1-ԻՆ ԽՄԲԻ ՀԱՇՄԱՆԴԱՄՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒՆԵՑՈՂ ԱՆՁԻՆ ՄԵՐԺԵԼ ԵՆ ԿԱՑԱՐԱՆԻ ՀԱՇՎԱՌՈՒՄԸ

ՀՐԱՏԱՊ ԱՀԱԶԱՆԳ․ 1-ԻՆ ԽՄԲԻ ՀԱՇՄԱՆԴԱՄՈՒԹՅՈՒՆ ՈՒՆԵՑՈՂ ԱՆՁԻՆ ՄԵՐԺԵԼ ԵՆ ԿԱՑԱՐԱՆԻ ՀԱՇՎԱՌՈՒՄԸ

​Հարգելի հայրենակիցներ, լրագրողներ, իրավապաշտպաններ և պետական պատասխանատու մարմիններ,

​Ստիպված եմ բարձրաձայնել մի իրավիճակի մասին, որն ինձ համար ունի ՈՒՂՂԱԿԻ ԿԵՆՍԱԿԱՆ ՆՇԱՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆ։

​Ես Գրիգոր Դանիելյանն եմ, 1-ին խմբի հաշմանդամություն ունեցող անձ (ֆունկցիոնալության խորը սահմանափակմամբ՝ 82%)։ Տեղաշարժվում եմ էլեկտրական անվասայլակով։ Ծնունդով Վրաստանից ենք՝ Ջավախքից։ Երբ ինձ մեքենայի տակ գցեցին, կյանքս փրկելու համար տեղափոխվեցինք Հայաստան։ Արդեն ուղիղ 15 տարի է՝ ընտանիքիս հետ Երևանում վարձով ենք ապրում, քանի որ իմ բոլոր բժիշկներն ու մասնագիտացված հիվանդանոցներն այստեղ են։ Քույր-եղբայր չունեմ, ապրում եմ միայն մայրիկիս հետ (հայրս Ռուսաստանում է), և մայրս է իմ միակ խնամողը։

​Տունը, որտեղ ապրում ենք, վաճառվում է։

Քանի որ վարձով տների գները հիմա չափազանց բարձր են

30.09.2026թ. դիմել էի Միասնական սոցիալական ծառայության Շենգավիթի տարածքային կենտրոն՝ պետական բնակարանային ֆոնդից կացարանով ապահովման հաշվառման համար։ ՍԱԿԱՅՆ ՍՏԱՑԵԼ ԵՄ ՄԵՐԺՈՒՄ։

​Անկեղծորեն չեմ հասկանում՝ եթե իմ վիճակում գտնվող մարդուն պետությունը մերժում է կացարանով ապահովել, ապա ո՞ւմ է ապահովում...

​Իմ վիճակում գտնվող մարդու համար Երևանում կամ Երևանին անմիջապես մոտ գտնվող բնակավայրերում կացարան ունենալը կյանքի ու մահվան հարց է․

​Անհրաժեշտ դեղորայք և բժիշկներ․ Բոլոր մասնագիտացված հիվանդանոցներն ու բժիշկներս Երևանում են (ընդամենը մեկ ամիս առաջ հիվանդանոցում ծանր վիճակից կյանքս են փրկել)։ Ամեն ամիս ինձ նշանակվում են հատուկ դեղատոմսով դեղեր, որոնք հասանելի են միայն Երևանում։

​Հատուկ տրանսպորտ․ Անվասայլակով տեղափոխման համար հարմարեցված միակ մեքենան գտնվում է Երևանում։

​Մատչելի ենթակառուցվածք․ Միայն Երևանի նոր ավտոբուսներն են հարմարեցված էլեկտրական անվասայլակի համար, ինչը թույլ է տալիս ինքնուրույն տեղաշարժվել։ Մարզերում նման պայմաններ չկան, ինչը հեռավոր բնակավայրերում իմ կյանքը կդարձնի անհնարին։

​Արդեն իսկ բողոքարկել եմ e-request.am հարթակով՝ ՀՀ Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարի անունով, և դիմել եմ Մարդու իրավունքների պաշտպանին։

​Խնդրում եմ պատասխանատու մարմիններին՝ հարցը վերցնել անձնական վերահսկողության տակ, վերանայել մերժումը և աջակցել կացարանի տրամադրմանը Երևանում կամ Երևանին շատ մոտ գտնվող քաղաքներում (օրինակ՝ Աբովյան, Էջմիածին կամ Մասիս քաղաքներում)։

Այս մասիմ գրել է 1֊ին կարգի հսշմանդամն իր էջում։

Այս թեմայով Երևանը պետք է ազատել ինքնակամ շինություններից՝ երևանցուն իր քաղաքում օտարված ու անպաշտպան չդարձնելով Ով եւ ինչ պայմանով կարող է ստանալ թաղման նպաստ «Փաստ». Սահմանադրական կարգի տապալման ընթացքը Հայաստանում Պարգև Սրբազանն ԱՄՆ ներգաղթի EB-1 կարգի վիզա է ստացել 50 տարի անկողնուն գամված առաջին կարգի հաշմանդամ կնոջը պետությունը «բարեկեցիկ» է ճանաչել․ Յոլյան