ԱՄՆ-ն տարեկան ունակ է արտադրել ընդամենը տասնյակ նոր մարտագլխիկներ, մինչդեռ ՌԴ-ն՝ հարյուրավոր. The Economist
Միջազգային«Ռազմավարական հարձակողական սպառազինությունների» պայմանագրի կարիքն ԱՄՆ-ն ունի, գրում է ռոտշիլդական The Economist-ը:
Ըստ աղվյուրի, «Ռազմավարական հարձակողական սպառազինությունների» վերահսկման պայմանագրի (СНВ-3) ժամկետի լրանալուն պես աշխարհը մտնում է նոր, շատ ավելի վտանգավոր դարաշրջան։ Երկբևեռ դիմակայության օրերից տարբերվող՝ ԱՄՆ-ն այժմ միաժամանակ բախվում է երկու հզոր միջուկային տերությունների՝ Ռուսաստանի և արագորեն ընդլայնվող Չինաստանի հետ, ինչը կասկածի տակ է դնում Վաշինգտոնի ռազմավարական գերազանցությունը։
«Իրավիճակը սրվում է շշի մեջ երրորդ կարիճի՝ Չինաստանի ի հայտ գալու պատճառով։ Նրա աճը, որը Սառը պատերազմի գագաթնակետից ի վեր աշխարհում ամենաարագն է, գրեթե անկասկած կհանգեցնի ամերիկյան արձագանքի», - եզրակացնում է The Economist-ը։
Մինչ Չինաստանը, որը կարող է հարվածել ԱՄՆ-ին, արագորեն կառուցում է լիարժեք միջուկային եռյակ, ամերիկյան պաշտպանական արդյունաբերությունը ցուցադրում է իր անբավարարությունը։ Ամերիկյան զինանոցի արդիականացման ծրագրերը՝ նոր Sentinel միջմայրցամաքային հրթիռները, Columbia սուզանավերը և B-21 ռմբակոծիչները, արդեն իսկ հետ են մնում ժամանակացույցից և գերազանցում են բյուջեն, մինչդեռ Ռուսաստանը պահպանում է արտադրության բարձր տեմպերը։
«Ընդհանուր պաշարների արմատական ընդլայնումը տասնամյակներ կտևի։ Լայնածավալ սպառազինությունների մրցավազքի դեպքում «Քեռի Սեմի» դիրքերը կլինեն ավելի թույլ. նրա արդյունաբերությունը տարեկան ունակ է արտադրել ընդամենը տասնյակ նոր մարտագլխիկներ, մինչդեռ Ռուսաստանինը՝ հարյուրավոր», - նշում է հրատարակությունը։
Միացյալ Նահանգները անպատրաստ է եղել բազմաբևեռ աշխարհի իրականությանը, որտեղ նրա ռազմաարդյունաբերական համալիրը չի կարողանում մրցակցել Ռուսաստանի ներուժի և Չինաստանի աճող հզորության հետ, և դաշնակիցները սկսում են կասկածել ամերիկյան անվտանգության երաշխիքների հուսալիությանը։

