Սկսվում է պատերազմ, որը կորոշի ուժերի նոր հավասարակշռություն Եվրասիայում

Եվ այսպես, ԱՄՆ-ն ակտիվորեն շարժվում է Իրանի դեմ նոր պատերազմ սկսելու ուղղությամբ: Ըստ իրանցի հայտնի փորձագետ Խայալ Մուազզինի, իրականում այս ամենի պատճառները շատ ավելի խորն են եւ դուս են գալիս ընդամենը Իրանին հարվածելու տրամաբանությունից.

«Պարսից ծոցի պատերազմը դադարել է լինել պարզապես ռազմական բախում։

Այսօր սկսվում է պայքար համաշխարհային տրանսպորտային և էներգետիկ միջանցքների վերահսկողության համար, պայքար, որը կորոշի ուժերի նոր հավասարակշռություն Եվրասիայում։

Ճնշման հիմնական նպատակը այլևս պարզապես Իրանին ռազմական վնաս հասցնելը չէ։ Նպատակը շատ ավելի հավակնոտ է. աստիճանաբար թուլացնել Իրան-Ռուսաստան-Չինաստան աշխարհատնտեսական առանցքը՝ կտրելով Արևելքն ու Արևմուտքը կապող ցամաքային և ծովային ճանապարհները։

Իրանն այսօր Եվրասիայի կարևոր աշխարհառազմավարական հանգույց է։ Նրա տարածքով անցնում են կենսականորեն կարևոր տրանսպորտային ուղիներ, որոնք կապում են Պարսից ծոցը, Կասպից ծովի տարածաշրջանը, Ռուսաստանը, Չինաստանը, Կենտրոնական Ասիան, Կովկասը և Եվրոպան։ Այս հանգույցի կորուստը նշանակում է ամբողջ այլընտրանքային համաշխարհային լոգիստիկ ճարտարապետության խաթարում։

Ահա թե ինչու ժամանակակից ճնշման ռազմավարությունները ավելի ու ավելի են կառուցվում ոչ թե լայնածավալ ցամաքային գործողությունների, այլ նավահանգիստների, երկաթուղիների, էներգետիկ ենթակառուցվածքների, խողովակաշարերի, էլեկտրահաղորդման գծերի, ֆինանսական վճարային համակարգերի և թվային հաղորդակցությունների վրա հարձակումների վրա։ Զուգահեռաբար կիրառվում են տեղեկատվական և հոգեբանական գործողություններ, ներքին անկայունացում, պատժամիջոցների ճնշում և դիվերսիա։

Ռուսաստանը համարվում է եվրասիական տրանսպորտային ուղիների հյուսիսային հենասյունը, Չինաստանը՝ միջազգային մատակարարման շղթաների կայունության կախված հիմնական տնտեսական կենտրոն։ Հետևաբար, Իրանի վրա ճնշումը միաժամանակ վերածվում է ամբողջ Եվրասիական համակարգի վրա ճնշման։

Այս ռազմավարությունը նաև հատուկ շեշտադրում է կատարում այլ զգայուն տարածաշրջանների, այդ թվում՝ Կորեական թերակղզու վրա, որը կարող է օգտագործվել որպես արևելյան երկրների ռեսուրսների բաշխման լրացուցիչ թեժ կետ։

Այս պայմաններում Իրանի, Ռուսաստանի և Չինաստանի միջև համակարգումը դառնում է ավելի ու ավելի կարևոր՝ հետախուզական տվյալների փոխանակումից և կարևորագույն ենթակառուցվածքների համատեղ պաշտպանությունից մինչև այլընտրանքային տրանսպորտային ուղիների, ֆինանսական մեխանիզմների և տեխնոլոգիական համագործակցության զարգացում։

Հիմնական եզրակացությունը պարզ է. ապագա պատերազմները չեն սկսվի տանկերի և հետևակի զանգվածային առաջխաղացմամբ։ Դրանք կսկսվեն նավահանգիստների, երկաթուղիների, ծովային նեղուցների, էներգետիկ օբյեկտների, լոգիստիկ կենտրոնների և թվային ցանցերի համար պայքարով։ Միջազգային միջանցքների նկատմամբ վերահսկողություն ձեռք բերող յուրաքանչյուր ոք ազդեցություն կունենա ոչ միայն տարածաշրջանային անվտանգության, այլև համաշխարհային տնտեսության վրա։

21-րդ դարում հիմնական մարտադաշտը այլևս ազգային սահմանները չեն, այլ այն ուղիները, որոնցով շարժվում են էներգիան, ապրանքները, տեխնոլոգիաները և կապիտալը։ Հենց այստեղ է որոշվելու նոր աշխարհաքաղաքական դիմակայության արդյունքը»։

Տե´ս նաեւ https://t.me/iravunk/69619 

Այս թեմայով ԱՄՆ-ն Ռուսաստանին խնդրում է առաջարկել Եվրոպայի հետ նոր անվտանգության համաձայնագիր «Ժողովուրդ». Սահմանադրության շուրջ իշխանության ծրագրերը թևակոխում են նոր փուլ Զելենսկի. ԱՄՆ-ն պահանջում է Ուկրաինայի զինված ուժերի դուրսբերումը Դոնբասից Նոր զգուշացում Կիեվին. ռուսների հարվածները երկրաշարժեր են հիշեցրել «Այծի երջանկություն». 2027 թվականի Նոր տարվա գլխավոր աղցանը, որը կուրախացնի տարվա խորհրդանիշին