Մեր պայքարը պիտի հյուսել ժողովրդի ուժից ու ոտքի կանգնել հայության ներուժով...

Թեև վերջին ամիսներին Հայաստանում իշխանությունների կողմից եկեղեցու դեմ սկսված արշավը լարված ու տհաճ իրավիճակներ առաջացրեց հայ հավատավոր հանրության ու եկեղեցու շրջանում, դրանով հանդերձ միաժամանակ այն ունեցավ դրական դերակատարություն։ Նիկոլ Փաշինյանի «մեծագույն ջանքերի» շնորհիվ հայ հոգևորականությունը ինքնաճանաչման ու ինքնամաքրման «շատ լավ» առիթ ունեցավ և փրփուրի պես ջրի երես դուրս եկան Աստված ու ազգ ուրացողներն ու կեղծավորները։ Եվ որ ամենակարևորն է՝ այս պայքարում ժողովուրդը կոփվեց, ամրացավ, իմաստնացավ, Աստծու նկատմամբ լցվեց ավելի անկեղծ հավատքով և աճեց նրա դիմադրողսկանությունն ու պայքարելու կամքը։ Ինչպես ասում են՝ «Չկա չարիք, առանց բարիքի»։ Դաժան փորձությունների այս յոթ տարիների ընթացքում էլ ժողովուրդը կարծես գիտակցեց, որ այս վիճակից դուրս գալու և բարոյական առողջացման ելքը դավաճանության, ուրացման, անտարբերության, ստրկամտության ու տգիտության դեմ համազգային արշավ ծավալելն ու պայքար սկսելն է, հավանաբար առաջնորդվելով Մեծն Նժդեհի այն խոսքերով, որ. «Չի կարող ապագա ունենալ մի ազգը, որն ի զորու չէ պատժել իր սրիկաներին ու դավաճաններին»։

 

Թերևս այդ մասին են վկայում սոցիալական ցանցերում ծավալված աննախադեպ արշավն ընդդեմ ազգի ուրացման ու հայրեիքի դավաճանության։ Համոզմունք է ստեղծվում, որ ազգն ինքնակազմակերպվում է, դուրս է գալիս մոլորությունից, խաբկանքից ու խորը դեպրեսիայից։ Ժողովուրդը հույսն ու հավատը կորցրած իր ազգային մտավորական-քաղաքական էլիտայից, ինքն է արմատական փոփոխությունների առաջնորդության նախաձեռնություն ստանձնել։ Հավանաբար հասկանում է, ժողովրդական այն իմաստության փիլիսոփայությունը, որ իր հուսալի հենարանը նախևառաջ իր երկու ուսերն են, որոնց վրա միայն կարող է ամուր հենվել, իր փրկության ու գոյատևման հույսը նախևառաջ իր հետ կարող է կապել։ Հասկանում է, որ Հայաստանը ոտքի կկանգնի ու այս հորձանուտից, այս խայտառակությունից դուրս կգա հայության ներուժով միայն։ Գերմանիայի կայսր Վիլհելմ Երկրորդն էլ կարծես հայության այս վիճակի համար է ասել, որ. «Հայ ժողովուրդը դեռ երկար կշարունակի մնալ այս խղճուկ վիճակում, քանի դեռ չի գիտակցել, որ իր դժբախտություններն իր մեջ պետք է փնտրի»: «Մի վստահեք, հույս մի կապեք օտարների խոստումներին: Մեր պայքարը պիտի հյուսել ժողովրդի ուժից», - իր ժողովրդին պատգամել է Զորավար Անդրանիկը։