Իսկ որտե՞ղ էին պետական կառույցները. ԶԱՐՄԱՆՔ
ԶարմանքՔաղաքական դաշտում հերթական զարմանքը հարուցեց ԱԺ ՔՊ-ական պատգամավոր ՀԱՍՄԻԿ ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ հարցազրույցը, որտեղ նա հայտարարել է, թե Արցախի հերոս, Արցախի անվտանգության խորհրդի նախկին քարտուղար, գեներալ Վիտալի Բալասանյանը «խոսելու հնարավորություն չպետք է ունենա»՝ ինչ է, թե գեներալն ասել է, որ Հայաստանը պետք է լինի Ռուսաստան-Բելառուս Միութենական կազմում: Համաձայնեք, որ սա արդեն այն սահմանն է, որտեղ քաղաքական հակադրությունը վերածվում է մտածողության վտանգավոր մենաշնորհի: Որովհետեւ եթե գեներալը, ով տարիներ շարունակ եղել է Արցախի պաշտպանության խորհրդանիշներից մեկը, այլեւս «խոսելու իրավունք չունի», ապա հարց է առաջանում՝ ո՞վ ունի: Էլ ավելի զարմանալի է, որ Արցախն ու արցախյան անկախությունը Ալիեւին մատաղ արած իշխանության ներկայացուցիչը Վիտալի Բալասանյանին համարում է Հայաստանը «մատաղ անողներից»: Լավ, ինչպե՞ս է ստացվում, որ նրանք, ովքեր Արցախը հանձնեցին Ադրբեջանին, Սյունիքը վարձով տվեցին ամերիկացիներին, ամբողջ Հայաստանն էլ դարձրել են թուրքերի քիմքին հարմար, այսօր որոշում են՝ ով կարող է խոսել եւ ով՝ ոչ։
Ոչ պակաս զարմանալի իրադարձություններ են տեղի ունենում հայկական դիվանագիտության մեջ: Արտգործնախարարությունը հաղորդագրություն է տարածել այն մասին, որ ստորագրվել է համատեղ կոմյունիկե Հայաստանի Հանրապետության եւ Սամոայի Անկախ Պետության միջեւ՝ դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման մասին։ Կոմյունիկեն ստորագրել են ՄԱԿ-ում ՀՀ մշտական ներկայացուցիչ ՊԱՐՈՒՅՐ ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԸ եւ Սամոայի Անկախ Պետության մշտական ներկայացուցիչ Ֆատումանավա Պաոլելեի Լուտերուն: Մնում է հարց տալ Հովհաննիսյանին՝ գոնե ինքը գիտի՞, թե որտեղ է Սամոայի անկախ պետությունը կամ ընդհանրապես՝ բացի արձանագրելուց, որ այն 187-րդ երկիրն է, որի հետ Հայաստանը դիվանագիտական հարաբերություններ է հաստատում, ի՞նչ է տալու դա մեզ: «Կատարվեց… Այո, սա արդեն իրականություն է։ Շնորհավորում եմ բոլորիս։ Հատկապես մեր հարեւան երկրում մոլեգնող պատերազմի ֆոնին մեզ օդի եւ ջրի պես անհրաժեշտ էր այս ձեռքբերումը։ Այս երջանկությունը մեզ պարգեւել է հայ ժողովրդի մեծագույն զավակներից մեկը՝ Պարույր Հովհաննիսյանը», - հեգնում է Լեհաստանում ՀՀ նախկին դեսպան Էդգար Ղազարյանը:
Իսկ ՀՀ էկոնոմիկայի նախարար ԳԵՎՈՐԳ ՊԱՊՈՅԱՆՆ օրերս հերթական անգամ «կարեւոր բացահայտում» է արել՝ խորհրդարանի ամբիոնից: Նախարարի խոսքով՝ Հայաստանում կան ընկերություններ, որոնք վերջին երեք տարիներին գյուղացուց խաղող չեն մթերել, բայց միլիոնավոր լիտրերով կոնյակի սպիրտ են արտահանել: «Էդ ո՞ւմ սպիրտն են արտահանում»,- հարցադրում է անում նախարարը՝ հավելելով, որ այդպիսի ընկերությունների «կողքը չի կանգնելու»: Լսում ես նախարարին, ու ակամա հարց է առաջանում՝ իսկ այդ հարցը ո՞ւմ պետք է ուղղված լինի: Եթե Հայաստանում իսկապես տարիներ շարունակ հնարավոր է եղել միլիոնավոր լիտրերով կոնյակի սպիրտ արտահանել՝ առանց գյուղացուց խաղող մթերելու, ապա դա ոչ թե առանձին տնտեսվարողների «գաղտնի կոմբինացիա» է, այլ պետական վերահսկողության բացահայտ ձախողում։ Ի վերջո, Հայաստանում կոնյակի եւ սպիրտի արտադրությունն ու արտահանումը կարգավորվող ոլորտ է. կան լիցենզիաներ, հարկային հաշվետվություններ, մաքսային փաստաթղթեր, սերտիֆիկատներ։ Եթե այս ամենի պայմաններում ինչ-որ մեկը կարողացել է երեք տարի շարունակ միլիոնավոր լիտրերով սպիրտ արտահանել՝ առանց խաղող մթերելու, ապա հարցը շատ ավելի պարզ է՝ իսկ որտե՞ղ էին պետական կառույցները:
ԶԱՐՄԱՑԱԾ Է «ԻՐԱՎՈՒՆՔ»-Ը

