կշի­ռը, նաեւ, որ Թ­րամփն ու­զում է ձեռ­քից բաց թող­նել այդ Հին աշ­խար­հը: Բայց մեկ բան միան­շա­նակ է. Թ­րամ­փը ցան­կա­նում է Եվ­րո­պա­յի նկատ­մամբ ամ­բող­ջա­կան վե­րահս­կո­ղութ­յուն, ո­րին սա­կայն, դեմ են եվ­րա­լի­բե­րաստ­նե­րը: Ու այս փու­լում դեռ գլո­բա­լիս­տա­կան Եվ­րո­պան այդ պայ­քա­րում ըն­դա­մե­նը պաշտ­պան­վո­ղի դե­րում է, ընդ ո­րում` այդ պա­տե­րազ­մում գտնվե­լով ծանր վի­ճա­կում: Իսկ սա այն վի­ճա­կը չէ, որ կա­րո­ղա­նաս աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան այլ ուղ­ղութ­յուն­նե­րում ռազ­մա­վա­րա­կան բնույ­թի հար­ցեր լու­ծես: Տակ­տի­կա­կան՝ մի­գու­ցե, ա­սենք Նի­կո­լին ինչ-որ մանր բա­ներ պար­տադ­րե­լու տես­քով: Բայց դա շատ էա­կան չի կա­րող լի­նել տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին վե­րահս­կո­ղութ­յան ի­մաս­տով: Հաշ­վի առ­նե­լով նաեւ, որ տա­րա­ծաշր­ջա­նի հիմ­նա­կան մա­սը՝ Ադր­բե­ջանն ու Վ­րաս­տա­նը, մեղմ ա­սած, Եվ­րո­պա­յի հետ այս պա­հին գոր­ծակ­ցել չեն ցան­կա­նում:

Կրկ­նենք, սա պարզ ճշմար­տութ­յուն է, ո­րը, ինչ խոսք, Նի­կո­լը շատ լավ հաս­կա­նում է: Ու այս­տեղ պարզ հարց՝ իսկ ին­չու ո­րո­շե­ցին եվ­րո­պա­կան այդ օ­րի­նա­գի­ծը «դա­կել», ե­թե այն ռեալ ո­րե­ւէ բան չի տա­լու, երբ ան­գամ ԱԳՆ-ն­ է խոս­տո­վա­նում, որ նույ­նիսկ վի­զա­նե­րի հար­ցի հետ կապ­ված ոչ մի ռեալ բան չկա: Գու­մա­րած, որ այդ քայ­լը, ինչ խոսք, Մոսկ­վա­յում եւս մեկ ան­գամ սրե­լու է այն մո­տե­ցու­մը, թե Նի­կո­լը ընդգծ­ված կեր­պով հա­կա­ռու­սա­կան դաշ­տում է: Ո­րի հե­տե­ւանք­նե­րը, ի դեպ, ար­դեն պարզ տե­սա­նե­լի են հա­յաս­տան­յան տնտե­սա­կան դաշ­տում՝ ար­տա­հա­նում-ներ­մուծ­ման եւ այս­տե­ղից ե­կող ե­կա­մուտ­նե­րի կտրուկ անկ­ման տես­քով:

ՈՐՆ ԷՐ «ԵՎՐՈՊԱ» ԽԱՂԻ ԻՄԱՍՏԸ

Չ­նա­յած, հաս­կա­նա­լու հա­մար, թե ինչ են ու­զում ա­սել այս «եվ­րո­պա­կան» խա­ղով, մեկ նյո­ւանս եւս աչ­քա­թող ա­նել պետք չէ: Այն, որ վեր­ջին ժա­մա­նակ­ներս Նի­կոլն ակ­տի­վո­րեն փոր­ձում էր նետ­վել թուր­քա­կան ուղ­ղութ­յուն, դժվար չէր տես­նել: Եր­կա­թու­ղի­ներ բա­ցե­լու նոր խոս­տում­ներ, Ցե­ղաս­պա­նութ­յան բա­ցա­հայտ ու­րա­ցում: Չ­նա­յած, դա նաեւ հի­մա է տե­սա­նե­լի, երբ Նի­կոլն ԱԺ ամբ­իո­նից հայ­տա­րա­րում է, թե վերջ, ոչ մի ար­ցախ­յան շար­ժում:

Ի­հար­կե, Նի­կո­լը հայ ժո­ղովր­դի ա­ռաջ այն կար­գի մեղ­քեր ու­նի, որ մե­կով ա­վել, մե­կով պա­կասն էա­կան դեր ար­դեն չի խա­ղում, եւ նա կա­րող է ա­մեն ին­չին նման ծայ­րա­հեղ բաց տեսք տալ: Միայն թե՝ չի աշ­խա­տում եւ չի աշ­խա­տում. Նի­կո­լի այդ ա­ռա­ջարկ­ներն ըն­դու­նե­լու հա­մար Էր­դո­ղա­նը ստիպ­ված է լի­նե­լու ծանր եւ ու­ղիղ հա­կա­մար­տութ­յան մեջ մտնել Մոսկ­վա­յի հետ: Իսկ դա, ա­ռա­վել եւս այն փու­լում, երբ ըն­թա­նում է Մոսկ­վա-Վա­շինգ­տոն ին­տեն­սիվ գոր­ծըն­թաց­ներ, շատ ա­վե­լի վտան­գա­վոր տեսք է ստա­նում: Ա­ռա­վել եւս, որ Էր­դո­ղանն այս պա­հին ռեալ հնա­րա­վո­րութ­յուն ու­նի՝ տե­ղա­վոր­վել ռուս-ա­մե­րիկ­յան այդ ընդ­հան­րա­կան գոր­ծըն­թա­ցում, ո­րին դեռ կհաս­նենք:

Ե­թե ա­վե­լաց­նենք նաեւ ներ­թուր­քա­կան խնդիր­նե­րը, ո­րոնց ար­մատ­նե­րում եւս, միան­շա­նակ, կանգ­նած են Էր­դո­ղա­նի «լա­վա­գույն բա­րե­կամ» բրի­տա­նա­ցի­նե­րը, ա­պա, որ Էր­դո­ղա­նը, հա­նուն նույն բրի­տա­նա­կան շա­հե­րի, կըն­դու­նի Նի­կո­լի «ծա­ռա­յութ­յան ա­ռա­ջար­կը», էլ ա­վե­լի է կորց­նում իր հա­վա­նա­կա­նութ­յու­նը:

Այ­սինքն, միայն հաս­տատ­վում է մեր քա­նիցս ար­ված են­թադ­րութ­յու­նը, որ Նի­կո­լը հայտն­վել է խո­րը աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան փա­կու­ղում, միակ շար­ժի ուղ­ղութ­յու­նը Ռու­սաս­տանն է, այն էլ, ե­թե նրան ցան­կա­նան գո­նե լսել:

Այն, որ նման փոր­ձեր վեր­ջին ժա­մա­նակ­ներս կան, այդ թվում՝ Միր­զո­յան Ա­րո­յի «դուք­յա­նը» մոս­կով­յան ուղ­ղութ­յամբ ան­ցել է` «դռնից են հա­նում, պա­տու­հա­նից է մտնում» աշ­խա­տաո­ճին, պարզ տե­սա­նե­լի է: Նաեւ, որ Մոսկ­վան ռեալ խո­սակ­ցութ­յուն կա­րող է սկսել մեկ դեպ­քում՝ ե­թե Նի­կո­լը պաշ­տո­նա­պես ըն­դու­նի, որ էա­կան խնդիր­ներ չկան, այդ թվում՝ ՀԱՊԿ-ի մա­սով: Ընդ ո­րում, գործ­նա­կա­նում այն վի­ճակն է, որ Նի­կոլն ան­գամ Ա­սա­դի «կող­քի սեն­յա­կում» տեղ ստա­նա­լու շան­սերն է սկսել կորց­նել, քա­նի որ պար­զա­պես Մոսկ­վա­յին ա­ռա­ջար­կե­լու ո­րե­ւէ բան չու­նի: Այ­սինքն, ա­վե­լի նման է, որ այս եվ­րո­պա­կան խաղե­րով փոր­ձում են ար­հես­տա­կա­նո­րեն ինչ-որ բան սար­քել, ո­րը Մոսկ­վա­յի հետ քա­ղա­քա­կան օբ­յեկտ կսար­քեն: Բայց ե­թե այս տար­բե­րակն է, դա եւս չի աշ­խա­տե­լու. Մոսկ­վա­յում բո­լո­րից էլ լավ գի­տեն, թե ինչ են խո­սում Թ­րամ­փի հետ, դա ուր է տա­նե­լու եւ շա­հե­րի գո­տի­նե­րի ինչ վե­րա­բաշ­խում­նե­րի է հասց­նե­լու: Այ­սինքն այն­պես չէ, որ Նի­կո­լը հան­կարծ ո­րո­շի վա­խեց­նել, թե՝ Թուր­քիա կգնամ, Եվ­րո­պա կգնամ, եւ Մոսկ­վա­յում էլ կսար­սա­փեն, թե վայ, մի գնա, ինչ ես ու­զում: Բայց ե­թե հա­սել է այն վի­ճա­կին, որ ԱԺ-ում նման հիս­թե­րիա­ներ է սար­քում, ու­րեմն «ձեռ­քը փրփու­րին գցելն» էլ կա­րող է ելք թվալ:

 

 

https://iravunk.com/sim/?p=309012&l=am/
ՈՒՂԻՂ. Հայաստանի ազատագրումը սկսենք Գյումրիից.Հայկ Բաբուխանյան 15 հազար դրամ տուգանքը կամայական եւ քմահաճ որոշում է. Աշոտ Նուրիջանյան Ինչ ճակատագիր կունենա «Եվրաքվեն» (տեսանյութ) Այլ երկրում Հայ առաքելական եկեղեցու համար ստեղծում են պայմաններ, իսկ մեր երկրում հետապնդում են Ոչ մեկի մտքով չի անցնում հարձակվել Բելառուսի վրա, որովհետև նա ՌԴ ի հետ միութենական պետության մեջ է ՑԱՎԱԿՑԱԿԱՆ «ՈՒԺԵՂ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԻ ՀԵՏ. ՀԱՆՈՒՆ ՆՈՐ ՄԻՈՒԹՅԱՆ» ՇԱՐԺՈՒՄԸ ԴԱՏԱՊԱՐՏՈՒՄ Է ՆԻԿՈԼԻ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄԸ Պահանջում ենք դատական կարգով առ ոչինչ հայտարարել Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունները, որտեղ Արցախը նշվում է Ադրբեջանի կազմում Հայ-չինական հարաբերությունները ունեն զարգացման մեծ ներուժ Նիկոլ Փաշինյանի թրաշվելը ազդարարեց Հայաստանի կործանման վերջին փուլը. ՀԱՅԿ ԲԱԲՈՒԽԱՆՅԱՆ Վլադիմիր Պուտինը Հայկ Բաբուխանյանին պարգեւատրել է Կայացավ երրորդ ուժի ձևավորմանը նվիրված համաժողովը ՈՒՂԻՂ․ Ով է իր մուռը հանում Անկախության հռչակագրից․ Հայկ Բաբուխանյան ՍԻՄ կուսակցությունը ցավակցում է Արտաշես Գեղամյանի մահվան կապակցությամբ ՈՒՂԻՂ․ Թեժ աշուն սորոսականների հե՞տ Իրականում Եվրամիություն գնալը ճանապարհ է դեպի Թուրքիա. Հայկ Բաբուխանյան «Դուք որպես ժայռաբեկոր կանգնած եք այդ ճանապարհին, որպեսզի թույլ չտաք սրիկային, սատանայական ուժերին քանդել այն» Խստիվ դատապարտում ենք ապօրինի վարչախմբի վարքագիծը Սվինների վրա հիմնված ոստիկանապետությունը շուտով փլվելու է ՍԻՄ կուսակցության հայտարարությունը երկրում ստեղծված իրավիճակի վերաբերյալ ՍԻՄ նախագահը ընդունեց ՀՀ-ում Բելառուսի դեսպանատան խորհրդականին Հայկ Բաբուխանյան «ֆեմինիզմը, դա քայքայիչ աղանդ է...» Ուր կհասնի հրաժարականների շարքը․ Հաֵյկ Բաբուխանյան Համահայկական գրողների միությունը և «Հայրենիքի Ձայն» թերթի խմբագրակազմը ցավակցում են Հովհաննես Գալաջյանի ընտանիքի անդամներին և մտերիմներին ՀԳՄ նախագահը ցավակցություն է հայտնել Հովհաննես Գալաջյանի մահվան կապակցությամբ