ՈՐՔԱՆՈ՞Վ Է ԹՐԱՄՓԸ ՄՈՍԿՎԱՅԻ ՀԱՄԱՐ ՎՍՏԱՀԵԼԻ ԲԱՆԱԿՑՈՂ

ԱՄՆ նա­խա­գահ Դո­նալդ Թ­րամ­փի եւ Ռու­սաս­տա­նի նա­խա­գահ Վ­լա­դի­միր Պու­տի­նի միջեւ օ­րերս կա­յա­ցած հե­ռա­խո­սազ­րույ­ցը ցույց է տա­լիս, որ Վա­շինգ­տո­նը փնտրում է ի­րա­նա­կան խո­րա­ցող ճահ­ճից ել­քի ու­ղի: Եվ այն, որ անմի­ջա­պես հա­ջոր­դեց Պու­տի­նի հերթա­կան կա­պը Փե­զեշ­քիա­նի հետ, պետք է դրա հա­վել­յալ վկա­յութ­յու­նը հա­մա­րել:

ՄՈՍԿՎԱՅԻ ՄԵՍԻՋԸ` ԹՐԱՄՓԻՆ

Ի­հար­կե, Պու­տի­նի եւ Թ­րամ­փի հի­շա­տակ­ված կա­պը, բա­ցի ի­րա­նա­կան թե­մա­յից, այլ մե­սիջ­ներ եւս հղում է: Ա­մե­նագլ­խա­վո­րը. Մոսկ­վա­յի եւ Վա­շինգ­տո­նի միջեւ երկ­խո­սութ­յու­նը շա­րու­նակ­վում է՝ չնա­յած մի շարք կար­եւոր մի­ջազ­գա­յին հար­ցե­րի շուրջ առ­կա ան­հա­մա­ձայ­նութ­յուն­նե­րին։ Ա­մե­րի­կա­ցի ա­ռաջ­նոր­դի նա­խա­ձեռ­նութ­յունն ինք­նին ցույց է տա­լիս ԱՄՆ վար­չա­կազ­մի ցան­կութ­յու­նը՝ պահ­պա­նել Կ­րեմ­լի հետ ու­ղիղ կա­պի ա­լի­քը՝ աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան ներ­կա սրա­ցում­նե­րի պայ­ման­նե­րում։

Ընդ ո­րում, դա­տե­լով հա­ղոր­դագ­րութ­յուն­նե­րից, Պու­տինն ու Թ­րամփն ա­մե­նե­ւին էլ միայն Ի­րա­նի թե­ման չեն քննար­կել։ Չ­նա­յած, նման քննար­կում­նե­րը պետք է լի­նեն կոմպ­լեքս բնույ­թի, հաշ­վի առ­նե­լով, որ ներ­կա հիմ­նա­կան հա­մաշ­խար­հա­յին սրա­ցում­նե­րը` ուկ­րաի­նա­կան հա­կա­մար­տութ­յու­նից սկսած, Ի­րա­նով վեր­ջաց­րած, ըստ էութ­յան, նույն շղթա­յի օ­ղակ­ներն են: Եվ ե­թե ժա­մա­նա­կին` մինչ այս պա­տե­րազ­մը հնա­րա­վոր էր հար­ցե­րը դի­տար­կել ա­ռանձ­նաց­ված, ա­պա ներ­կա փու­լում ար­դեն ի­րա­տե­սա­կան են միայն ընդ­հան­րա­կան լու­ծում­նե­րը, ընդ ո­րում, ոչ ա­ռանց Պե­կի­նի գոր­ծուն մաս­նակ­ցութ­յան:

­Մոսկ­վա­յին, ի­հար­կե, ա­ռա­ջին հեր­թին հե­տաքրք­րում է ուկ­րաի­նա­կան ուղ­ղութ­յու­նը, ո­րի հետ կապ­ված ի­րա­նա­կան պա­տե­րազ­մը, բնա­կան է, որ Կ­րեմ­լում պետք է որ լուրջ մտա­հո­գութ­յուն­ներ ա­ռա­ջաց­ներ: Այդ թվում, արդ­յոք Մոսկ­վա­յի հետ Թ­րամ­փի բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րը նույն ո­ճի մեջ չե՞ն, ինչ Ի­րա­նի հետ բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րը: Այն է` խո­սում են ըն­դա­մե­նը ժա­մա­նակ շա­հե­լու ու հար­ված պատ­րաս­տե­լու հա­մար: Ն­ման մտա­հո­գութ­յու­ններ Մոսկ­վան դեռ մինչ ի­րա­նա­կան պա­տե­րազմն էր ի ցույց դնում. հի­շեց­նենք Լավ­րո­վի հայտ­նի հայ­տա­րա­րութ­յու­նը, որ Ալ­յաս­կա­յի պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րը, ո­րոնք ա­ռա­ջար­կել էր հենց ԱՄՆ-ն, այդ­պես էլ տե­ղից չեն շարժ­վում: Ու հի­մա, դրան էլ գու­մար­վեց ակն­հայ­տո­րեն Կ­րեմ­լից ե­կող մեկ այլ մե­սիջ, թե ի­րա­կա­նում որ­քա­նո՞վ է ռեալ Ո­ւիտ­կո­ֆի կող­մից վար­վող բա­նակ­ցա­յին գոր­ծըն­թա­ցը:

Այս­պես, «Վե­դո­մոս­տի»-ն, որ­տեղ, հի­շեց­նենք, պար­բե­րա­բար հան­դես են գա­լիս ռու­սա­կան ա­մե­նա­բարձր իշ­խա­նա­վոր­նե­րը, այդ թվում` պե­տա­կան ռազ­մա­վա­րա­կան թե­զե­րով, ա­մե­րիկ­յան դի­վա­նա­գի­տութ­յան մա­սին գրում է հե­տեւ­յա­լը. «Ի­րա­նի դեմ իր հար­ված­նե­րով Դո­նալդ Թ­րամ­փը թու­լաց­րեց ոչ միայն ի­րա­նա­կան կա­ռա­վա­րութ­յու­նը, այլեւ իր դի­վա­նա­գի­տութ­յան հե­ղի­նա­կութ­յու­նը…»: Աղբ­յու­րը մատ­նան­շում է, որ այն դե­րա­կա­տար­նե­րը` Թ­րամ­փի փե­սան՝ Ջա­րեդ Քուշ­նե­րը եւ հա­տուկ դես­պա­նորդ Ս­թի­վեն Ո­ւիտ­կո­ֆը, ո­րոնք աշ­խա­տում էին Մոսկ­վա­յի հետ` ուկ­րաի­նա­կան ուղ­ղութ­յամբ, ներ­կա­յա­նում էին որ­պես Վա­շինգ­տո­նի գլխա­վոր բա­նակ­ցա­յին զույ­գը՝ ա­մե­նահ­րա­տապ հար­ցե­րի ուղղ­վա­ծութ­յամբ։ Այն­սինքն, նրանք էին աշ­խա­տում Գա­զա­յի հա­կա­մար­տութ­յան լուծ­ման վրա, միա­սին այ­ցե­լում էին Մոսկ­վա, ու­սում­նա­սի­րում ուկ­րաի­նա­կան հա­կա­մար­տութ­յան լուծ­ման հնա­րա­վո­րութ­յուն­նե­րը եւ հա­մա­տեղ փոր­ձում էին հա­մո­զել Ի­րա­նին` հրա­ժար­վել իր մի­ջու­կա­յին ծրագ­րից։

Այդ փու­լում կար այն տպա­վո­րութ­յու­նը, որ Ո­ւիտ­կոֆ-­Քուշ­ներ զույգն ու­նի ԱՄՆ նա­խա­գա­հի բա­ցար­ձակ վստա­հութ­յու­նը։ Այ­սինքն, որ նրանց հետ բա­նակ­ցե­լը նույնն է, ինչ Թ­րամ­փի հետ բա­նակ­ցե­լը: Սա­կայն ի­րա­նա­կան պա­տե­րազմն այդ տպա­վո­րութ­յու­նը գլխի­վայր շրջեց: Այ­սինքն, Ի­րա­նի դեմ ԱՄՆ-Իս­րա­յել հա­մա­տեղ գոր­ծո­ղութ­յան մեկ­նար­կը տրվեց հենց այն պա­հին, երբ Ո­ւիտ­կո­ֆի եւ Քուշ­նե­րի կող­մից վար­վող բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րը ըն­թաց­քի մեջ էին, հայ­տա­րար­ված էր նոր հան­դիպ­ման մա­սին: Իսկ դա շատ պարզ հարց է ա­ռաջ քա­շում` ի­րա­կա­նում նրանց կշի­ռը Թ­րամ­փի ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նութ­յան թի­մում հա­մա­պա­տաս­խա­նո՞ւմ է ե­ղած պատ­կե­րա­ցում­նե­րին։ «Վե­դե­մոս­տին» այդ մա­սին գրում է ուղ­ղա­կի. «Եր­կու հա­վա­սա­րա­պես ան­բա­րեն­պաստ սցե­նար­ներ են ի հայտ գա­լիս. կա´մ ն­րանք (Ո­ւիտ­կոֆն ու Քուշ­նե­րը- Հեղ.) գի­տեին Ի­րա­նին սպաս­վող հար­ված­նե­րի մա­սին եւ շա­րու­նա­կել են խո­սել ի­րան­ցի­նե­րի հետ՝ դի­տա­վոր­յալ մո­լո­րեց­նե­լով նրանց: Կա´մ չ­գի­տեին, այդ դեպ­քում կնշա­նա­կի, որ Թ­րամ­փը չի կիս­վում նրանց հետ ո­րո­շում­նե­րի կա­յաց­ման ա­վե­լի խոր­քա­յին գոր­ծըն­թաց­նե­րի մա­սին: Ե­թե այդ­պես է, ա­պա կոր­չում է ղե­կա­վա­րի վստա­հութ­յան գոր­ծո­նը, որն իր հեր­թին ա­պա­հո­վում էր Ո­ւիտ­կո­ֆի ու Քուշ­նե­րի կշի­ռը` որ­պես ԱՄՆ-ի ա­նու­նից բա­նակ­ցող­նե­րի»:

Այ­սինքն, նշված եր­կու հնա­րա­վոր տար­բե­րակ­նե­րից որ մեկն էլ ընտ­րես, Մոսկ­վա­յի մոտ շատ պարզ հարց է ա­ռա­ջա­ցնում. իրենց հե­տ բա­նակ­ցող Ո­ւիտ­կո­ֆը եւ Քուշ­նե­րը կա´մ կա­րող են Ի­րա­նի օ­րի­նա­կով Ռու­սաս­տա­նի հետ եւս կեղծ բա­նակ­ցա­յին օ­րա­կարգ ա­ռաջ տա­նել: Կա´մ­ էլ նրանք հարց լու­ծող չեն եւ բա­նակ­ցա­յին այդ զույ­գին Թ­րամ­փը պար­զա­պես օգ­տա­գոր­ծում է մյուս կող­մին խա­բե­լու հա­մար: Ե­թե ի­րա­վի­ճա­կին նա­յենք այս տե­սանկ­յու­նից, ա­պա ոչ ոք այն­քան չի վնա­սել Քուշ­նե­րի եւ Ո­ւիտ­կո­ֆի դի­վա­նա­գետ­նե­րի կեր­պա­րին, որ­քան ին­քը՝ Թ­րամ­փը։ Ընդ ո­րում, դրա­նով նաեւ հար­ված հասց­նե­լով իր իսկ դի­վա­նա­գի­տա­կան հե­ղի­նա­կութ­յա­նը:

­Սա, ի­հար­կե, չա­փա­զանց կա­րե­ւոր է Ռու­սաս­տա­նի հա­մար, ո­րով­հե­տեւ Մոսկ­վան հի­մա կանգ­նում է պար­զա­գույն հար­ցադր­ման ա­ռաջ. շա­րու­նա­կե՞լ Ո­ւիտ­կոֆ-­Քուշ­նե­րի մաս­նակ­ցութ­յամբ գոր­ծըն­թա­ցին, թե՞ ներ­կա­յիս ողջ բա­նակ­ցա­յին գոր­ծըն­թա­ցը հա­մա­րել կեղծ ըն­թացք եւ կենտ­րո­նա­նալ այլ քայ­լե­րի վրա: Ա­մեն դեպ­քում, Ի­րա­նի օ­րի­նա­կը միան­շա­նակ ցույց տվեց, որ Վա­շինգ­տո­նի հետ բա­նակ­ցութ­յու­ններ աս­վա­ծը կա­րող է կոնկ­րետ պա­հի հան­գեց­նել բո­լո­րո­վին այլ արդ­յուն­քի, ինչն ակն­կալ­վում էր: Ու հի­մա ար­դեն խնդի­րը ոչ թե Ո­ւիտ­կոֆն է, այլ շատ ա­վե­լի խոր­քա­յին` պե՞տք է Թ­րամ­փի թի­մի հետ բա­նակ­ցա­յին շփում­նե­րը շա­րու­նա­կել: «Վե­դե­մոս­տի»-ի մի­ջո­ցով հղված այդ մե­սի­ջը բա­վա­կա­նին թա­փան­ցիկ տեսք ու­ներ: Այն է` Թ­րամ­փը կա´մ պետք է աշ­խա­տի հիմ­նա­վո­րել, որ իր բա­նագ­նաց­նե­րը ի­րա­կա­նում են ներ­կա­յաց­նում իր իսկ մո­տե­ցում­նե­րը ՌԴ-ի հետ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րում, այլ ոչ թե գոր­ծում է ի­րա­նա­կան տար­բե­րա­կի պես մի բան: Կա´մ Մոսկ­վան պար­զա­պես կա­րող է դա­դա­րեց­նել շփում­նե­րը Ո­ւիտ­կո­ֆի ու Քուշ­նե­րի հետ` նրանց հա­մա­րե­լով ոչ հա­մա­պա­տաս­խան կշիռ ու­նե­ցող ինչ-որ ա­մե­րիկ­յան չի­նով­նիկ­ներ:

ԻՐԱՆԱԿԱՆ ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ ԿԱՐՈՂ Է ՓՈԽԵԼ ԳԼՈԲԱԼ ԼՈԳԻՍՏԻԿԱՆ

Ի­հար­կե, Պու­տի­նի հետ կա­պի դուրս գա­լով, Թ­րամ­փը փոր­ձեց ցույց տալ, թե Մոսկ­վա­յի հետ բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րում ըն­թաց­քից ո­րե­ւէ շե­ղում չկա: Զ­րույ­ցում, կրկնենք, հա­տուկ տեղ է զբա­ղեց­րել Ուկ­րաի­նա­յի թե­ման։ Ռու­սա­կան կող­մը շեշ­տել է ա­ռաջ­նագ­ծում փո­փոխ­վող ի­րա­վի­ճա­կը՝ նշե­լով ռու­սա­կան զոր­քե­րի ա­ռաջ­խա­ղա­ցու­մը որ­պես գոր­ծոն, ո­րը, Մոսկ­վա­յի կար­ծի­քով, պետք է մղի Ուկ­րաի­նա­յին քա­ղա­քա­կան փոխ­զիջ­ման։ Միեւ­նույն ժա­մա­նակ, ինչ­պես նշել է Կ­րեմ­լի մա­մու­լի քար­տու­ղար Դ­միտ­րի Պես­կո­վը, Վա­շինգ­տո­նը չի հայ­տա­րա­րել հրա­դա­դա­րի նոր պայ­ման­նե­րի մա­սին: Այ­սինքն, որ կող­մե­րի դիր­քո­րո­շում­նե­րը մեծ մա­սամբ ան­փո­փոխ են մնա­ցել, բա­նակ­ցա­յին գոր­ծըն­թա­ցը շա­րու­նակ­վում է եւ այլն: Կարճ ա­սած, որ Մոսկ­վա­յի եւ Վա­շինգ­տո­նի միջեւ հա­ղոր­դակ­ցութ­յան ու­ղի­նե­րը շա­րու­նա­կում են գոր­ծել, ա­վե­լին, պա­հանջ­ված լի­նել: Թեեւ դա իր տրա­մա­բա­նութ­յունն ու­նի. կող­մե­րը, ի վեր­ջո, հաս­կա­նում են, որ այն­քան են մո­տե­ցել Եր­րորդ աշ­խար­հա­մար­տի սահ­մա­նագ­ծին, որ ա­ռանց նման հա­ղոր­դակց­ման, այդ գիծն անց­նե­լը չա­փա­զանց մեծ հա­վա­նա­կա­նութ­յուն կու­նե­նա: Այ­սինքն, որ նույ­նիսկ այս լար­ված դի­մա­կա­յութ­յան պայ­ման­նե­րում Մոսկ­վան եւ Վա­շինգ­տո­նը նույ­նիսկ ստիպ­ված են փնտրել ընդ­հա­նուր լե­զու՝ ու­ղիղ երկ­խո­սութ­յու­նը դի­տար­կե­լով որ­պես մի­ջազ­գա­յին ճգնա­ժա­մե­րի կա­ռա­վար­ման կար­եւոր գոր­ծիք:

Ու սրա հետ միա­ժա­մա­նակ, այս օ­րե­րին ի հայտ է գա­լիս եւս մեկ ցու­ցիչ, ո­րը ո­րո­շա­կիո­րեն այլ տեսք է սկսում հա­ղոր­դել ան­գամ ի­րա­նա­կան պա­տե­րազ­մին: Խոս­քը հե­տեւ­յա­լի մա­սին է:

Այն, որ պա­տե­րազ­մը ծան­րա­գույն հար­ված էր հա­մաշ­խար­հա­յին ա­ռեւտ­րա­յին հիմ­նա­կան ու­ղի­նե­րի հա­մար, հայտ­նի փաստ է: Ա­վե­լի կոնկ­րետ, հա­մաշ­խար­հա­յին բիզ­նե­սի հա­մար դա հստակ ցու­ցիչ դար­ձավ. Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քում պայթ­յու­նը միան­գա­մից հար­վա­ծում է Սո­ւե­զի ջրան­ցքի վրա հիմն­ված Ա­սիա-Եվ­րո­պա լո­գիս­տի­կա­յին, ո­րը հա­մաշ­խար­հա­յին ա­ռեւտ­րում ու­նի «ծանր­քա­շա­յի­նի» կար­գա­վի­ճակ: Ա­ռա­վել եւս, այն ի­րա­վի­ճա­կում, երբ օ­դում սկսում են գե­րիշ­խող դառ­նալ ոչ թե ա­վիա­ցիան եւ հրթիռ­նե­րը (ո­րոնք ա­մեն օր չէ, որ հնա­րա­վոր է օդ բարձ­րաց­նել), այլ ա­նօ­դա­չու­նե­րը: Այ­սինքն, ցան­կա­ցած մե­կը ցան­կա­ցած ա­փից կա­րող է հար­վա­ծել իր հա­մար ան­հա­ճո ցան­կա­ցած լո­ղա­մի­ջո­ցի, եւ դրա դեմ գո­նե այս պա­հին տե­սա­նե­լի լու­ծում չկա: Ընդ ո­րում, ան­կախ նրա­նից` այդ պա­հին պա­տե­րազմ կա՞, թե` ոչ:

Արդ­յուն­քում, Մեր­ձա­վոր Ար­եւել­քում պա­տե­րազ­մը սպառ­նում է բա­ռա­ցիո­րեն վե­րաձ­եւա­վո­րել հա­մաշ­խար­հա­յին լո­գիս­տի­կա­յի քար­տե­զը։ Ու այս քաո­սի մեջ հան­կարծ սկսեց ուր­վագծ­վել այն, որ Պու­տի­նի խա­ղադ­րույ­քը` հ­յու­սի­սա­յին ծո­վա­յին ու­ղին կա­րող է զերծ լի­նել ներ­կա եւ ա­պա­գա հիմ­նա­կան մար­տահ­րա­վեր­նե­րից: Ռու­սա­կան ու­ղին, ի թիվս մի շարք այլ ա­ռա­վե­լութ­յուն­նե­րի (հե­ռա­վո­րութ­յուն, ժա­մա­նակ, քիչ մաք­սա­յին գո­տի­ներ եւ այլն) անց­նում է Չի­նաս­տա­նի, Ռու­սաս­տա­նի, ԱՄՆ-ի ա­փե­րով եւ մեծ մա­սամբ` բաց ծո­վով (քար­տե­զում): Այ­սինքն, չի մտնում Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քի նեղ­լիկ ջրա­յին հատ­ված, որ­տեղ ա­մեն մի հու­սիթ կամ բեդ­վին կա­րող է մեր­ձափն­յա ա­նա­պա­տից ա­նօ­դա­չու ար­ձա­կել եւ «թռնել»:

Ու հի­մա, Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քի ներ­կա քա­ո­սի ֆո­նին պարզ­վեց, որ մաս­նա­վո­րա­պես Հնդ­կաս­տա­նը եւ Չի­նաս­տա­նը` եր­կու գի­գանտ­նե­րը, սկսել են շատ ա­վե­լի մեծ. «աչք դնե­լու» կար­գի ու­շադ­րութ­յամբ նա­յել Հե­ռա­վոր Ար­եւել­քին եւ Արկ­տի­կա­յին: Ընդ ո­րում, Մոսկ­վա­յին դի­տար­կե­լով ոչ միայն որ­պես գոր­ծըն­կեր, այլեւ որ­պես սառ­ցա­հատ­նե­րի կա­ռուց­ման ա­ռա­ջա­տար։

Ու այս­տեղ հաս­նում ենք մեկ հե­տաքր­քիր փաս­տի. բայց չէ՞ որ, ըստ տար­բեր աղբ­յուր­նե­րի, հյու­սի­սա­յին ու­ղին եւ Արկ­տի­կա­յում հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յու­նը նաեւ Ռու­սաս­տա­նի ու ԱՄՆ-ի քննար­կում­նե­րի եւ հնա­րա­վոր հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յան հիմ­նա­կան թե­մա­նե­րից մեկն էր: Ու պա­տա­հա­կա՞ն էր, որ ի­րա­նա­կան պա­տե­րազ­մը հենց այդ քննար­կում­նե­րի պա­հին ե­կավ օ­րա­կարգ` դառ­նա­լով հյու­սի­սա­յին ու­ղու հա­մար ան­նա­խա­դեպ քա­րոզ­չա­կան մե­խա­նիզմ:

Ընդ ո­րում, ե­թե այս­տեղ կա ոչ պա­տա­հա­կա­նութ­յան գոր­ծո­նը, սա ա­մե­նե­ւին էլ չի նշա­նա­կում Ի­րա­նին «գցել»: Ե­թե Թ­րամ­փը չկա­րո­ղա­նա հաղ­թել, եւ ա­մեն բան դրա մա­սին է հու­շում, ա­պա պա­տե­րազմն Ի­րա­նի բո­լոր խնդիր­նե­րի լու­ծու­մը կդառ­նա` նրան սար­քե­լով տա­րա­ծաշր­ջա­նի թիվ 1 տե­րութ­յու­նը: Ի­հար­կե, օ­րա­կար­գում կմնան նաեւ Ի­րա­նով` ցա­մա­քով անց­նող եր­թու­ղի­նե­րի հայտ­նի ծրագ­րե­րը, այն է` Չի­նաս­տա­նի շա­հը եւս կբա­վա­րար­վի: Պար­զա­պես այն մնա­ցած ապ­րանք­նե­րը, ո­րոնց հա­մար ծո­վա­յին ու­ղին ա­վե­լի հար­մար է, կա­րող են բրի­տա­նա­կան ծա­գում­նա­բա­նութ­յան Սո­ւե­զի ջրանց­քի հա­մա­կար­գից տե­ղա­փոխ­վել հյու­սի­սա­յին եր­թու­ղի: Ու այն, որ Բ­րի­տա­նիան այդ­պես էլ չմաս­նակ­ցեց Թ­րամ­փի այս պա­տե­րազ­մին, իր հեր­թին է շատ բան ակ­նար­կում:

Այս թեմայով Թրամփը վերջին րոպեին չեղարկեց հուսիթների վրա հարձակումը. The New York Times «Ալ Արաբիա». ԻՀՊԿ-ի փորձագետները ժամանել են Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցի հատված՝ պաշտպանական համակարգեր կառուցելու համար Իրանը խոշոր ուժեր է տեղակայել բոլոր սահմաններում՝ հնարավոր ցամաքային հարձակումը հետ մղելու համար Թրամփը կրկին պահանջել է, որ Զելենսկին դադարեցնի ռուսական նավթավերամշակման գործարաններին հարվածները. Axios Կոպիրկինը շնորհակալություն է հայտնել ՀՀ-ին՝ Պետդումայի ընտրությունների ընթացքում անվտանգությունն ապահովելու համար