«Ուժեղ Հայաստանը» դառնում է գործող կուրսի «ավելի լավ կատարողի» թեկնածու, այլ ոչ թե իրական քաղաքական այլընտրանք. Կիրակոսյան
«Լսեցի Ազգային Ժողով անցած «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Նարեկ Կարապետյանի հետ Մհեր Բաղդասարյանի Tete A Tete հարցազրույցը։
Մեկնաբանություններում հիմնականում Նարեկ Կարապետյանի հասցեին գովեստի խոսքեր կարդացի, հիացմունք, իսկ կառուցողական քննադատություն չկար։
Իսկ ինձ հետաքրքրեց, թե ինչո՞ւ են նա և իր ընտանիքը ներքաշվել քաղաքականություն, եթե միևնույն է պետք է Փաշինյանի օրակարգը շարունակեն, այդ թվում Թրիփը և Թուրքիայի հետ հարաբերությունների զարգացումը, հայ-թուրքական սահմանի բացման ակնկալիքով։
Մենք, անշուշտ գիտենք, որ Սամվել Կարապետյանը Եկեղեցին պաշտպանելու համար ներքաշվեց քաղաքական խաղերին, այնուամենայնիվ անհասկանալի է Կարապետյանի ընտանիքի ստեղծած նոր ուժի այդքան քաղաքական լուրջ փորձի և գիտելիքների պակասը։
Այս հարցազրույցի բովանդակային վերլուծությունը թույլ է տալիս անել հետևյալ 5 առանցքային եզրահանգումները.
1. Սամվել Կարապետյանի ստեղծած ուժը ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ փորձի լուրջ պակաս ունի, քանի որ բիզնես հաջողությունը մեխանիկորեն չի փոխարկվում քաղաքական արդյունավետության: Եվ հստակ քաղաքական դոկտրինի բացակայության պատճառով «Ուժեղ Հայաստանի» առաջնորդները հանդես են գալիս անշահավետ դիրքերից:
2. Նրանց մոտ կառավարման սխալ ընկալում է նկատվում, քանի որ պետությունը միայն բիզնես նախագիծ չէ: Երբ երկրի ապագան դիտարկվում է բացառապես տնտեսական պրիզմայով, բաց են մնում անվտանգային, արտաքին քաղաքական և ինքնության հիմնարար հարցերը: Դրանք "համաշխարհային հայտնի դեմքերով" չեն լրացվում, ինչպես մենք տեսանք նախընտրական փուլում Իսրայելից օրինակ բերված ռազմական հայտնի փորձագետով։
3. Իսկ, եթե «Ուժեղ Հայաստանի» ղեկավար Նարեկ Կարապետյանը նշում է, թե պատրաստ են շարունակել Նիկոլ Փաշինյանի արտաքին քաղաքական գիծը (տարածաշրջանային պայմանավորվածություններ, հայ-թուրքական սահմանի բացում), ուրեմն կարող է ստեղծվել իրական ընդդիմության ճգնաժամ։ Այսինքն առանց սեփական հայեցակարգի՝ բովանդակային ընդդիմություն ձևավորել հնարավոր չէ:
4. Քաղաքական իդեոլոգիա չունենալու և ներկա իշխանության օրակարգից սկզբունքային տարբերվող մոտեցումներ չառաջարկելու դեպքում, ալտերնատիվի բացակայություն է արձանագրում և «Ուժեղ Հայաստանը» դառնում է գործող կուրսի «ավելի լավ կատարողի» թեկնածու, այլ ոչ թե իրական քաղաքական այլընտրանք:
5. Եվ ուրե‘մն, հենվելով միայն ֆինանսա-տնտեսական ռեսուրսների հմտությունների վրա՝ այս նոր քաղաքական ուժը բովանդակային վակուում է ստեղծել։ Իսկ գաղափարական սնանկությունը ձախողում է նրանց՝ որպես լուրջ և ինքնուրույն քաղաքական գործոն կայանալու հեռանկարը:
Այնուամենայնիվ, Հայաստանում բնակվողներս քաղաքական անարյուն պայքարի ձևաչափում հույս ունեինք, որ առնվազն ԱԺ-ում կունենանք լուրջ ու ինքնուրույն ընդդիմադիր ուժ, բայց ․․․․ բայցերը շատ բացեր ունեն և հույսը տեղափոխվելու է քաղաքական դաշտի վրա տոտալ անտարբերությամբ։ Ենթադրում եմ ․․․», - գրել է «Էկո-մեդիա» լրագրողական ցանցի համահիմնադիր ՆԱՐԻՆԵ ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԸ:

