Հնագույն քաղաքակրթության և գինեգործության օրրանը վերածնվում է յուրովի
ՏեսանյութերԱրենի Հայաստանի Վայոց ձորի մարզի ամենահայտնի և զբոսաշրջային կենտրոններից մեկը գտնվում է Արփա գետի ափին։ Այն հայտնի է իր հնագույն պատմությամբ, հարուստ մշակույթով և գինեգործության ավանդույթներով: Արենի համայնքը հայտնի է իր երկու կարևորագույն՝ Թռչունների եւ Մագելանի քարանձավներով, որոնք այցելելն ուղղակի պարտադիր է, եթե գինու, հնագիտության և բնության հրաշալիքների սիրահար եք։
Հնում Արենին գտնվել է այժմյան գյուղից կես կմ հյուսիս՝ բլրի վրա, որտեղ մինչ օրս կանգուն է Մոմիկճարտարապետի կողմից 1321 թ. կառուցված սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Գյուղի տարածքում կան հնավայրեր, մի քանի ավերված գյուղատեղիներ, արձանագրություն ունեցող բազմաթիվ խաչքարեր։; Համայնքի վարչական տարածքում է գտնվում միջազգային նշանակության հուշարձան Նորավանքիհամալիրը։ Բազմաթիվ են նաև բնության հուշարձանները՝ ժայռեր, ջրվեժներ, անդնդախոր ձորեր։
Այստեղ գինեգործությունը ներկայացնում է ոչ միայն տնտեսական նշանակություն, այլև մշակութային ժառանգություն՝ սերունդների փոխհաղորդմամբ փոխանցվող գիտելիքներով ու փորձով։ Հնագույն քաղաքակրթության և գինեգործության օրրանը շնորհիվ համայնքի ղեկավար Հուսիկ Սահակյանի ամեն օր ամրապնդում է ոչ միայն հայկական գինեգործության ավանդույթները, զարգացնում իրադարձային զբոսաշրջությունը եւ հարստացնում համայնքի մշակութային կյանքը, այլ միառժամանակ ապացուցում է, որ հայկական գինին ոչ միայն խմիչք է, այլև մշակութային ու պատմական ժառանգություն։
Հնագույն քաղաքակրթության և գինեգործության օրրանը վերածվում է հնարավորությունների չքնաղ վայրի՝ հնարավորություն տալով այցելուներին նորովի բացահայտելու մարդկային քաղաքակրթության, մշակույթի և գինեգործության ակունքները։
Արենին որպես զբոսաշրջային վայր իր զարգացման ծաղկուն շրջանը սկսել է ապրել հատկապես 2018թվականից հետ։ Այս տարիներին համայնքի կյանքն էլ ավելի աշխուժացել է, հյուրատներն են ավելացել՝ ինչը նպաստել զբոսաշրջիկների թվի աննախադեպ աճին․
Խոսելով առաջիկա ծրագրերի մասին համայնքի ղեկավարը փակագծեր է բացում․
Այն, որ Արենին ծաղկում է համայնքի ղեկավար Հուսիկ Սահակյանի պաշտոնավարման տարիներին փաստում են ոչ միայն արված աշխատանքները, այլ տեղացիները, ովքեր իրենց համայնքի ղեկավարին ընդունում են ոչ թե որպես պաշտոնյա, այլ որպես հարազատ որդի, ով համայնքը դարձրել է ընտանիք, եւ ավագ որդու նման հոգ է տանում համայնքի ամեն մի անկյան համար․

