Ջուր ունես՝ գլուխդ լվա
ՀասարակությունԿրկին ամառ, տապ, երեւանյան աննկարագրելի փոշի ու մեկ էլ՝ «Oh là là!» կամ` հայերեն ասած՝ առը քեզ քո բախտից, թե ջուր կունենաս, որ խմես, լոգանք ընդունես, կերակուր պատրաստես… Ջրերը կտրում են: Ընդ որում, կտրում են առանց զգուշացնելու, առանց նախապատրաստելու, որ մարդիկ գոնե հասցնեն մի երկու շիշ ջուր հավաքել: Ի՞նչ է ստացվում. սուպերմարկետների բախտը բերում է` ջուր է, որ վաճառում են:
Մշտապես չկարգավորվող խնդիր, մշտապես չլուծված հարցեր «Վեոլիա Ջուր» ընկերության շուրջ: Է՛լ վթարային ջրանջատումներ, է՛լ ջրանջատում՝ «գռդոնի» տեսքով, որպեսզի մյուս մեծ կոմպանիաները կարողանան լցնել իրենց ջրավազանները եւ այսպես շարունակ:
Հա բա՝ իրենց ձեռքը չի՞, երբ կուզեն կանջատեն, երբ կուզեն կվթարեն: Դե գնա, խեղճ քաղաքացի, ու շոգին այնքան ջուր գնիր, որ ե՛ւ խմես, ե՛ւ լողանաս ու մի բաժակ էլ պահես սուրճի համար:
Եվ ամբողջ զայրութը կրկնապատկվում է, երբ քաղաքացին փորձում է կապ հաստատել «Վեոլիա Ջուր» թեժ գծի հետ. անհնար է։ Կա՛մ զանգերին ժամերով չեն պատասխանում, կա՛մ էլ ֆիքսված արտահայտությունն է հնչում. «Հարգելի հաճախորդ, վթար է: Չենք կարող ասել` երբ կավարտվեն աշխատանքները»:
Դե արի ու մի ասա`բա այդ վթարներն ինչո՞ւ են լինում միայն շոգ օրերին ու տեւում են երկար ու ձիգ ժամեր: Ամենազավեշտն այն է, որ այդ «վթարները» լինում են ամեն օր ֆիքսված ժամերի: Ինտելեկտուա՞լ խողովակներ են, իրենք էլ գիտե՞ն՝ երբ տրաքեն, որ խանութներում ջուր վաճառվի, հարուստների լողավազանները լցվեն, վերջապես «Ջրաշխարհն» աշխատի:
Էլ չենք խոսում մշտատանջ թեմաներից՝ քաղաքապետարան-«Վեոլիա Ջուր»: Վթարների դեպքում, երբ ջուրը, օրինակ, լցվում է բնակելի շենքի բակ կամ նկուղ, քաղաքապետարանը պատասխանում է, որ նորոգման աշխատանքներով պետք է զբաղվի «Վեոլիա Ջուր» ընկերությունը: Այստեղից էլ ասում են դա համայնքային խնդիր է, մեզ հետ կապ չունի: Դե իսկ համայնատիրություն եղած-չեղած մի հաշիվ է։
Ու այսպես օրերով ջուրը հոսում է՝ վնասելով թե՛ շենքի հիմնահատակը, թե՛ ջրամատակարարման աշխատանքն է խաթարվում եւ վերջում քրտնած բնակիչ, ով 5 հարկ ջուր է բարձրացնում, որ գոյը քարշ տա, մինչեւ հասկանան` ով պետք է վերջապես պատասխանատվություն կրի ստեղծված «բեսպրեդելի» համար:
ՆԱՆԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

