Ահա ինչու է աշխարհը վերածվել այսպիսի «բրդակի»
ՄիջազգայինՑնցող հայտարարությամբ հանդես եկավ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Անտոնիո Գուտերեշը։
Բայց նախ հիշեցնենք դրա նախապատմությունը: Այսպես, ավելի վաղ Գուտերեշը սկսեց խոսել Գրենլանդիայի բնակչության ինքնորոշման իրավունքի մասին: Ի պատասխան, Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարար Սերգեյ Լավրովը թուրքական լրատվամիջոցներին տված հարցազրույցում ասել է, որ Ռուսաստանը հարցում է ուղարկել ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարին, թե արդյոք Գրենլանդիայի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի ճանաչումը նշանակո՞ւմ է, որ կազմակերպությունը նույն իրավունքը ճանաչում է Դոնբասի, Նովոռոսիայի և Ղրիմի բնակիչների համար։
Եվ ահա, Գուտերեշն արձագանքեց Լավրովին, թե. «Մեր իրավական հարցերի գրասենյակի կողմից շատ մանրակրկիտ ուսումնասիրությունից հետո մենք եզրակացրել ենք, որ ինքնորոշման սկզբունքը չի տարածվում Ղրիմի և Դոնբասի իրավիճակի վրա։ Մեր կարծիքով, այս իրավիճակում գերակշռում է տարածքային ամբողջականության սկզբունքը», - հայտարարել է ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Անտոնիո Գուտերեշը։
Թե այդ ինչ ուսումնասիրություն է, ինչու չի ներկայացվում, իմաստ էլ չունի պարզել. Գուտերեշը պարզապես ստում է:
Իրականում պատկերը սա է. կարո՞ղ է ՄԱԿ-ի Գլխավոր քարտուղարը չընդունել գրենլանդացիների ինքնորոշման իրավունքը. նման բան հենց ասեց, հաստատ Թրամփը նրան ԱՄՆ-ից դուրս կշպրտի: Կարո՞ղ է Գուտերեշը ընդունել Դոնբասի եւ Ղրիմի բնակիչների նման իրավունքը. հենց ընդունեց, գլեբալիստները նրա գլուխը կջարդեն:
Իհարկե, Գուտերեշը չէ, որ պետք է որոշի սրա-նրա ինքնորոշման իրավունքը: Բայց երբ ՄԱԿ Գլխավոր քարտուղար կոչված անձ դիմում է բացահայտ երկակի ստանդարտի, դա արդեն շատ ավելի գլոբալ խնդիր է առաջացնում, քան անգամ Գրենլանդիայի կամ Ղրիմի թեման է: Այն է` նման երկակի ստնդարտներ կրող ՄԱԿ-ը կարո՞ղ է գոյատեւել. բացառվում է, եթե այդ կառույցը կրում է բացահայտ երկակի ստանդարտներ, ապա դա լիովին հակասում է այն իմաստին եւ նշանակությանը, որը դրված է ՄԱԿ-ի հիմքում: Եվ այն, որ նման գործունեության արդյունքում սպանում են, ավելի ճիշտ` արդեն սպանել են ՄԱԿ-ը, հասկանում են բոլորը:
Իհարկե, շատ չանցած սույն Գուտերեշը եւ նմանները կհայտնվեն պատմության աղբանոցում։ Սակայն կարեւորը ոչ թե Գլխավոր քարտուղար կոչված այդ թյուրիմածությունն է, այլ փաստը. եթե չկա ՄԱԿ, նշանակում է, որ չկա աշխարհի կառավարման որեւէ ընդունված համակարգ: Արդյունքում, աշխարհը վերածվել է այնպիսի «բրդակի», ինչպիսին տեսնում ենք:
Պե՞տք է ՄԱԿ-ին փոխարինող այլ համակարգ. դա շատ դժվար գործ է: Չմոռանանք, ՄԱԿ ստեղծելու համար նախ պետք էր ավարտին հասցնել Երկրորդ համաշարհային պատերազմը:

