Զորահանդեսին ներկայացված բոլոր զինտեխնիկաներն, ըստ էության, պաշտպանողական բնույթի էին. Հովհաննիսյան
ՆերքաղաքականՀնարապետության hրապարակում մայիսի 28-ին տեղի ունեցավ Հանրապետության տոնին նվիրված մեծ զորահանդես, որտեղ ներկայացվեց նորագույն սպառազինության զենքն ու տեխնիկան: Այս առիթով «Իրավունք»-ը զրուցել է ռազմական փորձագետ ԿԱՐԵՆ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ հետ:
— Պարոն Հովհաննիսյան, ինչպե՞ս կմեկնաբանեք եւ կգնահատեք Հանրապետության տոնի կապակցությամբ անցկացված զորահանդեսը:
— Զորահանդեսին ներկայացված բոլոր զինտեխնիկաներն, ըստ էության, պաշտպանողական բնույթի էին: Ինչպես նաեւ ներկայացված էր վերջին ժամանակաշրջանում ձեռքբերված զինտեխնիկաները, նաեւ Հայաստանի Հանրապետությունում արտադրված զինամթերրը:
Ասել, որ մեր հայկական բանակի ամբողջ արսենալն էր ցուցադրված, այդքան էլ այդպես չէ, ինչպես նաեւ տեղին չէ ասել, որ մեծամաշտաբ զորավարժություն է տեղի ունեցել: Պարզապես եղել է զորահանդես, որտեղ ցուցադրվել են վերջին ժամանակահատվածում ձեռք բերված զինտեխնիկան:
— Որքանո՞վ է ճիշտ համարվում ռազմական առումով, որ զինտեխնիկան զորահանդեսից հետո դեռ մնաց ցուցադրման:
— Եթե իմ կարծիքը ասեմ, ապա ես ընդհանրապես դեմ եմ ցանկացած զորահանդեսի: Քանի որ զորահանդեսները, որպես այդպիսին, չպետք է իրենք իրենց մեջ ունենան ռազմական բաղադրիչներ եւ լինեն պարզապես որոշակի արարողակարգ: Այս դեպքում, քանի որ բաց աղբյուրներից հայտնի է, թե ՀՀ-ն ում հետ ինչ պայմանագրեր է կնքել, ինչ զինտեխնիկա է ձեռք բերել, դա այդքան էլ ռազմական գաղտնիք չի լինում: Ռազմական գաղտնիք է համարվում թվակազմը:
Մյուս կողմից, սա շատ լավ առիթ է ցուցադրելու հայկական արտադրության անօդաչու սարքերը, որպեսզի հայ արտադրողը միջազգային շուկա կարողանա մտնել: Իսկ որքանով է նպատակահարմար, թե արդյոք թշնամին կիմանա եւ այլն, ասեմ, որ զորահանդեսից չէ, որ պետք է թշնամին իմանա, թե մենք ինչ ունենք, որքան ունենք: Իրենց հետախուզական տվյալները կարծում եմ՝ բավարար են, որ իրենք տիրապետեն ողջ ինֆորմացիային:
— Շատերը դժգհություն հայտնեցին, որ դեռեւս ունենալով գերիներ Ադրբեջանում եւ պարտված երկիր համարվելով՝ բոլորվին տեղին չէր այդ զորահանդեսը: Ի՞նչ կասեք այս մասին:
— Ասեմ, որ ընդհանրապես զորահանդեսներն ու այդ ռազմական շքերթները, հատկապես մեր տարածաշրջանում, մանավանդ պատերազմից հետո, մեր երկրին դեռեւ անհրաժեշտ չէին:
ՆԱՆԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

