Հունիսի 7-ին կատարիր ճիշտ ընտրություն, որ «Հայաստան» բառը չվերանա քարտեզից
ՀրապարակախոսությունԴե նայեք Նիկոլի «քարոզարշավին» ու մի ասեք, որ ՔՊ-ականների կողմից Հայաստանում Հեյդար Ալիեւի մեթոդները չեն կիրառվել եւ կիրառվում...
Իշխանության չարաշահում, մարդկանց անհիմն հետապնդում, ուժայինների ներգրավում... Այդ ամենը բերեց Խաչին Սար գյուղի հայաթափմանը... Այն ավելի հայտնի է որպես մարշալների գյուղ, Զորական կամ Չարդախլու...
1979 թվականին ՄՈՍԿՎԱՅԻ ՈՐՈՇՄԱՄԲ Չարդախլու գյուղում կառուցվեց Մարտական Փառքի թանգարան՝ Բաղրամյանի պատվին: Այն ժամանակվա Ադրբեջանի կենտկոմի առաջին քարտուղար Հեյդար Ալիեւը, ով ներկա է եղել մարշալ Բաղրամյանի թանգարանի բացմանը, հենց նույն գիշեր ժողով է հրավիրում Շամխորում եւ ՆԿԱՏՈՂՈՒԹՅՈՒՆ է տալիս շրջկոմի քարտուղարին... Հարցրեք՝ ինչո՞ւ... Որովհետեւ «բոլորը հարուստ են, բոլորի տները երկհարկանի, դարպասները ներկված, երկաթյա…»: Մի խոսքով նախանձից քոռացել եւ զայրացել է...
Եվ հենց այդ նախանձը դարձավ հարուստ եւ բարգավաճ Չարդախլուին ճնշելու առաջին բացահայտ ցուցումը... ԱՄԲՈՂՋՈՒԹՅԱՄԲ ՀԱՅԵՐՈՎ ԲՆԱԿԵՑՎԱԾ գյուղում 87 թվի ՕԳՈՍՏՈՍԻՆ կոլխոզի նախագահ է նշանակվում մի ադրբեջանցի... Ֆիքսենք, սա դեռ Սումգայիթյան ջարդերից կես տարի առաջ...
Մեջբերում չարդախլվեցի Վահրամ Կարապետյանի հուշերից...
«Առաջին ընդհարումը եղավ 87 թվի ՕԳՈՍՏՈՍԻՆ, երբ Բաքվից կոլխոզի նախագահ էին նշանակել, ժողովուրդն էլ մեր նախագահի՝ Եղյան Սուրենի թիկունքին կանգնեց, թե՝ մենք ուրիշ նախագահ չենք ուզում: Եղյանը ԼԱՎ ԷՐ ԱՇԽԱՏՈՒՄ, հենց դրա համար էլ որոշել էին ՀԱՆԵԼ»:
«87 թվականի դեկտեմբերի մեկի գիշերը ՄԻԼԻՑԻԱՅԻ աշխատակիցները գյուղը ՇՐՋԱՓԱԿՈՒՄ են, թե՝ ժողով պիտի անենք, կոլխոզի նախագահ նշանակենք: Էդ օրը ԲԱԽՈՒՄ եղավ, ճիշտ ա՝ զենք չի եղել, քաշքշել են իրար, կանայք ընկել էին մեջները, որ տղամարդկանց չձերբակալեն, կանանց էին քաշքշել... Էդ օրը ՔՍԱՆ-ՔՍԱՆՀԻՆԳ ՏՂԱՄԱՐԴՈՒ ՁԵՐԲԱԿԱԼԵՑԻՆ: Լարումն իր գագաթնակետին հասավ: Սկսեցինք գիշերները հերթապահել: Ամիսներ շարունակ լարված էր, անընդհատ ՊՐՈՎՈԿԱՑԻԱ էին անում»:
Հարազատ տները լքող գյուղացիների առաջին շարասյունը 88-ի նոյեմբերի 28-ին էր... Հեյդարի հայերին ճնշելու ցուցումից տաս տարի էլ չանցավ...
Հ.Գ. Մարշալ Բաղրամյանի հուշարձանը պայթեցվել է... Երկու մարշալներին նվիրված թանգարանը վեր է ածվել «չայխանայի», հայկական տապանաքարերը պղծվել են, իսկ խաչքարերը ոչնչացվել։ Կտրվել եւ այրվել են նույնիսկ Չարդախլույի մուտքի մոտ երկինք ձգվող խորհրդանշական երկու հայտնի դարավոր չինարները։
1991 թվականից գյուղը կոչվում է Չանլիբել։
Հունիսի 7-ին կատարիր ՃԻՇՏ ընտրություն, որ ՀԱՅԱՍՏԱՆ բառը չվերանա քարտեզից...
ԱԼԼԱ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

