Հայ դյուցազունները կրկին նվաճեցին եվրոպան

Երկրորդ տարին անընդմեջ ապրիլի երկրորդ կեսին նույն ժամկետներում անցկացվում են Եվրոպայի ծանրամարտի և ըմբշամարտի առաջնությունները։ Եվ երկրորդ անգամ անընդմեջ Հայաստանի ծանրորդները հաղթական հանդես եկան՝ նվաճելով 24 մեդալ (որոնցից՝ 9 ոսկե և 8 արծաթե) և զբաղեցնելով առաջին տեղը թիմային հաշվարկում։

Ծանրամարտի Եվրոպայի տղամարդկանց 104-րդ և կանանց 38-րդ առաջնություններն անցկացվեցին Բաթումում և տարբերվում էին նախորդ մրցաշարերից. դրանք  որակավորման փուլ էին 2026 թվականին Գլազգոյում տեղի ունենալիք XXIII Համագործակցության խաղերի համար։ Այդ պատճառով Եվրոպայի առաջնությանը մասնակցում էին ոչ միայն ավանդական եվրոպական հավաքական թիմերը, այլև Ջերսիի, Ջիբրալթարի, Մեն կղզու, ինչպես նաև Հարավաֆրիկյան Հանրապետության (մրցակցությունից դուրս) ծանրորդները։ Բացի այդ, մրցաշարում ելույթ ունեցան նաև Մեծ Բրիտանիայի առանձին հավաքականը, ինչպես նաև Անգլիայի, Ուելսի, Շոտլանդիայի և Հյուսիսային Իռլանդիայի թիմերը։

Բելառուսի և Ռուսաստանի մարզիկները Եվրոպայի առաջնությանը մասնակցեցին չեզոք դրոշի ներքո։

Ռուսաստանի կողմից ելույթ ունեցան 16 ծանրորդներ (ութական տղամարդ և կին մարզիկներ), նրանց թվում նաև՝ ընթացիկ տարվա Ռուսաստանի գավաթակիր, Եվրոպայի չեմպիոն և պատանիների աշխարհի փոխչեմպիոն, միջազգային կարգի սպորտի վարպետ, Ղրիմի Հանրապետությունից 23-ամյա Գևորգ Սերոբյանը։ Բաթումի մարզապալատի հարթակում նա փայլուն հանդես եկավ, դարձավ մայրցամաքի չեմպիոն 79 կգ քաշային կարգում՝ նվաճելով ոսկե մեդալ երկամարտի 341 կգ ընդհանուր հաշվարկում (161 կգ պոկում վարժությունում + 180 կգ հրում վարժությունում) և փոքր ոսկե մեդալ պոկում վարժությունում՝ դրանով սահմանելով Եվրոպայի ռեկորդ։ Այս հաղթանակը նա նվիրեց մեկ ամիս առաջ մահացած իր տատիկին։ Գևորգի ոսկե մեդալը Ռուսաստանի միակ մեդալն էր առաջնությունում։

Գևորգը ծնվել է Գյումրիում՝ Հայաստանի ծանրամարտի աշխարհի գլխավոր դարբնոցում։ 13 տարեկանում նա ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Սիմֆերոպոլ, որտեղ նրա առաջին մարզիչը նրա ազգական Գագիկ Գրիգորյանն էր։ Այնուհետև նրա ուսուցիչը եղավ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ, Ղրիմի Հանրապետության հավաքականի գլխավոր մարզիչ, ցեղասպան Սումգայիթից փախստական ​​Միխայիլ Սերգեյի Զարգարյանը։

Գևորգը լրագրողների հետ զրույցներից մեկում անկեղծորեն ասել է. «Ես ազգությամբ հայ եմ, բայց միաժամանակ ես անկասկած ռուսաստանցի եմ։ Ռուսաստանը բազմազգ երկիր է, ինձ դուր է գալիս, որ Ռուսաստանում չկան ազգամիջյան ինչ-որ հակամարտություններ։ Առավել ևս՝ Ղրիմում. շատ ազգություններ կան, բոլորը շփվում են, ընկերություն են անում»։

Սերոբյանից բացի, հայկական սփյուռքը առաջնությունում ներկայացրին Հմայակ Միսակյանը (79 կգ, Ավստրիա), Սարգիս Մարտիրոսյանը (110 կգ, Ավստրիա) և Անդրանիկ Կարապետյանը (88 կգ, Բոսնիա և Հերցեգովինա):

Հայաստանի տղամարդկանց թիմը (մարզիչներ՝ Հակոբ Փիլոսյան և Դավիթ Մուրադյան) հանդես եկավ հետևյալ կազմով. 60 կգ՝ Գառնիկ Չոլաքյան, 71 կգ՝ Գոռ Սահակյան, 79 կգ՝ Մարտին Պողոսյան, 88 կգ՝ Ռաֆիկ Հարությունյան, 94 կգ՝ Արա Աղանյան, 110 կգ՝ Գարիկ Կարապետյան և Սիմոն Մարտիրոսյան, +110 կգ՝ Վարազդատ Լալայան։ Կանանց հավաքական (մարզիչներ՝ Արտաշես Ներսիսյան և Տարոն Թովմասյան). 53 կգ՝ Տանզելա Գրիգորյան և Իզաբելլա Յայլյան, 58 կգ՝ Ալեքսանդրա Գրիգորյան, 77 կգ՝ Աննա Ամրոյան և Ալինա Սուքիասյան, 86 կգ՝ Էմմա Պողոսյան և Լիանա Գյուրջյան, +86 կգ՝ Տաթև Հակոբյան։

Առաջնությունում Հայաստանի համար առաջին ոսկե մեդալը նվաճեց 19-ամյա Էմմա Պողոսյանը, երկամարտի ընդհանուր հաշվարկում նա բարձրացրեց 248 կգ (107 + 141): Բացի դրանից, պատանի Էմման արժանացավ երկու փոքր մեդալի՝ ոսկե մեդալ հրում վարժությունում և բրոնզե մեդալ պոկում վարժությունում՝ հաստատելով աշխարհի ամենախոստումնալից մարզիկներից մեկի իր կարգավիճակը: Այս քաշային կարգում արժանավոր կերպով հանդես եկավ նաև Լիանա Գյուրջյանը՝ փոքր արծաթ հրում վարժությունում և երկամարտի հանրագումարում հինգերորդ տեղը:

22-ամյա ծանրքաշային Գարիկ Կարապետյանը Բաթումում երրորդ անգամ դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն: Պոկում վարժությունում 189 կգ արդյունքով նա զբաղեցրեց երրորդ տեղը՝ այնուհետև հրում վարժությունում բարձրացրեց 226 կգ, նվաճեց փոքր ոսկե մեդալ այս վարժությունում և մեծ ոսկե մեդալ երկամարտի ընդհանուր հաշվարկում:

Երրորդ տարին անընդմեջ գերծանր քաշային կարգում Վարազդատ Լալայանին հավասարը չկա։ Նա կրկին հաղթանակ տարավ մրցակիցներից մեծ տարբերությամբ թե՛ պոկում և թե՛ հրում վարժություններում։ Երկամարտի հանրագումարում նա ցուցաբերեց 451 կգ արդյունք (210 կգ պոկում վարժությունում և 241 կգ հրում վարժությունում)՝ նվաճելով մրցաշարի բոլոր ոսկե մեդալները։ Հրում վարժությունում Վարազդատը փորձեց սահմանել Եվրոպայի նոր ռեկորդ՝ պատվիրելով 253 կգ ծանրություն։ Սակայն երկու փորձերն էլ անհաջող եղան նրա համար։ «Մարզումների ժամանակ ես շատ անգամ եմ բարձրացրել 253 կգ և նույնիսկ ավելի ծանր քաշեր։ Աշխարհի առաջիկա առաջնությունում ես ավելի ծանր քաշեր կբարձրացնեմ պոկում և հրում վարժություններում»,– հայտարարեց Լալայանը պարգևատրությունից հետո։ Այնուհետև, պատասխանելով անպարտելի Լաշա Տալախաձեի հարթակ հնարավոր վերադարձի մասին լրագրողի հարցին, նա ասաց. «Ես շատ եմ հարգում ու սիրում Տալախաձեին և՛ որպես մարդու, և՛ որպես մարզիկի։ Եթե նա մարզվում և պատրաստվում է Լոս Անջելեսի օլիմպիական խաղերին, մաղթում եմ նրան հաջողություն և ուրախ կլինեմ մեր նոր մրցակցության համար»։

Հայաստանի հավաքականի մեդալների հավաքածուի մեջ փոքր ոսկե մեդալ ավելացրեց 20-ամյա Աննա Ամրոյանը։ Նա մրցումներն անհաջող սկսեց՝ ձախողելով բոլոր մոտեցումները պոկում վարժությունում և այդպիսով կորցնելով հանրագումարը երկամարտում։ Սակայն հետո վերականգնեց իրեն հրում վարժությունում՝ հաջորդաբար հաղթահարելով 125, 133 և 136 կգ ծանրությունները։ Վերջին արդյունքը դարձավ Եվրոպայի երիտասարդական նոր ռեկորդ և Աննային բերեց ոսկե մեդալ վարժության այս տեսակում։

Եվս մեկ փոքր ոսկե մեդալ նվաճեց Գոռ Սահակյանը՝ պոկում վարժությունում հաղթահարելով 150 կգ։ Հրում վարժությունում նա բարձրացրեց 180 կգ, արժանացավ բրոնզե մեդալի և դարձավ արծաթե մեդալակիր երկամարտի հանրագումարով։

Նրանից բացի, Եվրոպայի փոխչեմպիոնի կոչմանն արժանացան մայրցամաքի նախկին չեմպիոն և փոխչեմպիոն Ալեքսանդրա Գրիգորյանը, Գառնիկ Չոլաքյանը և երրորդ անգամ՝ Արա Աղանյանը։ Ալեքսանդրան, բացի արծաթե մեծ մեդալից, բրոնզե մեդալ ձեռք բերեց նաև հրում վարժությունում։ Չոլաքյանն ու Աղանյանը իրենց արծաթե մեծ մեդալին ավելացրին արծաթե մեդալ պոկում վարժությունում և բրոնզե մեդալ հրում վարժությունում։

Հայաստանի հավաքականում հին աշխարհի բրոնզե մեդալակիր դարձավ առաջնութունում առաջին անգամ հանդես եկող Մարտին Պողոսյանը։ 20-ամյա Պողոսյանի ելույթը դրամատիկ եղավ։ Պոկում վարժությունից հետո նա զբաղեցնում էր 10-րդ տեղը, բայց հետո հրում վարժությունում հաղթահարեց արծաթե 186 կիլոգրամը և երկամարտի հանրագումարով բարձրացավ երրորդ տեղը։

Ընդհանուր թիմային հաշվարկում Հայաստանի հավաքականը զբաղեցրեց առաջին տեղը՝ ինչպես մեծ մեդալների, այնպես էլ մեծ ու փոքր մեդալների ընդհանուր հաշվարկով՝ 9 ոսկե, 8 արծաթե, 7 բրոնզե։ Երկրորդ տեղում 14 մեդալներով (6+5+3) Բուլղարիան է։

Առաջնությունում հայկական պատվիրակությունը ղեկավարող Հայաստանի ծանրամարտի ֆեդերացիայի (ՀԾՖ) գլխավոր քարտուղար Սամվել Գասպարյանը, ամփոփելով Եվրոպայի առաջնության արդյունքները, ասաց. «Ընդհանուր առմամբ առաջնությունը կգնահատեի մեզ համար շատ բարձր՝ Եվրոպայի երեք չեմպիոն։ Անցյալ տարվա համեմատ ոսկե մեդալակիրների շարքում հայտնվեց նոր անուն։ Անցյալ տարվա բրոնզե մեդալակիրներն այս տարի դարձան արծաթե մեդալակիրներ։ Տղամարդկանց հավաքականի մարզչական կազմի առջև խնդիր դրվեց առնվազն կրկնել անցյալ տարվա արդյունքը, և այն կատարվեց։ Առաջնության արդյունքներով էլ որոշվեց մեր թիմի կազմը աշխարհի առաջիկա առաջնության համար, որը կանցկացվի հոկտեմբերի 27-ից մինչև նոյեմբերի 8-ը Չինաստանի Նինգբո քաղաքում»։

* * *

Հին աշխարհի ըմբշամարտի առաջնության նախօրեին Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանայում տեղի ունեցած Ըմբշամարտի եվրոպական կոնգրեսում հայտարարվեց, որ Հայաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ 27-ամյա Մալխաս Ամոյանը ճանաչվել է Եվրոպայի 2025 թվականի հունա-հռոմեական լավագույն ըմբիշը։ Այդ տարի Մալխասը դարձավ Եվրոպայի չորսակի և աշխարհի կրկնակի չեմպիոն։ Իսկ Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Արմեն Բաբալարյանը ճանաչվել է հունա-հռոմեական ըմբշամարտի Եվրոպայի 2025 թվականի լավագույն մարզիչը։

Ամոյանը մեծ ըմբիշի իր համբավը հաստատեց նաև Տիրանայի Օլիմպիական զբոսայգու ըմբշամարտի գորգերի վրա, որտեղ 77 կգ քաշային կարգում նա վստահորեն հաղթեց բոլոր մրցակիցներին և հինգերորդ անգամ դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն։

1/8-րդ եզրափակչում Մալխասը առանց լարվելու հաղթեց Կառլ Բաֆոմին (Շվեդիա)՝ 4։0, այնուհետև հեշտությամբ հաղթեց Իրֆան Միրզոևին (Ուկրաինա)՝ 10։0 (ժամանակից շուտ), իսկ կիսաեզրափակչում համառ մենամարտում հաղթեց Ալեքսանդրին Գուտուին (Մոլդովա)՝  3։1 (առաջին հերթամարտից՝ ռաունդից հետո՝ 3։0)։

Եզրափակչում Մալխասի մրցակիցը կրկին Ռամազ Զոիձեն էր (Վրաստան), որին նա Եվրոպայի անցյալ տարվա առաջնությունում հաղթել էր 3։1 հաշվով: Այս անգամ Զոիձեի հետ լարված եզրափակիչ մենամարտն ավարտվեց ոչ-ոքի՝ 1։1 հաշվով, սակայն հաղթանակը շնորհվեց հայ ըմբիշին առաջինը վաստակած միավորի չափանիշով: «Ես շատ կուզենայի եզրափակչում ավելի լավ հանդես գալ: Բայց վրացի ըմբիշը տեխնիկապես շատ ուժեղ մարզիկ է, և նրա հետ մենամարտելիս պետք է զգույշ լինել: Եվրոպայի առաջնությունում հաղթելը տարեցտարի ավելի ու ավելի դժվար է դառնում»,– ասաց Ամոյանը պարգևատրությունից հետո:

Մալխասից բացի, Հայաստանի գլխավոր մարզիչ Արմեն Բաբալարյանը առաջնության համար ընտրել էր հունա-հռոմեական ըմբշամարտի հետևյալ մարզիկներին. 55 կգ՝ Մանվել Խաչատրյան, 60 կգ՝ Սուրեն Աղաջանյան, 63 կգ՝ Կարեն Ասլանյան, 67 կգ՝ Սլավիկ Գալստյան, 72 կգ՝ Գասպար Տերտերյան, 82 կգ՝ Սամվել Գրիգորյան, 87 կգ՝ Գևորգ Թադևոսյան, 97 կգ՝ Հայկ Խլոյան, 130 կգ՝ Ալբերտ Վարդանյան։

Սուրեն Աղաջանյանն ընդամենը մեկ ամիս առաջ դարձավ Եվրոպայի մինչև 23 տարեկան երիտասարդների առաջնության հաղթողը Զրենյանինում (Սերբիա), որտեղ նա լեհի, դանիացու, ֆրանսիացու և վրացու նկատմամբ իր բոլոր հաղթանակները տարավ ժամանակից շուտ։ Զրենյանինում մրցաշարի եզրափակչում Սուրենը ջախջախեց վրացի Գեորգի Կոչոլիձեին 9։0 հաշվով։

Աղաջանյանի համար մեծահասակների Տիրանայի առաջնությունը առաջնելույթ էր: Առաջին երկու մենամարտերում նա արագորեն հաղթեց մրցակիցներին՝ նրանց գետնին տապալելով թիակների վրա: Նա իտալացի Տոմմազո Բոզիին թիակաշոշափ արեց արդեն երկրորդ րոպեին: Փոքր-ինչ ավելի երկար ճիգեր թափեց Եվրոպայի և աշխարհի չեմպիոն Նիհաթ Մամեդլիի (Ադրբեջան) հետ: Առաջին հերթամարտն ավարտվեց 5։0 հաշվով՝ Սուրենի օգտին,  մենամարտի երկրորդ կեսին թիակաշոշափ արեց անհաջողակ ադրբեջանցուն՝ 8։1 հաշվով: Եզրափակչում Աղաջանյանի մրցակիցն էր աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների մրցանակակիր, 2024 թվականի Փարիզի օլիմպիական խաղերի մասնակից, Վլադիկովկասում ծնված Գեորգի Տիբիլովը, որն այժմ հանդես է գալիս Սերբիայի կողմից: Սուրենը առաջ էր 2։0 հաշվով, բայց չկարողացավ պահպանել այն, և 2։2 ոչ-ոքիի  հաշվով վերջին միավորի արդյունավոր գործողության հիման վրա հաղթանակը տրվեց օսեթին: Մնում էր բավարարվել փոխչեմպիոնի կոչումով:

Մեր հավաքականում բրոնզե մեդալներ նվաճեցին Կարեն Ասլանյանը, Սլավիկ Գալստյանը և մեծահասակների առաջնության ևս մեկ առաջին անգամ ելույթ ունեցող (դեբյուտանտ) Գասպար Տերտերյանը։

Բրոնզե մեդալի համար պայքարում Ասլանյանը ոչ մի հնարավորություն չտվեց չեչեն Մայրբեկ Սալիմովին (Լեհաստան)՝ 11։0։ Այս բրոնզե մեդալը Ասլանյանի չորրորդ մեդալն էր, իսկ անցյալ տարի Բրատիսլավայում անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում նա արծաթե էր նվաճել։

Գալստյանը բրոնզե մեդալը նվաճեց Յանիս Գենդեզ Նֆիրիի (Ֆրանսիա)՝ 5։2 և Օլեքսանդր Հրուշինի (Ուկրաինա)՝ 5։3 (5։0) նկատմամբ տարած հաղթանակներից հետո։ Սլավիկը բոլոր տեղերում բրոնզե մեդալակիր է. երեք մեդալ Եվրոպայի առաջնություններում, երկու մեդալ աշխարհի առաջնություններում և մեկ մեդալ աշխարհի գավաթի խաղարկությունում։

20-ամյա Գասպար Տերտերյանը Հենրիկ Դալենի (Շվեդիա) և Ռուսլան Նուռուլաևի (Ադրբեջան) նկատմամբ տարած հաղթանակներից հետո կիսաեզրափակչում պարտվեց Իբրահիմ Գանեմից 3.26 (Ֆրանսիա), իսկ հետո բրոնզի համար մենամարտում հաղթեց բելառուս Ալեքսանդր Լեոնչիկին։

Բրոնզե մեդալի արժանացավ նաև աշխարհի առաջնության կրկնակի մրցանակակիր և 97 կգ քաշային կարգում Ռուսաստանի քառակի չեմպիոն, տվերցի Արթուր Սարգսյանը (մարզիչներ՝ Սամվել Պետրոսյան և Ռուսլան Յուսուֆով)։ Տիրանայում երրորդ տեղի համար մենամարտում նա հաղթեց Կիրիլ Մասկևիչին (Բելառուս)։

Այս անգամ իրենց հնարավորություններից ավելի ցածր հանդես եկան ազատ ոճի հայ ըմբիշները՝ նվաճելով ընդամենը երեք բրոնզե մեդալ, բայց, չնայած դրան, թիմային հաշվարկով զբաղեցրին երրորդ տեղը։

Ազատ ոճի ըմբիշների գլխավոր մարզիչ Հաբեթնակ Կուրղինյանը առաջնության համար ընտրել էր ութ ըմբիշի. Մանվել Խնձրցյան (57 կգ), Արսեն Հարությունյան (61 կգ), Վազգեն Թևանյան (65 կգ), Դավիթ Մարգարյան (70 կգ), Նարեկ Հարությունյան (74 կգ), Հրայր Ալիխանյան (79 կգ), Մուշեղ Մկրտչյան (92 կգ), Խաչատուր Խաչատրյան (125 կգ):

Մանվել Խնձրցյանը մեկնարկում համոզիչ հաղթանակներ տարավ գերմանացի Հորսթ Լեխի՝ 12։6, և ռումինացի Ռազվան Կոչիշի՝ 12։1 (ժամանակից շուտ) նկատմամբ։ Կիսաեզրափակչում նա մրցեց հայտնի Սայտիև եղբայրների դպրոցի (Խասավյուրտ, Դաղստան) սան, չեչեն մարզիկ Մուսա Մեխտիխանովի հետ և պարտվեց նրանից 0։5 հաշվով։

Երրորդ տեղի համար մենամարտում Խնձրցյանին բաժին հասավ ևս մեկ հզոր մրցակից՝ Եվրոպայի նախկին չեմպիոն և փոխչեմպիոն, օսեթ Ազամատ Տուսկաևը, որն այժմ հանդես է գալիս Սերբիայի կազմում: Առաջին հերթամարտից հետո մրցակցին զիջելով 6։1 հաշվով՝ Մանվելը կարողացավ շրջել հանդիպման ընթացքը և արագընթաց հնարքների հեղեղով հասավ ժամանակից շուտ հաղթանակի՝ 18։6 հաշվով:

Եվրոպայի քառակի չեմպիոն Արսեն Հարությունյանն այս անգամ ստիպված եղավ բավարարվել բրոնզե մեդալով։ Վլադիմիր Եգորովի (Հյուսիսային Մակեդոնիա) նկատմամբ 11։0 և Կամիլ Կերիմովի (Ուկրաինա) նկատմամբ 11։1 հաշվով ժամկետից շուտ հաղթանակներից հետո կիսաեզրափակչում նա զիջեց Ռուսաստանից օլիմպիական չեմպիոն Զաուր Ուգուևին։ Մենամարտը բավական դրամատիկ եղավ։ Հարությունյանը առաջին րոպեներին առաջ էր 3։0 հաշվով, բայց հետո բախվեց հակագրոհի և բաց թողեց արդյունավոր նետումը։ Ուգուևը, նախաձեռնությունը խլելով, բռնեց Արսենի երկու ոտքերը,  գլորեց նրան և թիակները գետնով տվեց։

Բրոնզե մեդալի համար մենամարտում Արսենը 7։2 հաշվով հաղթեց բելառուս Դմիտրի Շամելային և յոթերորդ անգամ անընդմեջ բարձրացավ եվրոպական պատվո հարթակ։

Հավաքականի իր երկու ընկերների պես դեպի բրոնզե մեդալը տանող նմանատիպ ճանապարհ անցավ նաև Եվրոպայի նախկին չեմպիոն Վազգեն Թևանյանը։ Նա 5։2 հաշվով հաղթեց ֆրանսիացի չեչեն Խամզատ Արսամուրզուևին և 2։1 հաշվով բուլղարացի լեզգի Շամիլ Մամեդովին, այնուհետև կիսաեզրափակչում մարտի բռնվեց մրցաշարի ֆավորիտներից մեկի՝ Բաշիր Մագոմեդովի (Ռուսաստան) հետ։ Առաջին հերթամարտն ավարտվեց 3։0 հաշվով՝ Վազգենի օգտին։ Սակայն ընդմիջումից հետո սկսվեցին մրցավարական անհեթեթությունները։ Հայը շարունակում էր հարձակվել, ավարը հակագրոհում էր, և գորգի վրա նրանց մենամարտի ժամանակ մրցավարն անսպասելիորեն երկու միավոր շնորհեց Բաշիրին։ Այս որոշման հետ չհամաձայնվեց Կուրղինյանը և պահանջեց «չելենջեր», ինչը հետո հանգեցրեց Թևանյանի համար ողբերգության։ Տեսանելի լինելու համար դատավորները վերանայեցին տեսագրությունը, մնացին իրենց կարծիքին և պատժեցին հայկական կողմին միավորով։ Հաշիվը դարձավ 3։3, և չափանիշի համաձայն վերջին արդյունքային գործողությամբ ռուսաստանցին առաջ ընկավ։ Այժմ Վազգենին օդի պես անհրաժեշտ էր առնվազն թեկուզ մեկ միավոր։ Նա գրոհ սկսեց, և մենամարտի վերջին վայրկյաններին Մագոմեդովի ոտքը գորգից դուրս եկավ. կար այդքան շատ անհրաժեշտ միավորը։ Սակայն գորգի վրա գտնվող մրցավարը չի արձագանքում։ Մեր տղաները կշտամբող դեմքներով պահանջում են տեսագրության դիտում, գոռում են. «Ա՛ութ, ա՛ութ» (դո՛ւրս է), բայց մրցավարական հանձնաժողովը մնում է խուլ նրանց կանչերին։ Կուրղինյանն արդեն օգտագործել էր «չելենջերը», և նրան մնում էր միայն ձեռքերը տարածել։ Մրցագորգից Մագոմեդովի ոտքի դուրս գալը դրոշմած կադրը ակնթարթորեն տարածվեց սոցցանցերում և աշխարհի էկրաններին։ Ես հիշեցի Սիամանթոյի անմոռանալի խոսքերը. «Ո՜վ մարդկային արդարություն, թող ես թքնեմ քու ճակատիդ»։

Այս կոպիտ կամ նենգամիտ մրցավարական սխալը Թևանյանին զրկեց չեմպիոնական տիտղոսի համար պայքարելու իրավունքից։ Սա առաջինը չէր այս առաջնությունում։ Ավելի վաղ՝ հունա-հռոմեական ըմբշամարտում, նույն կերպ լկտիաբար խլեցին Կարեն Ասլանյանի հաղթանակը, և կրկին ռուսաստանցու՝ Սերգեյ Եմելինի հետ մենամարտում։

Իսկ ադրբեջանցի Ռաշիդ Բաբազադեի հետ բրոնզե մեդալի համար մենամարտում Վազգենը ևս մեկ անգամ ցուցադրեց իր գերազանց վարպետությունը՝ ջախջախելով մրցակցին 7։0 հաշվով։

 Բաթումից լուսանկարները՝ «ՆԿ»-ի և ՀԾՖ-ի (Հայաստանի ծանրամարտի ֆեդերացիա) հատուկ թղթակից Գրիգոր Գրիգորյանի

Ալեքսանդր Գրիգորյան, Երևան

Լուսանկարում՝

Հայաստանի ծանրամարտի հավաքականը երկրորդ տարին անընդմեջ ուժեղագույնն է Եվրոպայում

Ռուսաստանցի Գևորգ Սերոբյանի չեմպիոնական քաշը

Եվրոպայի չեմպիոն 19-ամյա Էմմա Պողոսյանը

Եվրոպայի եռակի չեմպիոն Գարիկ Կարապետյանը

Հրում վարժությունում ոսկե մեդալակիր 20-ամյա Աննա Ամրոյանը

Եվրոպայի եռակի չեմպիոն և աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Վարազդատ Լալայանը

Եվրոպայի նախկին և փոխչեմպիոն Ալեքսանդրա Գրիգորյանը

Եվրոպայի փոխչեմպիոն Գոռ Սահակյանն արժանացավ ոսկե մեդալի պոկում վարժությունում

Արա Աղանյանը Բաթումում երրորդ անգամ դարձավ Եվրոպայի փոխչեմպիոն

Աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Մալխաս Ամոյանը Տիրանայում դարձավ Եվրոպայի հնգակի չեմպիոն

Գասպար Տերտերյանը (կարմիրով) ադրբեջանցի Ռուսլան Նուրուլլաևի հետ հաղթական մենամարտում

Այս թեմայով Փաշինյանի «դիվերսիֆիկացման» քաղաքականությունը Ալեքսանդրապոլի պայմանագիր 2 է «Գունավոր հեղափոխությունները»՝ հիբրիդային զենք Ֆաշիզմի ​​քարոզչությունը Հայաստանում անընդունելի է Արցախցի պատանի նկարչուհի Եվա Դանիելյան. «Միևնույն է, ես նկարելու եմ» Ֆուտբոլի պաշտոնյաների ոչ ֆուտբոլային կրքերը