64 կողմ քվե, բայց հարց չկա․ ինչու է ԱԺ-ն օրենք ընդունում, հետո ժխտում
ՆերքաղաքականՊատրանքի ավարտ․ իշխանությունները դարձյալ խաբում են ժողովրդին: Այս մասին գրում է ռուսաստանաբնակ քաղակտիվիստ ԱՐԹՈՒՐ ՂԱԶԱՐՅԱՆԸ եւ մանրամասնում․ «Չէ՞ որ պիտի վերջապես հստակ խոսենք ու հանրությանը ներկայացնենք իրականությունը՝ ՀՀ իշխանությունները տարիներ շարունակ ժողովրդին խաբում են, ամեն քայլափոխի ստելով ու իրենց քայլերը մարսելով ֆեյսբուքյան լայվերով ու հայտարարություններով։ Աբսուրդ է, երբ իշխանություները, օրինակ, 2025 թվականի մարտի 26-ին Ազգային ժողովում երկրորդ ընթերցմամբ ու ամբողջությամբ ընդունում են «Եվրոպական Միությանը Հայաստանի Հանրապետության անդամակցելու գործընթացի մեկնարկի մասին» օրենքը, տարբեր պաշտոնյաներ լուրջ դեմքով պատմում են մեր ընտրության մասին, բայց հետո Փաշինյանն ասում է՝ «Հայաստանի՝ ԵՄ-ին անդամակցության հանրաքվեն այժմ անբովանդակ կլինի, երկիրը չի կարող այժմ պատասխանել մի հարցի, որն այս պահին գոյություն չունի»։
Հարց եմ տալիս՝ եթե չկա նման գործընթաց, եթե այդ հարցը գոյություն չունի, ի՞նչ էին անում ԱԺ-ում, ինչո՞ւ էին օրինագիծ ընդունում, ինչի համար էր 64 պատգամավորի կողմ քվեարկությունը։ Այս քայլը ոչ թե անկեղծություն է, այլ հերթական ստի հերթափոխ, նախատեսված հասարակությանը մոլորեցնելու համար։ Իշխանությունները հայտարարում են, թե իբր ԵՄ անդամակցության մասին խոսելը վաղ է, բայց հենց իրենք են օրենսդրական դաշտում այդ հարցը առաջ բերել և շփոթություն ստեղծել։ Հետաքրքիր է՝ եթե հարցը չպետք է դրվի, եթե գործընթաց չկա, ո՞րն է ԱԺ-ի օրենքի ետնապատկերը։ Ինչպես ասում են, մի ձեռքով օրենք ընդունում են, մյուսով ասում՝ հարցը գոյություն չունի։ Այս մոտեցումը ոչ միայն անազնիվ է, այլև թաքնված շահեր ունի։
Վերջերս Ռուսաստանի նախագահի դիրքորոշումը հստակ է՝ ակնկալում է, որ Հայաստանում անցկացվի հանրաքվե, և ժողովուրդը ինքը որոշի՝ մնա ԵԱՏՄ-ում, թե անցնի ԵՄ-ին։ Սա առավել արդար և տրամաբանական մոտեցում է, քանի որ եթե Հայաստանը պատրաստ է նման քայլի, ապա ժողովրդին պետք է ընտրության հնարավորություն տալ։
Ոչ թե ստեր քննել ԱԺ-ում, իսկ հետո տեղեկացնել, թե հարցը չկա։ Եթե իրականում գործընթաց չկա, ապա օրենքի ընդունումը ոչինչ չի նշանակում, եթե կա, ապա պարտավոր են ժողովրդին հստակ ընտրության հնարավորություն տալ։ Ինքս աջակցում եմ հանրաքվեի անցկացմանն ու կարծում եմ, որ միայն այդ ճանապարհով կարելի է պարզել հանրային իրական դիրքորոշումը։
Ժողովրդին մոլորության մեջ գցելու փորձերը պիտի ճնշվեն, թափանցիկ և արդար որոշումները կարող են Հայաստանը տանել առաջ։ Սթափվելու և բուն հարցերը օրակարգ բերելու ժամանակն է, իսկ պատասխանատվությունը իշխանությունների ուսերին է»։

