Բագրատ Սրբազանի նամակը ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսին.

Հայերեն տեքստը՝ ներքևում

February 2, 2026

Mr. Vice President,

I greet you in the name of our crucified and risen Lord, Jesus Christ.

I do so from Yerevan Kentron Prison in Armenia, as a political prisoner of the regime of Prime Minister Nikol Pashinyan.

Using the time-honored methods of his communist predecessors, Pashinyan has ordered his security apparatus to spy on me, to falsify evidence, to interrogate me, to slander me and incarcerate me.

Why? The answer is simple. I have spoken uncomfortable truth to power on the byways and highways of Armenia, all in the non-violent spirit of the Rev. Martin Luther King Jr.

In doing so, I have exercised my fundamental human right to bring my Christian faith and testimony into the public arena, in the hope that the Armenian nation and state remain true to their historic Christian tradition at a time of national crisis.

I am not alone. Others are similarly incarcerated by the Pashinyan regime, and for much the same reason. Some are my brothers in the clergy of the Armenian Apostolic Church: Archbishop Mikael Ajapajyan, Archbishop Arshak Khachatryan and Bishop Mkrtich Proshyan.

There is also the lay patron of the Church, Samvel Karapetyan. Not only has he been imprisoned, but his company has been nationalized by the state, Soviet-style.

Prime Minister Pashinyan has imprisoned us as part of his campaign to assert state power over the Armenian Apostolic Church. Violating the constitution and all principles of religious freedom, he is demanding that the Catholicos, the head of the worldwide Armenian church, be replaced by someone under his influence.

The reason is simple: the church is defending our flock. We are speaking for the right of Armenians from Artsakh to return to their homes, after they were ethnically cleansed by Azerbaijan two years ago. We are demanding the return of our hostages from Azerbaijan. We are speaking out against the abandonment of our homeland and its sovereignty to Azerbaijan.

For this, both Prime Minister Pashinyan and the Azerbaijani government have labeled the church “an obstacle to peace.”

But the Apostolic Armenian Church is simply doing what it has done for 1,700 years: safeguarding the Armenian nation, the world’s first Christian nation. For most of those 1,700 years, the church was the only national institution which bound Armenians together.

The church is under attack today precisely because it is protects Armenian identity. An effort is underway to strip Armenia of its Christian heritage and integrate it into the Turkic, Islamic world of Turkey and Azerbaijan as an economic and military vassal.

You, Mr. Vice President, have rightly warned the EU that it has been committing civilizational suicide by giving up Europe’s Christian identity and opening its borders to those who do not share the values rooted in Europe’s Judeo-Christian tradition.

This is precisely what the Armenian Prime Minister is engineering in Armenia.

Throughout its history, there have always been Armenians, even churchmen, who became the instruments of the persecutors of the Church. They have often done so in the name of peace.

“They say, ‘Peace, peace,’ when there is no peace.” Such was the case in the time of the Prophet Jeremiah. Such is the case in Armenia today.

President Trump has invested a great deal of his time and political capital to make peace between Armenia and Azerbaijan. But there can be no peace between Armenia and Azerbaijan if the Armenian nation ceases to exist. If the Armenian church is successfully neutralized, nothing less than that will be at stake.

I know that you will soon travel to Armenia and to Azerbaijan. You will contribute greatly a genuinely historic, lasting peace if you: 1) secure release of the Armenian Christian political prisoners held in Yerevan and Baku, and 2) obtain guarantees for the safe return, with fundamental human rights intact, of the 150,000 Armenian Christians who were forced out of their homes in Nagorno Karabakh.

As you depart on your important mission to Armenia and Azerbaijan, please keep in mind the words of the Prophet Isaiah, which were read by our Lord at the onset of his earthly ministry:

“The Spirit of the Lord is on me, because he has anointed me to proclaim good news to the poor. He has sent me to proclaim freedom for the prisoners and recovery of sight for the blind, to set the oppressed free” (Luke 4:18).

May you be animated by this Spirit while engaging with the authorities in Armenia and Azerbaijan.

Sincerely with love and prayer

Archbishop Bagrat Galstanyan

Պարոն փոխնախագահ,

Ձեզ ողջունում եմ մեր խաչված և հարություն առած Տիրոջ՝ Հիսուս Քրիստոսի անունով։

Այս ողջույնը հղում եմ ՀՀ Երևան-Կենտրոն քրեակատարողական հիմնարկից, որպես վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ռեժիմի քաղբանտարկյալ։

Օգտագործելով իր կոմունիստական նախորդներից ժառանգված, ժամանակով փորձված մեթոդները՝ Փաշինյանը հրահանգել է իր անվտանգության ապարատին հետևել ինձ, կեղծել ապացույցներ, հարցաքննել, զրպարտել և ազատազրկել։

Ինչո՞ւ։ Պատասխանը պարզ է։ Ես ոչ բռնի ձևով, վերապատվելի Մարտին Լյութեր Քինգ կրտսերի ոգով, խոսել եմ իշխանության համար անհարմար ճշմարտությունը Հայաստանի մեծ ու փոքր բոլոր ճանապարհներին։

Դրանով ես իրականացրել եմ մարդու իմ հիմնարար իրավունքը՝ իմ քրիստոնեական հավատն ու վկայությունը հրապարակային դաշտ բերելու, այն հույսով, որ ազգային ճգնաժամի այս պահին հայ ժողովուրդն ու պետությունը հավատարիմ կմնան իրենց պատմական քրիստոնեական ավանդույթին։

Ես միայնակ չեմ։ Փաշինյանի ռեժիմի կողմից նույն կերպ ազատազրկված են նաև ուրիշներ գրեթե նույն պատճառներով։ Նրանց մեջ կան իմ եղբայրները՝ Հայ Առաքելական Եկեղեցու հոգևորականները՝ Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանը, Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանը և Մկրտիչ եպիսկոպոս Պռոշյանը։

Բանտարկված է նաև Եկեղեցու աշխարհական բարերար Սամվել Կարապետյանը։ Նրան ոչ միայն ազատազրկել են, այլև պետության կողմից խորհրդային ոճով ազգայնացվել է նրա ընկերությունը։

Վարչապետ Փաշինյանի կողմից մեր բանտարկությունը Հայ Առաքելական Եկեղեցու նկատմամբ պետական իշխանություն հաստատելու իր արշավի շրջանակներում է։ Խախտելով Սահմանադրությունն ու կրոնական ազատության բոլոր սկզբունքները՝ նա պահանջում է, որ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը՝ ամբողջ աշխարհի հայ եկեղեցու գլուխը, փոխարինվի իր ազդեցության տակ գտնվող որևէ անձով։

Պատճառը պարզ է․ Եկեղեցին պաշտպանում է մեր հոտը։ Մենք խոսում ենք Արցախի հայերի՝ իրենց տներ վերադարձի իրավունքի մասին այն բանից հետո, երբ երկու տարի առաջ նրանք ենթարկվեցին էթնիկ զտման Ադրբեջանի կողմից։ Մենք պահանջում ենք Ադրբեջանում պահվող մեր պատանդների վերադարձը։ Մենք խոսում ենք մեր հայրենիքը և նրա ինքնիշխանությունն Ադրբեջանին հանձնելու դեմ։

Դրա համար թե՛ վարչապետ Փաշինյանը, թե՛ Ադրբեջանի կառավարությունը, Եկեղեցին որակել են որպես «խաղաղության խոչընդոտ»։

Բայց Հայ Առաքելական Եկեղեցին պարզապես անում է այն, ինչ արել է 1700 տարի շարունակ՝ պահպանում է հայ ազգը՝ աշխարհի առաջին քրիստոնյա ազգը։ Այդ 1700 տարիների մեծ մասում Եկեղեցին եղել է միակ ազգային հաստատությունը, որը միավորել է հայերին։

Եկեղեցին այսօր հարձակման տակ է հենց այն պատճառով, որ պաշտպանում է հայկական ինքնությունը։ Գործադրվում են ջանքեր՝ Հայաստանը զրկելու իր քրիստոնեական ժառանգությունից և այն ինտեգրելու Թուրքիայի և Ադրբեջանի թյուրքական, իսլամական աշխարհին՝ որպես տնտեսական և ռազմական վասալ։

Դուք, պարոն փոխնախագահ, իրավացիորեն նախազգուշացրել եք Եվրամիությանը, որ այն քաղաքակրթական ինքնասպանություն է գործում՝ հրաժարվելով Եվրոպայի քրիստոնեական ինքնությունից և բացելով իր սահմանները նրանց առջև, ովքեր չեն կիսում Եվրոպայի հրեա-քրիստոնեական արժեքներից բխող արժեհամակարգը։

Սա հենց այն է, ինչ այսօր Հայաստանի մեջ ծրագրում և իրականացնում է ՀՀ վարչապետը։

Պատմության ընթացքին միշտ եղել են հայեր, անգամ եկեղեցականներ, որոնք դարձել են Եկեղեցու հալածիչների գործիքները։ Նրանք հաճախ դա արել են խաղաղության անվան տակ։

«Խաղաղություն, խաղաղություն են ասում, երբ խաղաղություն չկա» (Երեմիա 8:11)։ Այդպես էր Երեմիա մարգարեի օրոք։ Այդպես է նաև այսօր Հայաստանում։

Նախագահ Թրամփը մեծ ժամանակ և քաղաքական կապիտալ է ներդրել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղություն հաստատելու համար։ Սակայն չի կարող Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղություն լինել, եթե հայ ազգը դադարի գոյություն ունենալուց։ Եթե Հայ Եկեղեցին հաջողությամբ չեզոքացվի, ապա վտանգի տակ կհայտնվի ոչ պակաս, քան հայ ազգի գոյությունը:

Գիտեմ, որ շուտով դուք կայցելեք Հայաստան և Ադրբեջան։ Դուք մեծապես կնպաստեք իսկապես պատմական և երկարատև խաղաղությանը, եթե՝

1. ապահովեք Երևանում և Բաքվում պահվող հայ քրիստոնյա քաղաքական բանտարկյալների ազատ արձակումը, և

2. ստանաք երաշխիքներ Լեռնային Ղարաբաղից բռնի տեղահանված 150.000 հայ քրիստոնյաների անվտանգ վերադարձի համար՝ նրանց հիմնարար մարդկային իրավունքների լիարժեք պահպանմամբ։

Ձեր կարևոր առաքելությանը մեկնելիս խնդրում եմ հիշել Եսայի մարգարեի այն խոսքերը, որոնք մեր Տերը ընթերցեց Իր երկրային ծառայության սկզբում․

«Տիրոջ Հոգին ինձ վրա է, որովհետև Նա ինձ օծել է՝ ավետարանելու աղքատներին, ինձ ուղարկել է՝ ազատություն քարոզելու գերիներին և տեսողություն՝ կույրերին, ազատ արձակելու ճնշվածներին» (Ղուկաս 4:18)։

Թող այս Հոգին առաջնորդի Ձեզ Հայաստանի և Ադրբեջանի իշխանությունների հետ Ձեր շփումների ընթացքում։

Հարգանքով, սիրով և աղոթքով

Արքեպիսկոպոս Բագրատ Գալստանյան

02.02.2026