«ԱՐՑԱԽԻ ՍՐՏՈՒՄ, ՆԱ ՄՆԱՑ ՀԱՎԵՐԺ ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ ՊԱՇՏՊԱՆԵԼՈՒ». ԱՆՄԱՀ ՀԵՐՈՍ ՏԻԳՐԱՆ ՇԱՀԲԱՐՅԱՆ

2020 թվականի Արցախյան 44-օրյա դաժան պատերազմի ժամանակ, ցավոք կորցրեցինք հազարավոր լուսավոր երիտասարդների, նրանցից մեկն էլ ՏԻԳՐԱՆ ՏՈՆԱԿԱՆԻ ՇԱՀԲԱՐՅԱՆՆ էր։ Հունիսի 11-ը նրա ծննդյան օրն է, կդառնար 25 տարեկան։ Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում գտնվող նրա հուշարձանին են այցելել հարազատներ, ընկերներ, որդեկորույս ծնողներ, ծաղիկներ խոնարհել ու խնկարկել։ Անմահ հերոսի մայրը տիկին ԱՐՄԻՆԵ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԸ, Iravunk. com -ի հետ զրույցում, խորը ցավը սրտում պատմեց. - «Տիգրանս ծնվել է 2001 թվականի հունիսի 11-ին, Արցախի Մարտունու շրջանի Ճարտար քաղաքում։ Նա ընդամենը 1 տարեկան էր, երբ ընտանիքով տեղափոխվեցինք Երևան, որտեղ էլ անցկացրեց մանկությունը, պատանեկությունը։ Թանկագին որդիս, սովորել է Ավանի թիվ 104 միջնակարգ դպրոցում, այնուհետև Երևանի պետական հենակետային քոլեջում, որպես ատամնատեխնիկ։ Ավարտել է գերազանցության կարմիր դիպլոմով։ Նաև հաճախում էր տարբեր խմբակների, սպորտի։ Շատ ընկերասեր էր, համեստ, բարձր ընդունակություններով օժտված էր Տիգրանիս մարդ տեսակը։ Ուսմանը զուգահեռ, նա հաճախում էր նաև Թումո ստեղծարար կենտրոն։ 2016֊ին, Տիգրանս կազմում է ապագայի իր ծրագիրը, այն է, կարդալ 12 գիրք։ Թեմաներն էլ բիզնես և հոգեբանություն։ Լավ պարապել ֆրանսերեն լեզուն, քանի որ նրա երազանքն էր մեկնել Ֆրանսիա։ Տիգրանիս ուսումնասիրած ու ընթերցած գրքերով գիտնականներն են զբաղվում։ Որդիս տիրապետում էր անգլերեն, ռուսերեն լեզուներին, նաև ֆրանսերեն պարապում։ Տիգրանիս երազանքները բազմաբովանդակ ու շատ էին, սակայն բոլորը ծառայությունից հետո միայն։ Նա ցանկանում էր բժիշկ դառնալ։ 2019 թվականի հուլիսի 3-ին, Տիգրանս զորակոչվեց Հայոց բանակ։ Նրա համար շատ կարևոր էր, որ ծառայի Արցախում։ Պարզվեց, որ հենց Արցախում էլ պիտի ծառայի, որտեղ անցել է նրա մանկության ամառները։ Անցնելով ծառայության Մարտունի 3 զորամասում, 3 ամիս անց ստացավ կրտսեր սերժանտի կոչում ու շարունակեց ծառայությունը որպես վաշտի բուժակ։ Հարթ ու խաղաղ էին անցնում օրերը, նա սիրով օգնում ու բուժում էր նույնիսկ հրամանատարներին։ 1 տարի 3 ամիս, նա անտրտունջ ծառայեց մինչ դաժան պատերազմը։ Թանկագին որդուս մասին զորամասից, միայն գովասանքի խոսքեր են ասել, թե հրամանատարական կազմը, թե ընկերները։ Որդիս զորամասից միշտ գրքեր էր ուզում, հատկապես արտասահմանյան գրականություն։ Պատերազմի առաջին օրերին, Տիգրանենց վաշտը չլինելով հատուկ նշանակության, մասնակցում է դիվերսիոն գործողությունների ու առանց զոհերի գրավում կարևոր նշանակության դիրքեր։ Այս գործողության համար պարգևատրվել է «Մարտական խաչ 1֊ին աստիճանի» մեդալով։ Հոկտեմբերի 10֊ին, նորից հատուկ առաջադրանք են ստանում և ամբողջ վաշտով մեկնում Հադրութ, որը արդեն գտնվում էր նենգ թշնամու վերահսկողության տակ։ Ցավոք, ճանապարհին հանդիպել են թշնամու մեծաքանակ զորքին։ Ունեցել են 2 տարբերակ, կամ գերի հանձնվել կամ կռվել, պայքարել մինչև վերջ։ Հրամանատարը ընտրում է վերջինը։ Կռվել են ճակատ ֊ճակատի, մինչև վերջ 76 հոգին զոհվել են, որդուս մարմինը գտնվել է 2 ամիս անց։ Ինչ էլ լինի, երբեք չենք կարող համակերպվել այս դաժան իրողության հետ։ Հետմահու արժանացել է «Արիության» մեդալի։ Արցախի սրտում, նա մնաց հավերժ հայրենիքը պաշտպանելու, որ բոլորս ապրենք խաղաղ ու ապահով երկրում»։ ՇՆՈՐՀԱՎՈՐ ԵՐԿՆԱՅԻՆ ԾՆՈՒՆԴԴ, ԱՆՄԱՀ ՀԵՐՈՍ ։ՔՈ ՍԽՐԱՆՔՆ ԱՆՄԱՀ Է, ՔՈ ԱՆՈՒՆԸ ՄԵՐ ՍՐՏԵՐՈՒՄ։ ՀԱՎԵՐԺ ՓԱՌՔ, ՄԵՐ ԲՈԼՈՐ ԱՆՄԱՀ ՀԵՐՈՍՆԵՐԻՆ...

Պատրաստեց ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՍԱՐԳՍՅԱՆԸ

Այս թեմայով Իրանը մնում է` «պատերազմ, թե խաղաղություն» երկընտրանքի առաջ ՔՊ-ն թաղեց եռագլուխ հայրիկին «Հրապարակ». 44-օրյա պատերազմում զոհված զինծառայողների ծնողներ հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացրել Փաշինյանի դեմ Նոր պատերազմ իրանում կարող էր, բայց չսկսվեց Շատ քչերը գիտեն այս մասին․ ինչու տեւական ժամանակ լռեց երգիչ Մրեն