«Մեր խնդիրը համացանցում անձին քրիստոնյա դարձնելը չէ»
Արխիվ 16-20«Իրավունքի» հետ զրույցում ռուսական հայտնի «ՍՊԱՍ» հեռուստաընկերության ինտերնետ-տեսաբան, Մոսկվայի քաղաքային եպիսկոպոսության երիտասարդական բաժնի տեղեկատվական ծառայության ղեկավար ՄԱՔՍԻՄ ՍՈԿՈԼՈՎՆ անդրադարձավ ազգային եւ հոգեւոր արժեքների ու դրանք սոցցանցերում համադրելուն: Ըստ նրա` քրիստոնյաների, նաեւ ոչ քրիստոնյաների համար հիմնական մարտահրավերը համացանցում հումանիզմի բացակայությունն է:
– Համացանցում կարելի է սովորել, աշխատել, բայց երբ մարդիկ ազգային եւ հոգեւոր արժեքներ են տարածում այնտեղ, շատերս, այն գնահատելով կյանքում, համապատասխան ուշադրության չենք արժանացնում: Կարծում եմ` մեր առաջադրանքն այսօր այն է, որ մշտական աշխատանքի միջոցով լրացնենք եկեղեցու բացակայությունը համացանցում եւ առաջնորդենք երիտասարդներին, որոնք շատ-շատ են այնտեղ եւ մեր օգնության կարիքն ունեն:
– Այսօր սոցցանցերում շատ ակտիվ գործում են նաեւ աղանդները: Ըստ Ձեզ` ինչպե՞ս պետք է այս տիրույթում ավանդական կրոնները պայքարեն դրա դեմ:
– Չեմ կարծում, որ քրիստոնյաների գործունեությունը համացանցում, որպես այդպիսին, պետք է խարսխված լինի` կոնկրետ աղանդների դեմ պայքար մղելուն: Ըստ իս, մեր գլխավոր նպատակը պետք է լինի ՀՀ եւ ՌԴ քաղաքացի մեր երիտասարդներին առաջարկելը այլընտրանք, որովհետեւ ինչքան շատ ուժ ես ծախսում պայքարի վրա, այնքան քիչ ուժ է մնում որակյալ այլընտրանք առաջարկելու համար: Իսկ որակյալ այլընտրանքը կարող է լինել տեսանյութերի, լուսանկարների, հետաքրքիր տեքստերի, ժամանակակից այլ միջոցների կիրառմամբ` նախատեսված այն մարդկանց համար, որոնց դա պետք է: Դրա համար խոսել այն մասին, որ պետք է գնանք եւ ճակատամարտենք աղանդների դեմ համացանցում, կարծում եմ` սխալ է:
– Իսկ ինչպե՞ս ազգային եւ հոգեւոր արժեքների հանրահռչակումն առավել հետաքրքրիր դարձնել համացանցում, մասնավորապես` սոցցանցերում:
– Որպեսզի այդ արժեքները լինեն հետաքրքիր մերօրյա ընթերցողներին, դրանք պետք է կյանքից վերցված լինեն եւ բխեն Աստծուց: Եթե մենք այսօր փորձում ենք որոշակի պրոպագանդա իրականացնել պաշտոնական լրահոսով, այն արհեստական բնույթ է կրում, եւ կորցնում ենք նյութի նկատմամբ հետաքրքրությունը: Դրա համար, եթե ուզում ենք քրիստոնյաներիս կյանքն ավելի հետաքրքիր դարձնել համացանցում, պետք է կենդանի ձեւով այն արտացոլենք` առանց ավելորդ ձեւականության: Ուղղակի, պետք է խոսել սրտանց: Այո՛, կան պաշտոնական ԶԼՄ-ներ, պաշտոնական կայքեր, օրինակ, մեր Պատրիարքության կամ ձեր Մայր Աթոռի կայքը, բայց դրան զուգահեռ պետք է փորձել սոցցանցերում այդ ամենն այնպես հասցնել երիտասարդությանը, որ նրանք ընկալեն: Իսկ երիտասարդությունը, ցավոք, այսօր տեղեկատվությունն այլ կերպ է ընկալում եւ ուրիշ որակով: Ուստի` սպասել, որ պաշտոնական, հին լեզվով աստվածային բարդ խոսքն այսօր կհասկանան ու կգնահատեն այն արժեքները, որոնք դրանց մեջ դրվում են, սխալ է, այդպես չի լինի: Եվ հիմա շատ կարեւոր է խոսել ոչ թե փոփոխությունների, ասենք, լեզուն փոխելու, այլ այն ավելի դյուրընկալելի դարձնելու մասին` այն մարդկանց համար, որոնք առնչվում են դրան: Ի վերջո, մեր խնդիրը համացանցում անձին քրիստոնյա դարձնելը չէ, այլ մղելը, որ Սուրբ պատարագի մասնակցի, որովհետեւ արարողություններին մասնակցելով են դառնում իսկական քրիստոնյա: Համացանցում միակ խնդիրը պարզ, հասկանալի խոսելն է, ասենք, ինչո՞ւ ենք մենք եկեղեցի գնում, ինչո՞ւ է մեզ համար այն կարեւոր, ինչո՞ւ ենք հավատում Աստծուն, ինչո՞ւ ենք կնքվում: Հարցն այն է, թե ինչպես ավելի ճիշտ ու ավելի լավ առաջարկ ինքներս ներկայացնենք: Այնպես որ, մենք կարող ենք երիտասարդին դարձնել քրիստոնյա, բայց ոչ համացանցում:
– Ասում են` Երրորդ համաշխարհայինը լինելու է տեղեկատվական պատերազմ: Կկարողանա՞նք հաղթել, թե՞ համացանցը «կուլ կտա» մարդկությանը:
– Մեր այսօրվա իրավիճակից ելնելով` կարծում եմ` ամեն դեպքում, պատերազմներն ավելի շատ կապված են քաղաքական գործընթացներով: Մեզ` քրիստոնյաներիս, անհրաժեշտ է խոսել եւ տարածել Աստծո խոսքը, թեկուզեւ համացանցում: Իսկ Աստծո խոսքը Քրիստոս է, որի ներկայությունը սոցցանցերում պետք է լինի հնարավորինս շատ:
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

