Բացահայտ միջամտություն՝ Հայաստանի ներքին գործերին
ՄիջազգայինԵվրամիությունը, որը տարիներ շարունակ խոսում է պետությունների ինքնիշխանության, ներքին գործերին չմիջամտելու եւ ժողովրդավարական սկզբունքների մասին, այժմ արդեն բաց տեքստով հայտարարում է Հայաստանում նոր առաքելություն ստեղծելու մասին՝ այսպես կոչված «հիբրիդային սպառնալիքների դեմ պայքարելու» նպատակով։ Եվ այստեղ արդեն բնական հարց է առաջանում՝ սա ի՞նչ է, եթե ոչ Հայաստանի ներքին քաղաքական գործընթացներին ուղղակի ներխուժում։
ԵՄ դիվանագիտական ծառայության ղեկավար ԿԱՅԱ ԿԱԼԼԱՍԸ հայտարարել է, որ Բրյուսելում ԵՄ արտգործնախարարները կհաստատեն Հայաստանի հետ գործընկերության նոր առաքելության ստեղծումը, որը պետք է զբաղվի «հիբրիդային սպառնալիքների դեմ պայքարով»։ Սակայն գաղտնիք չէ, որ Բրյուսելի բառապաշարում այդ ձեւակերպումն առաջին հերթին նշանակում է հակազդել Ռուսաստանի ազդեցությանը։ Նույնատիպ առաքելություններ արդեն գործում են Ուկրաինայում եւ Մոլդովայում։
Եթե ամեն ինչ կոչենք իր անունով, ապա ստացվում է, որ Եվրամիությունը ոչ միայն միջամտում է Հայաստանի ներքին գործընթացներին, այլեւ ինքն է նախաձեռնում եւ սանձազերծում այն, ինչ անվանում է «հիբրիդային պայքար»։ Ավելին՝ դժվար է չհիշել նախընտրական շրջանը, երբ եվրոպական տարբեր կառույցների եւ պաշտոնյաների ակտիվությունն ակնհայտորեն դուրս էր գալիս սովորական դիվանագիտական շփումների շրջանակներից՝ ազդակներ փոխանցելով ներքաղաքական օրակարգի վերաբերյալ։
Ստացվում է պարադոքսալ պատկեր. մի կողմից Բրյուսելը հայտարարում է, թե պայքարում է «հիբրիդային սպառնալիքների» դեմ, մյուս կողմից հենց ինքն է ստեղծում քաղաքական ազդեցության նոր մեխանիզմներ Հայաստանում։ Եվ եթե որեւէ այլ գերտերություն նման հայտարարություն աներ, նույն Եվրամիությունը դա որակելու էր որպես կոպիտ միջամտություն ինքնիշխան պետության ներքին գործերին։
Այս ամենի ֆոնին դժվար է չզարմանալ, թե ինչ տրամաբանությամբ է Հայաստանի տարածքում արտաքին դերակատարը պատրաստվում որոշել, թե որն է «վնասակար ազդեցությունը», իսկ որը՝ ոչ։ Արդյո՞ք սա հենց այն հիբրիդային միջամտությունը չէ, որի մասին Բրյուսելն այդքան հաճախ խոսում է։
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

