ՄՈՍԿՎԱՆ ԹՐԱՄՓԻ ՀԵՏ ԲԱՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՈՒՄ ՀԱՍՏԱՏ ԴԻՐՔԵՐԸ ՉԻ ԶԻՋԻ

Վերլուծություն

Այն, որ այս պա­հին հա­մաշ­խար­հա­յին ու­շադ­րութ­յու­նը հիմ­նա­կա­նում կենտ­րո­նա­ցած է ռուս-ա­մե­րիկ­յան եւ դրան հա­րա­կից զար­գա­ցում­նե­րի վրա, դա միան­շա­նակ է, հաշ­վի առ­նե­լով, որ դա, ա­ռանց չա­փա­զան­ցութ­յան, ճա­կա­տագ­րա­կան է դառ­նա­լու ողջ աշ­խար­հի ա­պա­գա­յի հա­մար: Այն, որ այդ զար­գա­ցում­նե­րում ուկ­րաի­նա­կան թե­մա­տի­կան իր հեր­թին է ա­ռա­ջին պլա­նում, բայց «այս­բեր­գի վե­րին մա­սի» կար­գա­վի­ճա­կով, դա եւս: Վեր­ջա­պես այն, որ հենց այս օ­րե­րին է ստեղծ­վել այն գլխա­վոր ինտ­րի­գա­յին պա­հը, թե որ ուղ­ղութ­յամբ կգնան ռուս-ա­մե­րիկ­յան հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը, հան­գու­ցա­լուծ­ման թե, մի­գու­ցե, ա­վե­լի սրա­նա­լու, դա եւս կա­րե­լի է տես­նել: Ու­րեմն, ի՞նչ սպա­սե­լիք­ներ կա­րող են լի­նել:

ՓՈՐՁՈՒՄ ԵՆ ՌՈՒՍՆԵՐԻՆ ԽԱԲԵ՞Լ

­Վեր­ջին օ­րե­րին հիմ­նա­կան ինտ­րի­գը ծա­վալ­վում էր Էր Ռիա­դում ԱՄՆ-ի եւ Ուկ­րաի­նա­յի բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի պաշ­տո­նա­պես ներ­կա­յաց­ված արդ­յունք­նե­րի շուրջ: Այն է՝ ո­րո­շե­ցին, թե պետք է լի­նի 30-օր­յա զի­նա­դա­դար, շա­տե­րը, այդ թվում՝ Ուկ­րաի­նա­յի եվ­րո­պա­կան լի­բե­րալ դաշ­նա­կից­նե­րը շտա­պե­ցին ող­ջու­նել, եւ ամ­բողջ ինտ­րի­գը շրջվեց այն ուղ­ղութ­յամբ, թե ի՞նչ վե­րա­բեր­մունք է ցու­ցա­բե­րե­լու Ռու­սաս­տա­նը: Հաս­կա­նա­լի է, որ, ինչ­պես նաեւ ա­մե­րի­կա­ցի հե­ղի­նա­կա­վոր պրո­ֆե­սոր Ջեֆ­րի Սաքսն է գնա­հա­տում, մի քա­նի ժամ տե­ւած այդ ծանր հան­դիպ­ման ժա­մա­նակ միայն զի­նա­դա­դա­րի մա­սին չէ, որ խոս­վել է, եւ արդ­յոք այն, ին­չի մա­սին ի­րա­կա­նում խո­սել են, որ­քա­նո՞վ է ձեռն­տու Մոսկ­վա­յին: Ա­ռա­վել եւս, երբ այս պա­հին ռու­սա­կան բա­նա­կը նկա­տե­լի եւ միան­գա­մայն փայ­լուն (ինչ­պի­սին էր Կուրս­կի ամ­բող­ջա­կան օ­պե­րա­ցիան) հա­ջո­ղութ­յուն­ներ ու­նի: Այ­սինքն, ըստ նաեւ Սաք­սի տե­սա­կե­տի, միան­գա­մայն տրա­մա­բա­նա­կան կլի­ներ, որ ռուս­ներն ի­րենց հար­ձա­կում­նե­րը կանգ­նեց­նել կցան­կա­նա­յին միայն այն դեպ­քում, ե­թե՝ «Ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը ռուս­նե­րին ա­սեն, որ, ա­յո, փակ դռնե­րի հետ­եւում ուկ­րաի­նա­ցի­նե­րը խոս­տո­վա­նել են, որ դա է (ռու­սա­կան պա­հանջ­նե­րի կա­տա­րու­մը) հա­կա­մար­տութ­յու­նը վերջ տա­լու ճա­նա­պար­հը»:

­Բայց այս­տեղ հար­ցե­րը շատ են: Նախ, ուկ­րաի­նա­ցի­նե­րը նման բան ա­սե՞լ են: Ե­թե ան­գամ ա­յո´, Վա­շինգ­տո­նը պատ­րա՞ստ է Մոսկ­վա­յին ե­րաշ­խիք­ներ տալ, որ 30-օր­յա զի­նա­դա­դա­րից հե­տո հենց այդ տրա­մա­բա­նութ­յամբ էլ հե­տա­գա ըն­թաց­քը կշա­րու­նակ­վի: Մինչ­դեռ սրա փո­խա­րեն ա­մե­րիկ­յան կող­մից սկսե­ցին լսվել հայ­տա­րա­րութ­յու­ններ, ո­րոնք Մոսկ­վա­յի հա­մար առն­վազն մտա­ծե­լու տեղ տա­լիս են, ինչ­քան էլ որ ռուս­նե­րի հա­մար ցան­կա­լի է պա­տե­րազ­մի ա­վարտ եւ ԱՄՆ-ի հետ կար­գա­վոր­ված հա­րա­բե­րութ­յուն­ներ ու­նե­նալ: Նախ, բուն փաս­տը, որ ա­մե­րի­կա­ցի­ները ռուս­նե­րից պա­հան­ջում են 30-օր­յա զի­նա­դա­դար, այն դեպ­քում, երբ Մոսկ­վան քա­նիցս ա­սել է, որ ոչ մի նման մի­ջանկ­յալ զի­նա­դա­դա­րի չի գնա­լու, ար­դեն իսկ ճնշման տար­րեր է պա­րու­նա­կում: Եվ դա էլ ա­վե­լի ցցուն տեսք է ստա­նում, երբ ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը, ընդ­հուպ՝ Թ­րամ­փի մա­կար­դա­կով սկսե­ցին սպառ­նալ, որ ե­թե Մոսկ­վան չհա­մա­ձայն­ի դրան, ա­պա նոր պատ­ժա­մի­ջոց­ներ կմտցնեն, կշա­րու­նա­կեն ֆի­նան­սա­վո­րել Ուկ­րաի­նա­յին եւ այլն: Վեր­ջա­պես, այն ժա­մա­նակ, երբ ա­մե­րի­կա­ցի­նե­րը խո­սում են զի­նա­դա­դա­րից, վե­րաց­նում են Ուկ­րաի­նա­յին զեն­քի մա­տա­կա­րա­րում­նե­րի ար­գել­քը: Իսկ դա նշա­նա­կում է, որ այդ 30 օ­րե­րին ուկ­րաի­նա­կան բա­նա­կը կշա­րու­նա­կի զին­վել, հա­մալր­վել եւ զի­նա­դա­դա­րի վեր­ջում կլի­նի շատ ավե­լի ու­ժեղ, ա­մուր, քան այս պա­հին է:

ԻՆՉ ԱԿՆԱՐԿԵՑ ՊՈՒՏԻՆԸ

Ս­րան զու­գա­հեռ ա­րեւմտ­յան եւ ուկ­րաի­նա­կան տար­բեր աղբ­յուր­ներ սկսե­ցին մեջ մտնել, թե Մոսկ­վան զի­նա­դա­դա­րի հա­մար կա­րող է այս­պի­սի-այս­պի­սի ե­րաշ­խիք­ներ պա­հան­ջել: Մի­գու­ցե, բայց դա բուն փաս­տը չի շրջան­ցում: Այ­սինքն` նախ Վա­շինգ­տոնն այս­պի­սով ցույց է տա­լիս, թե կա­րո­ղա­ցավ Մոսկ­վա­յին իր կամ­քը պար­տադ­րել: Երկ­րոր­դը. ռազ­մա­կան մա­տա­կա­րա­րում­նե­րը եւ Ուկ­րաի­նա­յում մո­բի­լի­զա­ցիան ըն­թաց­քի մեջ են, եւ միան­շա­նակ է, որ ուկ­րաի­նա­կան բա­նա­կը այդ 30 օ­րում կկա­րո­ղա­նա ամ­րապնդ­վել ու ի­րեն կար­գի բե­րել: Վեր­ջա­պես, այդ ի­րո­ղութ­յուն­նե­րը խոս­տա­նում են նաեւ հնա­րա­վոր բա­նակ­ցա­յին սե­ղա­նի շուրջ ո­րո­շա­կիո­րեն ամ­րաց­նել Կիե­ւի դիր­քե­րը, եւ այլն: Բ­նա­կա­նա­բար, այդ ա­մեն մի դե­տա­լը հար­ված է Մոսկ­վա­յի հա­մար: Ու ան­գամ Թ­րամ­փի այն հայ­տա­րա­րութ­յուն­նե­րը, թե պատ­վի­րա­կութ­յուն է ու­ղար­կում Մոսկ­վա կամ կզան­գա­հա­րի, կխո­սի Պու­տի­նի հետ, այդ ի­րո­ղութ­յուն­նե­րը չեն փո­խում: Թե­կու­զեւ հաշ­վի առ­նե­լով այն, որ խա­ղա­ղութ­յան հաս­նե­լու Մոսկ­վա­յի պա­հանջ­նե­րից մեկն էլ Ուկ­րաի­նա­յի ա­պա­ռազ­մա­կա­նա­ցումն է, մինչ­դեռ երբ ԱՄՆ-ն պաշ­տո­նա­պես շա­րու­նա­կում է Ուկ­րաի­նա­յին զի­նել, ա­պա դա ար­դեն իսկ այդ պա­հան­ջի շրջան­ցում է նշա­նա­կում:

Ա­մեն դեպ­քում, ո­րո­շա­կի պաու­զա­յից հե­տո Մոսկ­վան, ի դեմս Մեծ Բ­րի­տա­նիա­յում Ռու­սաս­տա­նի դես­պա­նի, հի­շեցրեց Մոսկ­վա­յի հին պայ­մա­նը. «Մենք կդա­դա­րեց­նենք ռազ­մա­կան գոր­ծո­ղութ­յուն­նե­րը միայն այն ժա­մա­նակ, երբ կու­նե­նանք ամ­բող­ջա­կան, հա­մա­պար­փակ հա­մա­ձայ­նութ­յուն: Ռու­սաս­տա­նը բազ­միցս հայ­տա­րա­րել է, որ ժա­մա­նա­կա­վոր հրա­դա­դա­րը ի­րա­վի­ճա­կի կար­գա­վոր­ման տար­բե­րակ չէ»:

­Միա­ժա­մա­նակ այն, որ նա­խօ­րեին Պու­տի­նը ռազ­մա­կան հան­դեր­ձա­վոր­մամբ ժա­մա­նեց Կուրսկ, դա եւս պետք է հա­մա­րել միան­գա­մայն ցու­ցադ­րա­կան ակ­նարկ, որ Մոսկ­վա­յի հա­մար ա­մե­նե­ւին էլ ա­ռաջ­նա­յին հար­ցը չէ ա­մեն կերպ պա­տե­րազմն ա­վար­տե­լը: Ա­ռա­վել եւս, որ նա նույն­քան պարզ հաս­կաց­նել տվեց, որ ա­մեն բան միայն Կուրս­կով չէ, որ կա­րող է ա­վարտ­վել՝ հայ­տա­րա­րե­լով. «Պետք է մտա­ծել, կխնդրեի, որ հե­տա­գա­յում մտա­ծեք պե­տա­կան ​​սահ­մա­նի եր­կայն­քով անվ­տան­գութ­յան գո­տի ստեղ­ծե­լու մա­սին»: Ու գրե­թե ան­մի­ջա­պես էլ ռու­սա­կան ու­ժե­րը գրա­վե­ցին Սու­մի սահ­մա­նա­մերձ կա­րե­ւոր բնա­կա­վայ­րե­րից մե­կը, ո­րի շե­մին կանգ­նած էին ողջ Կուրս­կի օ­պե­րա­ցիա­յի ժա­մա­նակ, բայց ե­րե­ւում է, որ դեռ ա­ռաջ շարժ­վե­լու ո­րո­շում չկար:

­Թեեւ մյուս կող­մից էլ, դա­տե­լով այս ա­մե­նից, ա­սել, թե ռուս-ա­մե­րիկ­յան բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րը մտնում են փա­կու­ղի, դա էլ ճիշտ չէր լի­նի: Ֆիք­սենք, այս ա­մե­նը վե­րա­բե­րում է միայն ուկ­րաի­նա­կան թե­մա­յին, ո­րը նախ՝ ռուս-ա­մե­րիկ­յան բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րի փոքր հատ­վածն է: Երկ­րոր­դը, բուն այս հար­ցում էլ վի­ճա­կը դեռ ճգնա­ժա­մա­յին չէ: Այ­սինքն, ԱՄՆ-ն փոր­ձեց, այս­պես ա­սած, թրամփ­յան բա­նակ­ցե­լու ո­ճով ա­ռաջ գնալ՝ սկսե­լով խո­սել ու­ժա­յին դիր­քե­րից: Ռու­սաս­տանն էլ ար­ձա­գան­քեց, թե ի­րեն ա­ռանձ­նա­պես չի էլ հե­տաքրք­րում ա­մե­րիկ­յան միջ­նոր­դութ­յու­նը, եւ ին­քը մար­տա­դաշ­տում կլու­ծի պա­տե­րազ­մի ել­քը, ան­կախ նրա­նից՝ ԱՄՆ-ն­ օգ­նո՞ւմ է Ուկ­րաի­նա­յին, թե՝ ոչ: Ի վեր­ջո, Բայ­դե­նը եւս հսկա­յա­կան օգ­նութ­յուն ցու­ցա­բե­րեց, բայց արդ­յունքն այս պա­հի ի­րա­վի­ճակն է: Եվ այս ընդ­հան­րա­կան «լեզ­վակռ­վի» ֆո­նին նաեւ հաս­տատ­վեց, որ բա­նակ­ցութ­յու­նն­երը շա­րու­նակ­վում են, այդ թվում՝ զի­նա­դա­դա­րի հար­ցի եւ դրա հա­մար ռու­սա­կան պա­հանջ­նե­րի շուրջ:

ԻՐԱՆԱԿԱՆ ՈՒՂՂՈՒԹՅՈՒՆ

­Թեեւ, ի­րա­կա­նում այն տպա­վո­րութ­յունն է, որ հիմ­նա­կան խնդիրն այլ ուղ­ղութ­յամբ պետք է տես­նել: Քա­նիցս հայտ­նե­լու ա­ռիթ ու­նե­ցել ենք, որ ռուս-ա­մե­րիկ­յան բա­նակ­ցությ­ուն­նե­րում ա­ռանց­քա­յի­նը ոչ թե ուկ­րաի­նա­կան, այլ՝ ի­րա­նա­կան ուղ­ղութ­յունն է: Եվ այն խա­ռը ֆո­նը, որ այս պա­հին դեռ պահ­պան­վում է ի­րա­նա­կան ուղ­ղութ­յամբ, թե­րեւս ազ­դում է նաեւ բա­նակ­ցութ­յու­ննե­րի ընդ­հա­նուր տրա­մա­բա­նութ­յան վրա:

Ի­րա­նի Գե­րա­գույն ա­ռաջ­նորդն ար­դեն ո­րե­րորդ ան­գամ մեր­ժում է Թ­րամ­փի բանակցելու ա­ռա­ջար­կը, ան­գամ այն բա­նից հե­տո, երբ ԱՄՆ-ն փոր­ձեց դի­մել ՌԴ-ի միջ­նոր­դութ­յա­նը: Պատ­ճա­ռը կար­ծես թե միայն այն չէ, որ Թ­րամփն իր ո­ճով ա­ռա­ջադ­րում է միան­գա­մայն կոշտ պա­հանջ­ներ, ո­րոնք, մի­գու­ցե, ըն­թաց­քում կթու­լաց­նի: Իսկ ա­հա Ի­րա­նը ո­րե­ւէ պայ­ման-պա­հանջ չի ցան­կա­նում ըն­դու­նել՝ ա­ռաջ տա­նե­լով ե­ր­կու հիմ­նա­կան թեզ: Նախ, Թ­րամփն ար­դեն մեկ ան­գամ չե­ղար­կել է Ի­րա­նի հետ կնքված մի­ջու­կա­յին պայ­մա­նա­գի­րը եւ դրա­նով ար­դեն իսկ վստա­հե­լի չէ: Երկ­րոր­դը, Ի­րանն առ­հա­սա­րակ չու­նի ԱՄՆ-ի ո­րե­ւէ պա­հանջ կա­տա­րե­լու կա­րիք, ե­թե ան­գամ ցան­կա­նա մի­ջու­կա­յին զենք ստեղ­ծել: Այ­սինքն, Իս­րա­յելն ու­նի մի­ջու­կա­յին զենք, որն ԱՄՆ-ի հաշ­վին է: Ու­րեմն` ին­չո՞ւ Ի­րա­նը չպետք է ու­նե­նա: Ու այս­քա­նով հան­դերձ, որ չի ցան­կա­նում ու­նե­նալ, եւ միայն այս փաս­տը ֆիք­սե­լու շուրջ կա­րող են բա­նակ­ցել՝ ա­ռանց հա­վել­յալ պայ­ման-պա­հանջ­նե­րի: Իսկ ե­թե ԱՄՆ-ն­ ու­զում է պա­տե­րազմ սկսել, դա ար­դեն իր ո­րո­շե­լիքն է:

­Բայց նաեւ այն, որ այս ա­մե­նին զու­գա­հեռ, ՌԴ-ն­ եւ Չի­նաս­տանն Ի­րա­նի հետ հա­մա­տեղ զո­րա­վար­ժու­թյուն­ներ սկսե­ցին, դա ար­դեն միան­գա­մայն թա­փան­ցիկ ակ­նարկ էր Թ­րամ­փին, եւ կրկնա­կի ակ­նարկ: Նախ, որ ՌԴ-ն­ եւ Չի­նաս­տա­նը չեն ցան­կա­նա Ի­րա­նին մե­նակ թող­նել: Եվ երկ­րոր­դը. ան­կախ այն բա­նից, թե Թ­րամփն ինչ է բա­նակ­ցում Մոսկ­վա­յի հետ, մեկ է, Ռու­սաս­տան-­Չի­նաս­տան-Ի­րան ե­ռա­կողմ ոչ պաշ­տո­նա­կան դա­շին­քը կա, ռուս-ա­մե­րիկ­յան բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րը այն չեն կա­րող տրո­հել, ե­թե Թ­րամփն ու­նի նման մտադ­րութ­յուն: Այ­սինքն, ի­րա­կա­նում նաեւ ռուս-ա­մե­րիկ­յան բա­նակ­ցութ­յուն­ներն են դրան ուղղ­ված՝ գնալ բազ­մա­բե­ւե­ռութ­յան ուղ­ղութ­յամբ եւ ոչ թե ՌԴ-ի եւ Չի­նաս­տա­նի դեմ սպառ­նա­լիք­նե­րով փոր­ձել ի ցույց դնել ԱՄՆ-ի գե­րա­զան­ցութ­յու­նը:

­Շատ պարզ ի­րո­ղութ­յուն, որը դրված էր ժա­մա­նա­կին Բայ­դե­նի ա­ռաջ եւ հի­մա՝ Թ­րամ­փի, թե­եւ վեր­ջինս իշ­խա­նութ­յան ե­կավ նաեւ բազ­մա­բե­ւեռ աշ­խար­հի գա­ղա­փարն ա­ռաջ տա­նե­լով: Ընդ ո­րում, Թ­րամ­փի հա­մար այս պա­հին այդ ուղ­ղութ­յու­նից հե­տ կանգ­նելն այլ խնդիր­ներ է խոս­տա­նում: Նախ, նա­խօ­րեին Ի­լոն Մաս­կը եւս վստա­հութ­յուն հայտ­նեց, որ ԱՄՆ-ը կսնան­կա­նա, ե­թե դաշ­նա­յին ծախ­սե­րի դե­ֆի­ցի­տը չվե­րաց­վի: Իսկ դրա հա­մար պետք է էա­պես կրճա­տել ծախ­սե­րը եւ, ա­ռա­ջին հեր­թին՝ ռազ­մա­կան: Իսկ դա պար­զա­պես պար­տադ­րում է, որ ՌԴ-ի եւ Չի­նաս­տա­նի հետ պետք է ու­նե­նալ ո­րո­շա­կի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­ներ:

Երկ­րոր­դը, օ­րի­նակ Կա­նա­դա­յում ար­դեն բա­ցա­հայտ են մե­ղադ­րում ԱՄՆ-ին, որ փոր­ձում են գաղտ­նի ա­պա­կա­յու­նաց­նել եւ եր­կի­րը դարձ­նել 51-րդ նա­հանգ: Իսկ դա նշա­նա­կում է, որ գ­լո­բա­լիստ­նե­րի հետ Թ­րամ­փի պա­տե­րազ­մը ոչ միայն շա­րու­նակ­վում է, այլ նոր մասշ­տաբ­ներ է ստա­նում: Եվ Մոսկ­վա­յի ու տե­սա­նե­լի ա­պա­գա­յում՝ Պե­կի­նի հետ լե­զու չգտնե­լու դեպ­քում Թ­րամ­փին կմնա կա´մ կռ­վել մի քա­նի մեծ ճա­կա­տով, կա´մ հանձն­վել գլո­բա­լիստ­նե­րին, ո­րի հե­ռան­կար­նե­րից են իմ­պիչ­մենտն ու բան­տը: Պարզ ի­րա­վի­ճակ, ո­րը, ի­հար­կե, շատ լավ գի­տակ­ցում է նաեւ Մոսկ­վան եւ Թ­րամ­փի հետ բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րում հաս­տատ դիր­քե­րը չի զի­ջի:

https://iravunk.com/sim/?p=307748&l=am/
ՈՒՂԻՂ. Հայաստանի ազատագրումը սկսենք Գյումրիից.Հայկ Բաբուխանյան 15 հազար դրամ տուգանքը կամայական եւ քմահաճ որոշում է. Աշոտ Նուրիջանյան Ինչ ճակատագիր կունենա «Եվրաքվեն» (տեսանյութ) Այլ երկրում Հայ առաքելական եկեղեցու համար ստեղծում են պայմաններ, իսկ մեր երկրում հետապնդում են Ոչ մեկի մտքով չի անցնում հարձակվել Բելառուսի վրա, որովհետև նա ՌԴ ի հետ միութենական պետության մեջ է ՑԱՎԱԿՑԱԿԱՆ «ՈՒԺԵՂ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԻ ՀԵՏ. ՀԱՆՈՒՆ ՆՈՐ ՄԻՈՒԹՅԱՆ» ՇԱՐԺՈՒՄԸ ԴԱՏԱՊԱՐՏՈՒՄ Է ՆԻԿՈԼԻ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄԸ Պահանջում ենք դատական կարգով առ ոչինչ հայտարարել Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունները, որտեղ Արցախը նշվում է Ադրբեջանի կազմում Հայ-չինական հարաբերությունները ունեն զարգացման մեծ ներուժ Նիկոլ Փաշինյանի թրաշվելը ազդարարեց Հայաստանի կործանման վերջին փուլը. ՀԱՅԿ ԲԱԲՈՒԽԱՆՅԱՆ Վլադիմիր Պուտինը Հայկ Բաբուխանյանին պարգեւատրել է Կայացավ երրորդ ուժի ձևավորմանը նվիրված համաժողովը ՈՒՂԻՂ․ Ով է իր մուռը հանում Անկախության հռչակագրից․ Հայկ Բաբուխանյան ՍԻՄ կուսակցությունը ցավակցում է Արտաշես Գեղամյանի մահվան կապակցությամբ ՈՒՂԻՂ․ Թեժ աշուն սորոսականների հե՞տ Իրականում Եվրամիություն գնալը ճանապարհ է դեպի Թուրքիա. Հայկ Բաբուխանյան «Դուք որպես ժայռաբեկոր կանգնած եք այդ ճանապարհին, որպեսզի թույլ չտաք սրիկային, սատանայական ուժերին քանդել այն» Խստիվ դատապարտում ենք ապօրինի վարչախմբի վարքագիծը Սվինների վրա հիմնված ոստիկանապետությունը շուտով փլվելու է ՍԻՄ կուսակցության հայտարարությունը երկրում ստեղծված իրավիճակի վերաբերյալ ՍԻՄ նախագահը ընդունեց ՀՀ-ում Բելառուսի դեսպանատան խորհրդականին Հայկ Բաբուխանյան «ֆեմինիզմը, դա քայքայիչ աղանդ է...» Ուր կհասնի հրաժարականների շարքը․ Հաֵյկ Բաբուխանյան Համահայկական գրողների միությունը և «Հայրենիքի Ձայն» թերթի խմբագրակազմը ցավակցում են Հովհաննես Գալաջյանի ընտանիքի անդամներին և մտերիմներին ՀԳՄ նախագահը ցավակցություն է հայտնել Հովհաննես Գալաջյանի մահվան կապակցությամբ