Իսրայելի ճանաչումը մեծ արձագանք է գտնելու․ Անդրանիկ Իսպիրյան
ՆերքաղաքականԻսրայելի կառավարությունը միաձայն հավանություն է տվել Հայոց ցեղասպանությունը պաշտոնապես ճանաչելու արտգործնախարար Գիդեոն Սաարի ներկայացրած նախագծին։ Սակայն, անդրադառնալով վերոնշյալին, լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանը ասել է. «Արձագանքի կարիք մենք չենք տեսնում, որովհետեւ կարծում ենք՝ Հայոց ցեղասպանության զենքայնացման թեմայի մեջ չմտնելը բխում է Հայաստանի Հանրապետության շահերից»: Այս մասին «Իրավունք»-ը զրուցեց թուրքագետ ԱՆԴՐԱՆԻԿ ԻՍՊԻՐՅԱՆԻ հետ:
— Պարոն Իսպիրյան, ինչպե՞ս ստացվեց, որ հենց այս փուլում Իսրայելը ճանաչեց Հայոց ցեղասպանությունը։
— Ժամանակ առ ժամանակ այս վերջին, առնվազն 10 տարվա ընթացքում, Իսրայելի Քնեսեթում եւ նաեւ կառավարության անդամների մոտ ծագել են ճանաչելու մասին որոշակի օրինագծեր: Այս անգամ մի փոքր առաջ գնացին, շատ հապճեպ նախարարը կառավարություն բերեց նախագիծ։ Թե ինչով է սա պայմանավորված, այնպես` ինչպես միշտ: Նախկինում մշտապես Թուրքիայի հետ տարաձայնությունների որոշակի լարվածության ֆոնին, Իսրայելի Քնեսեթի կամ կառավարության անդամների մոտ սկսում էր Հայոց ցեղասպանության ճանաչման հետ կապված ինչ-ինչ ակնարկներ: Այս անգամն էլ տեսնում ենք վերջին շրջանում Գազայի հետ կապված Թուրքիայի բուռն արձագանքը, ինչպես նաեւ Իրանի հետ կապված աշխարհաքաղաքական դասավորումներ, եւ նաեւ այս համատեքստում հասկանում ենք, որ Իսրայելին ինչ-որ բան դուր չի եկել եւ ցանկանում է այս քայլով հայտնել իր անհամաձայնությունը։ Ոչ թե Հայաստանի, հայ ժողովրդի մասին այդպես բարոյական ինչ-որ դրսեւորումներից դրդված, այլ` զուտ կրկին, ինչպես նախկինում, այնպես էլ հիմա, իր աշխարհաքաղաքական հաշվարկներից ելնելով։
— Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, որ Հայոց ցեղասպանության թեման պետք չէ զենքայնացնել։ Այսինքն, ի՞նչ է ստացվում, տարիներ շարունակ իզու՞ր ենք պայքարել Հայոց ցեղասպանության ճանաչման համար։
— Այս պարագայում մենք հասկանում ենք, թե ինչի է գնում այդ գործընթացը։ Ես, որպես թուրքագետ, որպես ցեղասպանության ճանաչման հետ կապված երկար տարիներ աշխատանքներ տարած մարդ, ընդամենը ֆիքսում եմ հետեւյալը՝ եւս մեկ երկիր՝ պլյուս, քանի որ հասկանում եմ դրա բարոյական եւ իրավաքաղաքական կողմը: Այսինքն՝ նրանք, ովքեր ճանաչում են հիմա, ճանաչում են իրենց շահերից ելնելով։ Ոչ միայն Իսրայելը, այդ թվում է նաեւ ԱՄՆ-ն ու շատ այլ երկրներ դա օգտագործում են որպես գործիք։
Իհարկե, մեզ համար դա վիրավորական է, բայց եւս մեկ պլյուս է դրվում, թե՝ եւս մեկ երկիր ճանաչեց: Իսրայելի ճանաչումը, բնականաբար, մեծ արձագանք է գտնելու: Դա ինչ-որ շարքային 195-րդ երկրներից մեկը չէ, ունենալու է արձագանք։ Ինչեւէ, սպասենք հետագա զարգացումներին Իսրայելում՝ խորհրդարանի հետ կապված: Տեսնենք՝ ինչքան առաջ կգնան:
ՆԱՆԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

