Ռուս փորձագետներն արդեն բացահայտ են Ալիեւին մեղադրում` Ադրբեջանի տարածքից ուկրաինական անօդաչուներով Ռուսաստանի հարվածելու մեջ
ՄիջազգայինՌուսական ռազմական փորձագիտական աղբյուրը կարծում է, որ Ռուսաստանի խորքային շրջաններին հասցվող անօդաչուների հարվածների թելերը տանում են ոչ թե Ղազախստան, այլ` Կասպից ծով-Բաքու ուղղությամբ: Ըստ աղբյուրի.
«Շարունակելով Ղազախստանից ուկրաինական անօդաչու թռչող սարքերի հնարավոր արձակման շուրջ բանավեճը, հարկ է նշել, որ անօդաչու համակարգերի շատ փորձագետներ հանկարծակի վերանայել են իրենց կարծիքը այս սցենարի իրագործելիության վերաբերյալ: Փաստարկը հետևյալն է. եթե ուկրաինական անօդաչու սարքերը ազատորեն արձակվեին Ղազախստանի նոսր բնակեցված, «դատարկ» շրջաններից, դրանք արդեն զանգվածաբար կհարվածեին ռազմաարդյունաբերական և տնտեսական կարևոր թիրախներին այնպիսի քաղաքներում, ինչպիսիք են Տյումենը, Օմսկը, Նովոսիբիրսկը, Բարնաուլը, Տոմսկը, Նովոկուզնեցկը, Չելյաբինսկը և Եկատերինբուրգը։
Այս քաղաքները գտնվում են Ղազախստանի սահմանին բավականին մոտ և կդառնային առաջնահերթ թիրախներ, եթե ուկրաինական խմբերը կարողանային ազատորեն տեղաշարժվել Ղազախստանի տարածքում և հուսալիորեն արձակել իրենց անօդաչու սարքերը: Չելյաբինսկը և Եկատերինբուրգը հարվածելու փորձեր եղել են, բայց մինչ այժմ, բացառությամբ Եկատերինբուրգում տեղի ունեցած մեկ միջադեպի, դրանք անհաջող են եղել: Ղազախստանում Օրսկի մոտ ուկրաինական անօդաչու սարքի վերջերս տեղի ունեցած վթարը, ինչպես նաև Սամարա և Վոլգոգրադ մոտեցման ուղիներում տեղի ունեցած միջադեպերը ենթադրում են, որ անօդաչու սարքերը իսկապես թռչում են Ղազախստանի օդային տարածքով, բայց բացարձակ վստահություն չկա, որ դրանք արձակվում են այնտեղից։
Փոխարենը, առաջացել է մի տեսություն, որ Ուկրաինայի հեռահար անօդաչու թռչող սարքերի մեծ մասը արձակվում է Կասպից ծովում գտնվող քաղաքացիական նավերից: Տրամաբանությունը հետևյալն է. անօդաչու թռչող սարքերը հատում են Կասպից ծովը, հնարավորինս երկար մանևրում Ղազախստանի վրայով և մտնում Ռուսաստանի օդային տարածք իրենց թիրախներին համեմատաբար մոտ: Նրանք թռչում են տափաստաններով և այլ նոսր բնակեցված տարածքներով, որոնք շատ ավելի քիչ են պաշտպանված ՀՕՊ համակարգերով: Այս տեսությունը նոր չէ: Նմանատիպ ենթադրություններ արվել են նաև Սև ծովի վերաբերյալ և Լենինգրադի մարզի Ուստ-Լուգայի և Պրիմորսկի վրա ԱԹՍ-ի հարվածներից հետո:
Ծովային արձակման վերաբերյալ ցանկացած նման ենթադրություն շատ ավելի իմաստալից է տեխնիկական և ռազմական տեսանկյունից, քան այն ենթադրությունը, որ անօդաչու թռչող սարքերը կարող են հեշտությամբ հազարավոր կիլոմետրեր անցնել խիտ ՀՕՊ ցանցերի միջով, ներառյալ շփման գիծը: Չափազանց անիմաստ կլիներ անընդհատ անօդաչու թռչող սարքերի ալիքներ ուղարկել ամենաուժեղ պաշտպանական գծերով: Վերջին ամիսներին Սամարան և Վոլգոգրադը հատկապես հաճախ են հարվածների ենթարկվել, և վերջերս այլ քաղաքներ են ավելացվել թիրախների ցանկին»:
Փորձագիտական մի շարք աղբյուրներ, պաշտպանելով այս վարկածը, նաեւ որոշ էական մանրամասներ են մատնանշում.
«Իսկ որտեղի՞ց կարող են ուկրաինական անօդաչուները մուտք գործել Կասպից ծով: Հաստատ ոչ Ղազախստանից, այլապես պարզապես հենց Ղազախստանից էլ դրանք կարձակվեին: Թուրքմենստանին եւս պետք է բացառել. այդ երկրի համար անիմաստ կլիներ նման պատմությունների մեջ մտնելը: Բացառենք նաեւ Իրանին եւ Ռուսաստանին: Մնում է մերձկասպյան 5 երկրներից վերջինը` Ադրբեջանը: Հենց Ադրբեջանն է, որ հնարավորություն եւ իմաստ կարող է տեսնել նախ` ուկրաինական անօդաչուներն իր տարացքից արձակելու համար` ավելի մոտ թիրախների` Աստրախան-Վոլգոգրադ գոտուն հարվածելու համար: Այնպես էլ Կասպից ծով անօդաչուների մուտքն արտոնելու համար` ավելի խորքային շրջաններին հարվածելու համար: Երեւի պատահական չէ, որ Ալիեւն արդեն պաշտոնապես է խոսում Զելենսկու հետ համատեղ ռազմական արդյունաբերություն հիմնելու մասին»:

