Հայաստանը ժողովրդավարության «բաստիոն» չէ, այլ` ժողովրդավարության «բարդել» է. Գրիգորյան

ԲԴԽ նախագահի ժամանակավոր պաշտոնակատար Գագիկ Ջհանգիրյանի վերաբերյալ  սկանդալային ձայնագրություն հրապարակեց ԲԴԽ լիազորությունները կասեցված նախագահ Ռուբեն Վարդազարյանը: Պարզվում է` Գագիկ Ջհանգիրյանը ո՛չ ավել, ո՛չ պակաս պահանջել է Ռ. Վարդազարյանից հրաժարվել ԲԴԽ նախագահի պաշտոնից, այլապես իր դեմ քրեական գործեր կհարուցվեն, ինչի ականատեսն արդեն իսկ եղել է հանրությունը: «Իրավունքի» հետ զրույցում սահմանադրական իրավունքի մասնագետ, իրավաբան ՎԱՀԵ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆՆ ասաց, որ իրականում ոչ մի նորություն իրենից չէր ներկայացնում ձայնագրությունը:

– Ուղղակի հերթական ապացույցներից մեկն էր այն բազմահազարանոց ապացույցների մեջ, որը ցույց է տալիս, որ Հայաստանը ժողովրդավարության «բաստիոն» չէ, այլ ժողովրդավարության «բարդել» է: Իսկ ձայնագրության մեջ հնչած որոշ խոսքեր, իհարկե, նախաքննական մարմինները եթե առաջնորդվեն օրինականության սկզբունքով, եթե շարժվեն հանցանքների բացահայտման, կանխման հասնելու իրենց պարտադիր պարտականությունների ամբողջական կատարման, ապա տարբեր հոդվածներով կհարուցվեն բազմաթիվ քրեական գործեր:

– «Հայաստան» դաշինքի տարածած հայտարարության մեջ անդրադարձ կա խորհրդարանական վերջին ընտրությունների լեգիտիմիության բացակայության վերաբերյալ` հիմնավորելով այն դատական համակարգի հստակ կանխակալ տրամադրվածության, միջամտության անհերքելի փաստով: Այս ձայնագրությունը կարո՞ղ է որեւէ ազդեցություն ունենալ նաեւ այս առումով:

– Թող նախ իրականացվի նախաքննություն, եթե այդպիսին կլինի, իսկ այդպիսին պետք է լինի: Նախաքննության արդյունքում ստացված տվյալները կամբողջացվեն, եւ պարզ կդառնա, թե ինչ նկատի ուներ ԲԴԽ նախագահը, երբ ասում էր, որ կոնկրետ անձի պետք է արգելի իշխանության գալ եւ պետք է պայքարի դրա դեմ: Թող պատասխանի, թե ինչպիսի ճանապարհով էր նա փորձելու նման գործողություն իրականացնել, երբ այդպիսիք բացակայում են ԲԴԽ նախագահի պաշտոնական լիազորությունների մեջ:

– Որպես իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտ` ի՞նչ կասեք իրավաբան-գիտնական Գագիկ Ջհանգիրյանի բառամթերքի մասին, որն օգտագործում էր հրապարակված ձայնագրության մեջ:

– Փորձեմ այլ կերպ պատասխանել ձեր հարցին` իմ դասախոսները եղել են Գագիկ Ղազինյանը, Գեւորգ Դանիելյանը, Վարդան Այվազյանը, Գեւորգ Պետրոսյանը, Արթուր Ղազինյանը, դատավորներ Հովհաննիսյանը, Մեհրաբյանը... Կարող եմ շատ երկար թվել: Հպարտ եմ, որ նրանց ուսանողն եմ եղել, եւ ինձ համար պարտավորեցնող ու խիստ օրինականության սահմաններում հանդես գալու դիրքերի հանգեցնող է լինել հենց նրանց ուսանողը: Այս առումով պարտավորված եմ ինձ զգում գործունեությանս մեջ հանդես գալ խիստ մասնագիտական խոսքով: Ես վերոնշյալ անձանցից, ում թվարկեցի, բացառում են նմանատիպ որեւիցե խոսակցություն:

ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ