Արդեն Կալլասն է խոստովանում` ԵՄ-ին ոչ ոք չի սիրում

Իհարկե` այն խաղը, որը դեռ փորձում է առաջ տանել Նիկոլը, ասենք` նաեւ Ալիեւը, շարունակում է մեծապես կախված մնալ ոչ թե իրենց ցանկություններից, այլ այն հարաբերություններից, որոնք առաջին հերթին ձեւավորվում են Ռուսաստանի եւ Արեւմուտքի, ավելի կոնկրետ` առանձին ԱՄՆ-ի եւ Եվրոպայի միջեւ: Ու այս հարցում նախ Թրամփի, ապա նաեւ Պուտինի այցը Պեկին մի շարք հստակ փաստեր առաջ բերեցին:

Սկսենք Թրամփի այցից, որն ակնհայտորեն հաջողված չէր: Խոշոր հաշվով, Թրամփը փորձեց հասնել Թայվանն Իրանով փոխանակման: Պեկինը հանգիստ բացատրեց. Թայվանն առանց ԱՄՆ-ի էլ իրենն է, իսկ Իրանն ինքն է իր մարտունակությամբ ապացուցել, որ ոչ մեկինը չէ: Այսինքն, որ Պեկինն ու Մոսկվան Թեհրանին նայում են ոչ թե մանկլավիկի կամ կամակատարի, այլ միանգամայն ինքնուրույն սուբյեկտի, միգուցե մի փոքր ավելի ցածր պոտենցիալով, բայց լիակատար հարգանքի արժանի:

Այ­ցից հե­տո Թ­րամ­փը Ի­րա­նի հա­րցով ան­ցավ բո­լոր տար­բե­րակ­նե­րով` սկսած հեր­թա­կան սպառ­նա­լիք­նե­րից` «վա­ղը կհար­վա­ծեմ» ի­մաս­տով, վեր­ջաց­րած լե­զու գտնե­լու նոր կո­չե­րով: Մին­չեւ որ խա­ղը հա­սավ ա­մե­րիկ­յան Սե­նա­տի բա­նա­ձե­ւին` ոչ մի պա­տե­րազմ, քա­նի դեռ չկա Կոնգ­րե­սի թույլտ­վութ­յու­նը: Ու այն, որ այդ ո­րո­շու­մը նաեւ Թ­րամ­փին էր ձեռն­տու, կա­րե­լի է կռա­հել: Արդ­յուն­քում, ինչ­պես հայտ­նում է Axios-ը, թեեւ ստիպ­ված էր մի փոքր վի­ճել է Նե­թան­յա­հո­ւի հետ, բայց այս­տեղ Թ­րամփն ա­ռանձ­նա­պես քայ­լե­րի տար­բե­րակ էլ չու­նի: Այ­սինքն, կա´մ ս­տիպ­ված է գրե­թե հե­ռան­կար չխոս­տա­ցող նոր պա­տե­րազ­մի մեջ մտնել, ո­րը նրան կա­րող է հասց­նել պաշ­տո­նան­կութ­յան կամ նույ­նիսկ` բանտ: Կա´մ պետք է շա­րու­նա­կի բա­նակ­ցել Ի­րա­նի հետ, բայց հե­ռան­կա­րով, որ պա­տե­րազ­մը խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նագ­րով ա­վար­տե­լու դեպ­քում Նե­թան­յա­հուն ան­խու­սա­փե­լիո­րեն կորց­նե­լու է պաշ­տո­նը: Լի­նի դա այս պա­հին, թե ար­դեն աշ­նա­նը սպաս­վող ընտ­րութ­յուն­նե­րում: Իսկ պաշ­տոն կորց­նե­լը նրա հա­մար կվե­րած­վի մին­չեւ կյան­քի վեր­ջը բան­տում անց­կաց­նե­լու, ին­չը եւս գործ­նա­կա­նում կաս­կած­ներ չի հա­րու­ցում:

Ու ա­հա այս ֆո­նին, Թ­րամ­փը մեկ հե­տաքր­քիր հայ­տա­րա­րութ­յուն հնչեց­րեց, ո­րը բա­վա­կան հե­ռուն տա­նող մտքեր է ա­ռա­ջաց­նում: Այն է` ԱՄՆ նա­խա­գա­հը հան­կարծ սկսեց բո­ղո­քել, թե ի­րենք շատ քիչ սառ­ցա­հատ նա­վեր ու­նեն, այդ հար­ցով էա­պես զի­ջում են ռուս­նե­րին: Ու հի­մա, Թ­րամ­փը ծրագ­րում է շատ ա­րագ առն­վազն 5 տասն­յակ սառ­ցա­հատ կա­ռու­ցել: Ին­չի՞ն է պետք. ե­թե ռեալ է խո­սում, դա մեկ ի­մաստ կա­րող է ու­նե­նալ` Թ­րամ­փը մտա­ծում է շատ ա­րագ եւ մասշ­տա­բա­յին կեր­պով հա­յաց­քը շրջել դե­պի բե­ւե­ռա­յին գո­տի: Ին­չի մա­սին, ի դեպ, պայ­մա­նա­վոր­վել է Պու­տի­նի հետ: Իսկ հինգ տասն­յակ ա­մե­րիկ­յան եւ հինգ տասն­յակ ռու­սա­կան սառ­ցա­հատ­նե­րը կա­րող են «Հ­յու­սի­սա­յին ծո­վա­յին եր­թու­ղին» դարձ­նել շուրջ­տար­յա: Եվ որ Չի­նաս­տա­նը եւս կցան­կա­նա դրա­նից օգտ­վել, շատ հա­վա­նա­կան է: Վերջ, այ­լեւս ոչ մե­կը չի կա­րող մտնել Չի­նաս­տա­նից Եվ­րո­պա հաս­նող այդ եր­թու­ղի: Չեն կա­րո­ղա­նա զբաղ­վել նաեւ բե­ւե­ռա­յին գո­տու հսկա հան­քա­հում­քա­յին բա­զա­յի շա­հա­գործ­մամբ:

Ինչ վե­րա­բե­րում է Պու­տի­նի պե­կին­յան այ­ցին, ա­պա սրա լա­վա­գույն գնա­հա­տում­նե­րից մե­կը տվե­ցին գեր­մա­նա­կան աղբ­յուր­նե­րը: Այն է` «Ռու­սաս­տա­նի տնտե­սա­կան վե­րա­կողմ­նո­րո­շու­մը դե­պի Չի­նաս­տան ա­վարտ­ված է»: Այ­սինքն, Պու­տի­նի այ­ցը Չի­նաս­տան ամ­րապն­դեց Ռու­սաս­տա­նի տնտե­սութ­յան կտրուկ տե­ղա­շար­ժը դե­պի Ար­եւելք: Ընդ ո­րում, չնա­յած Չի­նաս­տա­նի գե­րիշ­խա­նութ­յա­նը` որ­պես տնտե­սա­կան գեր­տե­րութ­յուն, ռու­սա­կան է­ներ­գե­տիկ ռե­սուրս­նե­րը նրանց դարձ­նում են հա­վա­սար գոր­ծըն­կեր­ներ: Ընդ ո­րում, ըստ աղբ­յուր­նե­րի. «Այս տե­ղա­շար­ժը հստակ ցույց է տա­լիս, թե որ­քան է թու­լա­ցել Եվ­րո­պա­յի տնտե­սա­կան դիր­քը»:

Այս­պի­սով, Գեր­մա­նիա­յում այն կար­ծի­քին են, որ պատ­մա­կան այն շրջա­փու­լը, ո­րի մեկ­նար­կը տվեց Պետ­րոս Մե­ծը` «Պա­տու­հան դե­պի Եվ­րո­պա» սկզբուն­քով, ար­դեն փակ­ված է: Այն է. գլո­բալ տնտե­սութ­յու­նը, այդ թվում` տեխ­նո­լո­գիա­կան տնտե­սութ­յու­նը Եվ­րո­պա­յից տե­ղա­փոխ­վել է Ա­սիա-Խա­ղա­ղօվ­կիա­նոս­յան գո­տի, եւ հի­մա Մոսկ­վա­յին ա­մե­նե­ւին էլ պետք չէ «եվ­րո­պա­կան պա­տու­հա­նը». Մոսկ­վան բաց «դուռ» ու­նի դե­պի տնտե­սա­կան այդ նոր կենտ­րոն:

­Կա­յա Կալ­լա­սը, նաեւ Պու­տի­նի պե­կին­յան այ­ցից ել­նե­լով, ե­րեկ աղմ­կում էր. «ԱՄՆ-ն, Չի­նաս­տա­նը եւ Ռու­սաս­տա­նը նա­խընտ­րում են բա­ժան­ված Եվ­րո­պա, զգու­շաց­նում է Կալ­լա­սը», թե` «Ոչ ոք չի սի­րում ԵՄ-ին»: Հի­շո՞ւմ եք Պա­նի­կովս­կուն` նրան էլ «ոչ ոք չէր սի­րում», եւ նույ­նիսկ Բեն­դե­րի ա­ռա­ջար­կը` «Դի­մեք սե­ռա­կան ռե­ֆորմ­նե­րի հա­մաշ­խար­հա­յին լի­գա»` չօգ­նեց: Ու քա­նի որ Պա­նի­կովս­կին ա­մեն ինչ ա­նում էր, որ ապ­րի հա­սա­րա­կութ­յան հաշ­վին, իսկ հա­սա­րա­կութ­յու­նը դա չէր ու­զում, «ուս­տիեւ նա մե­ռավ»,- բա­ցատ­րեց Օս­տապ Իբ­րա­հի­մո­վի­չը: Ու հի­մա, Եվ­րո­պա­յին էլ «ոչ ոք չի սի­րում»: Եվ­րո­պան էլ էր ա­մեն ինչ ա­նում, որ ապ­րի հա­մաշ­խար­հա­յին հա­սա­րա­կութ­յան հաշ­վին, իսկ աշ­խար­հը դա չէր ու­զում: Հի­մա էլ փոր­ձում են ռուս­նե­րին մի­լի­տա­րի­զա­ցիա­յով վա­խեց­նել: Միայն թե Մոսկ­վան ե­րեկ մի­ջու­կա­յին մար­տագլ­խիկ­ներ տե­ղա­կա­յեց Բե­լա­ռու­սում, եւ ե­րե­ւի հի­մա եվ­րո­պա­ցի­նե­րը շատ բան կհաս­կա­նան:

­Վի­ճա­կը հա­սել է նրան, որ դեռ ի­րեն աշ­խար­հի տեր զգա­ցող Բ­րի­տա­նիան, որ պատ­ժա­մի­ջոց­ներ է սահ­մա­նել ռու­սա­կան նավ­թի վրա, սկսել է ծա­ծուկ նույն ռու­սա­կան նավ­թից ար­տադր­ված նավ­թամ­թեր­քը գնել: Ա­վե­լի թանկ գնե­րով, բայց դե ի­րենց գործն է: Բայց հենց եվ­րո­պա­ցի­ներն են խոս­տո­վա­նում, որ ա­մե­նա­մեծ, մա­հա­ցու ճգնա­ժա­մը առ­ջե­ւում է` ա­մե­նաու­շը մեկ-եր­կու ամ­սից:

­Մի խոս­քով, փաս­տը սա է. Եվ­րո­պան պար­զա­պես ռե­սուրս­ներ չու­նի, ու ե­թե հի­մա էլ չի կա­րո­ղա­նում այ­լեւս ապ­րել ու­րիշ­նե­րի հաշ­վին, ու­րեմն մնում է, որ­պես գլո­բալ ուժ` «մեռ­նել»: Մ­յուս ե­րեք հիմ­նա­կան ու­ժերն էլ, նման է, որ սկսում են պայ­մա­նա­վոր­վել:

Իսկ Նի­կոլն էլ ո­րո­շել է Հա­յաս­տա­նը դե­պի Եվ­րո­պա քարշ տալ...

Այս թեմայով Ոտնակոխ անելով Փաշինյանի այս հայտարարությունները` թփռոշացած ՔՊ-իստները գործող քաղաքապետ են «խաղացնում».ուր է հակակոռուպցիոնը Պետությունը չպետք է քաղաքացու փոխարեն որոշի՝ նրա վիշտը ֆինանսապես «բավարար ծանր» է, թե ոչ 2023 թվականի սեպտեմբերի 19–20-ը ավարտվեց ոչ միայն պատերազմը, այլ նաև Արցախի հայկական պետականության մի ամբողջ պատմաշրջան Ռուսական գրոհայիններն արդեն փոքր խմբերով մտնում են Դոբրոպոլե. Ուկրաինացի ռազմական թղթակից ՇՏԱՊ. Նարիմանյանը ցույց է տալու այն մարդկանց, ովքեր դիմակով և առանց դիմակի բռնության են ենթարկել. Խորխոռունու սպանության հետքերով