Անգամ մեկ լեղաքարը կարող է ճակատագրական լինել. Լեղապարկի թաքնված պաթոլոգիանների ժառանգական էֆեկտը. Զրույց բժշկի հետ

Լեղապարկում և լեղածորաններում քարերի առաջացումը լեղաքարային հիվանդությունն է: Այն հիմնականում լիպիդների, կալցիումի և բիլիռուբինի նյութափոխանակության և խոլեդինամիկայի խանգարման արդյունք է:

Սկզբում տեղի է ունենում լեղու թանձրացում, ձևավորվում են միկրոբյուրեղներ, որոնք հետագայում միմյանց կպչելով՝ ձևավորում են մանր, ապա՝ մեծ քարեր:

Լեղաքարային հիվանդությունը ունի ընթացքի 3 տարբերակ.

Ասիմպտոմ, երբ կան քարեր, բայց չկան գանգատներ;

Սիմպտոմատիկ, երբ առաջանում են գանգատներ;

Բարդացած, երբ զարգանում են լեղաքարերով պայմանավորված բարդություններ:

Ախտորոշման ամենապարզ և զգայուն մեթոդը ուլտրաձայնային հետազոտությունն է:

Վիրահատական բուժման համար ոսկե ստանդարտ է հանդիսանում #լապարասկոպիկ_խոլեցիստէկտոմիան՝ լեղապարկի հեռացումը 3-4 նուրբ անցքերից ներդրված գործիքների միջոցով:

Թեմայի շուրջ «Բժշկի մոտ» հաղորդաշարի շրջանակներում զրուցել ենք Առողջապահության ազգային ինստիտուտի վիրաբուժական ամբիոնի դոցենտ, բ.գ.թ., «Իզմիրլյան» բկ-ի ընդհանուր եւ լապարասկոպիկ վիրաբույժ Սամվել Աշոտվիչի հետ: