Բացի այդ չորս կուսակցությունից, ուրիշ հերոսի անուն չգիտե՞ք. Ալբերտ Մովսիսյան

«Իրավունք»-ը զրուցել է «Արդար խոսք» կուսակցության նախագահ, Երեւանի ավագանու անդամ ԱԼԲԵՐՏ ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԻ հետ:

«ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ՎԱՂՈՒՑ ԴՈՒՐՍ ԵՆ ԵԿԵԼ ՀԱՎԱՍԱՐ ՄՐՑԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ԴԱՇՏԻՑ»

— Դուք նշել էիք, որ «Արդար խոսք» կուսակցությունը պատրաստվում է մասնակցել առաջիկա խորհրդանական ընտրություններին: Սակայն օրեր առաջ հայտարարություն տարածեցիք, որ չեք մասնակցելու: Ինչո՞վ է պայմանավորված Ձեր որոշումը:

— Մեր կուսակցության որոշումը պայմանավորված է նրանով, որ ինչպես բազմիցս ասել ենք, ընտրությունները վաղուց դուրս են եկել հավասար մրցակցության դաշտից: Քարոզարշավը փաստացի սկսվել է ժամանակից ավելի շուտ եւ համապատասխան մարմինների կողմից այն այլեւս չի վերահսկվում: Այսինքն՝ ստացվում է, որ օրենքը չի գործում հավասարապես: Նաեւ նկատենք, որ լրատվամիջոցների մեծամասնությունն աշխատում է կողմնապահությամբ ընտրած քաղաքական ուժերի հետ միասին: Այսպիսի անարդար պայքարի մեջ մտնելը ժողովրդավարական չեմ կարող համարել:

— Արդյո՞ք այն, ինչ նոր մատնանշեցիք, այնքան ուժեղ հանգամանք կարողացավ լինել, որ Ձեր որոշման վրա ազդեց:

— Գիտեք, ես նշում եմ ամբողջական պատկերի չնչին մասը: Բնականաբար, խնդիրները շատ-շատ են, որոնք հավասար պայքարի չեն մղում քաղաքական ուժերին: Անգամ կան հարթակներ, որտեղ չեն նշվում բոլոր կուսակցությունների անունները, երբ անցկացվում են սոցհարցումներ: Միայն նշվում են այն կուսակցությունների անունները, որոնք ֆինանսապես ապահովել են իրենց ներկայությունը տվյալ ցուցակում: Ասեմ ավելին, եղել է անգամ դեպք, երբ զանգահարել են իմ անձնական հեռախոսահամարին հարցման նպատակով եւ նշել են մի քանի կուսակցությունների անուններ՝ անտեսելով բոլոր մնացած կուսակցություններին, որոնք հայտ են ներկայացրել մասնակցության: Ես նույնիսկ կատակել եմ՝ ասելով, բացի այդ չորս կուսակցությունից, ուրիշ հերոսի անուն չգիտե՞ք:

Ի դեպ, անտեսվում են այնպիսի կուսակցություններ, որոնք ժողովրդավարության ձգտումով առաջացած քաղաքական ուժեր են, եւ նրանց անտեսելը, մեղմ ասած, անընդունելի է: Սակայն, ակնհայտ է, որ հարցման մեջ ներգրավում են այն կուսակցություններին, ովքեր ֆինանսավորում են այդ հարցումները: Ստացվում է, որ դեռ չսկսված հիմնական քարոզարշավը, ակնհայտ տեսնում ենք անօրինական գործողություններ: Խնդիրներն այնքան բազմազան են, որ ամբողջն ասել հնարավոր չէ: Մենք տեսնում ենք այնպիսի ուժերի, որոնք արդարության կոչ անելով՝ փորձում են իրավիճակը շեղել, մարդկանց մոլորեցնել, սակայն իմանալով նրանց պատմությունը` գիտենք, որ ժողովրդավարության մասին, խոսք լինել չի կարող՝ ո՛չ տվյալ անձի, ո՛չ էլ տվյալ կուսակցության կողմից: Հետեւապես, նմանատիպ պայքարի մեջ մտնել նմանատիպ ուժերի հետ, անիմաստ եմ համարում:

— Պարոն Մովսիսյան, ի՞նչ եք պատրաստվում անել այդ դեպքում:

— Մենք, մեր չմասնակցելով, չենք դադարեցնում մեր գործունեությունը: Նման կերպ մենք առավել արդարացի ենք մոտենում հարցերին եւ, բառի բուն իմաստով, յուրաքանչյուր անարդար քայլ` կապված մեր պետականության հետ, միանշանակ ունենալու են մեր կողմից կոշտ արձագանքներ:

— Կա՞ որեւիցե ուժ, որին Դուք կսատարեք:

— Ոչ, ներկա պահին չկա նման ուժ: Բայց եթե լինի նման որոշում, մենք անպայման հայտարարությամբ հանդես կգանք:

«ՎԱՐՈՐԴՆԵՐԸ ՏՐՎՈՒՄ ԵՆ ԱՆՕՐԻՆԱԿԱՆ ՀՐԱՀԱՆԳՆԵՐԻ ԵՎ ՍԱԴՐԱՆՔՆԵՐԻ»

— Որպես Երեւանի ավագնու անդամ, ինչպե՞ս կմեկնաբանեք վերջին օրերին առկա իրավիճակը, երբ հենց քաղաքապետի անմիջական հրահանգով ավտոբուսի վարորդները վիճում են քաղաքացիների հետ  վճարումներ չկատարելու կապակցությամբ:

— Վարորդները տրվում են անօրինական հրահանգների եւ վիճում են ուղեւորների հետ ուղեւվարձի կապակցությամբ: Հորդորում եմ վարորդներին՝ նման սադրանքների չգնալ: Առհասարակ, նմանատիպ հարցերը կարգավորելու համար, հարկավոր է ավելի ժամանակակից մոտեցում ցուցաբերել: Այսինքն` վարորդին ստիպել, որ վերջինս ստիպի ուղեւորին, որպեսզի նա վճարի, դա սխալ մոտեցում է: Նմանատիպ դեպքերում կարծում եմ՝ ամենաճիշտ տարբերակը կլիներ, երբ տվյալ տրանսպորտային միջոցում լինի ձայնային մեկ րոպեանոց հաղորդագրություն, ինչպես մետրոյում է: Սա առնվազն նրա համար, որպեսզի վարորդը չշեղվի, եւ ամեն կանգառում հայտարարությամբ ուղեւորներին ձայնագրությունը հիշեցնի վճարում կատարելու մասին:

—Արդյոք այդ տարբերակը կաշխատի: Չվճարողը, միեւնույնն է, չի վճարի:

— Իհարկե, կարող է եւ այդ տարբերակը չաշխատել, բայց, ամեն դեպքում, վարորդի ուսերի բեռը կնվազի, եւ միարժամանակ հորդորը կհնչի: Իսկ առհասարակ խնդիրը վերացնելու համար նախ պետք էր նմանատիպ խնդիր չառաջացնեին, որպեսզի հետո էլ չմտածեին այդ խնդիրը լուծելու մասին: Եվ, վերջապես, այդ խնդիրը վարորդը չէ, որ պետք է լուծի ու վարելուն զուգահեռ ամեն կանգառում մտածի, թե ինչպես ուղեւվարձերը հավաքի: Այստեղ կա նաեւ այլ հարց. օրինակ` քաղաքացին նստում է տրանսպորտ, վճարում է իր 150 դրամ ուղեւվարձը, սակայն մյուս քաղաքացու չվճարելու պատճառով տուժում է, քանի որ վարորդն այդ մեկ չվճարողի պատճառով հրաժարվում է ավտոբուսը վարել:

— Վարորդը արդյո՞ք ունի չվարելու իրավունք:

—Խնդիրը հենց այդ է. վարորդը նման իրավունք չունի, սակայն տրվում է սադրանքի՝ լավ գիտակցելով, որ օրենքով նման իրավունք չունի, սակայն անում է դա, քանի որ մտածում է ավելի լավ է նման անօրինական քայլի գնալ, միայն թե աշխատանքից եւ աշխատավարձից չզրկվի:

Հետեւապես կկրկնեմ իմ հորդորը. եթե վարորդները գիտակցաբար մոտենան այս հարցին եւ չտրվեն սադրանքների, հստակ մի մարդու նման ներկայացեն իրենց օրենքով սահմանված գործառույթները՝ այն է քաղաքացուն անվնաս եւ ապահով հասցնել Ա կետից Բ կետ եւ արդեն իրենք պահանջեն քաղաքապետարանից, որպեսզի մնացած հարցերը լուծի հասարակական կարգը պահպանող վարչությունը:

ՆԱՆԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Այս թեմայով Այսօր 44-օրյա պատերազմում զոհված Ալբերտ Հովհաննիսյանի ծննդյան օրն է Հարկավոր է մարզային ուղեւորափոխադրամիջոցների կայանման վայրը փոխել․ Ալբերտ Մովսիսյան Հայկական կինոժառանգությունը օտարների ձեռքում. ո՞վ է պատասխան տալու ՇՏԱՊ. Որդուս կյանքը վտանգված է. Միհրան Մովսիսյան Տակնուվրա են արել ԱԱԾ գնդապետի կալանավորված որդու բանտախուցը․ ինչ են փնտրել