Տնօրենը վախեցած է , իսկ վարչական ղեկավարը՝ անհասանելի
ՀասարակությունՕրերս «Ուժեղ Հայաստան» դաշինքի նախընտրական ցուցակը գլխավորող Նարեկ Կարապետյանը գրել էր, որ ՔՊ-ն փակում է Գուրգեն Մարգարյանի անվան դպրոցը:
Կարապետյանը նկատի է ունեցել Արմավիրի մարզի Արտամետ գյուղի հիմնական դպրոցը, որը 2012թ. վերակառուցումից հետո անվանակոչվել էր Բուդապեշտում 2004 թվականին ադրբեջանցի Ռամիլ Սաֆարովի կողմից գազանաբար սպանված հայ սպա Գուրգեն Մարգարյաի անվամբ։ Դպրոցում այս պահին սովորում է 35 աշակերտ:
Թե որքանով է Կարապետյանի տեղեկությունը համապատասխանում իրականությանը, «Իրավունք»-ը պարզաբանում ստանալու համար նախ փորձեց խոսել վերոնշյալ դպրոցի տնօրեն ՄԵԼՔՈՆ ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ հետ:
Տնօրենի վախն ու վրդովմունքն այնքան մեծ էր, որ վերջինս գոռգոռալով փորձեց ամեն կերպ խուսափել լրագրողական հարցերից, ապա պատճառաբանելով, թե հիվանդանոցում է, անջատեց հեռախոսը:
Նախ տնօրենին կցանկանաք ասել, որ նման նյարդերով երկար չի դիմանա՝ անգամ հիվանդանոցում, էլ ուր մնաց կրթական համակարգում՝ սերունդներ կրթելով: Երկրորդ՝ մարդկային մինիմալ էթիկա է դիմացինի հետ կարողանալ խոսելը, լսելը, լրագրողին հարգելը, գոնե կիրթ մերժելու կուլտուրա ունենալը, որը, ցավոք, տվյալ տղամարդը չէր տիրապետում: Հետեւապես, հարց է ծագում՝ նա ինչպե՞ս է շփվում ուսուցիչների եւ աշակերտների հետ նման թույլ նյարդերով: Երրորդ՝ այլեւս անթաքույց է, որ վերջին շրջանում դպրոցների տնօրեններն ու ուսուցչական կազմի մեծամասնությունը մի տեսակ վախի ու սարսափի մթնոլորտում են ապրում եւ իրենց կորցնում մասնավորապես՝ «լրագրող» բառից: Ընկնում են խորը ընկճախտի մեջ ու, չգիտես ինչպես, միանգամից այդ պահին հայտնվում հիվանդանոցում:
Պետք է հասկանալ, որ երբ լրագրողը ցանկանում է լուսաբանել կամ հստակեցում մտցնել որեւիցե հարցի մեջ, ապա դա անում է ի շահ քաղաքացու եւ պետության: Ու առավել պարկեշտ եւ օրինակելի կհամարվի, տվյալ դեպքում՝ տնօրենի եւ լրագրողի համատեղ աշխատանքը: Վերջին հաշվով, այս պետությունը հաստատ լրագրողի աչքի փուշը չէ ու «լրագրող» բառից ջղաձգումների մեջ ընկնելուց՝ վնասվում են հենց տվյալ անձինք, ցավալիորեն շղթայաբար վնասելով այն կառույցն ու աշխատակազմը, որը ղեկավարում են:
Ինչեւէ, շարունակելով հարցի հետքերով գնալ, «Իրավունք»-ը փորձեց կապ հաստատել Արմավիրի մարզի Արտամետ գյուղի վարչական ղեկավար ԳՈՌ ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ հետ: Վարչական ղեկավարը, աշխատանքային ժամին այդպես էլ չպատասխանեց հեռախոսազանգերին:
Մնում է մաղթել, որ տնօրենն ու իր վերադասը գնան մոմ թափողի մոտ, որպեսզի վախները բռնվի, քանի որ նման վախով գիշերներն առավել վտանգավոր է դառնում, հատկապես գիշերամիզության համար:
Իսկ «Իրավունք»-ը, լինելով հետեւողական այս հարցի շուրջ, առաջիկայում կունենա հստակ պատասխան՝ արդյոք փակվելու է Գուրգեն Մարգարյանի անվան դպրոց, թե՝ ոչ:
ՆԱՆԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

