Էրդողանի` առողջության շատ արագ վատանալու լուրը վերադարձավ օրակարգ

Վերլուծություն

­Բա­քու՝ Ա­լիե­ւի վեր­ջին շքեր­թին մաս­նակ­ցե­լու մեկ­նած Ռե­ջեփ Էր­դո­ղա­նի նոր լու­սան­կար­նե­րը նո­րից օ­րա­կարգ են բե­րել Թուր­քիա­յի նա­խա­գա­հի ա­ռող­ջա­կան շատ վատ վի­ճա­կի մա­սին խո­սակ­ցութ­յուն­նե­րը, ո­րոնք վեր­ջին ժա­մա­նակ­ներս ա­ռանց այդ էլ ա­վե­լի ու ա­վե­լի հաճախ են հայտն­վում շրջա­նա­ռութ­յան մեջ: Եվ ա­հա, այս նոր լու­սան­կար­նե­րը նաեւ ռու­սա­կան փոր­ձա­գի­տա­կան դաշ­տում են հարց բարձ­րաց­րել՝ իսկ ի՞նչ է լի­նե­լու, ե­թե Էր­դո­ղա­նը դուրս գա ներ­կա գոր­ծըն­թաց­նե­րից՝ հի­վան­դութ­յան կամ նույ­նիսկ մա­հա­նա­լու պատ­ճա­ռով:

ԻՆՉ Է ԼԻՆԵԼՈՒ, ԵԹԵ ԷՐԴՈՂԱՆԸ ՀԵՌԱՆԱ

­Ռուս փոր­ձա­գետ­նե­րը նախ գնա­հա­տում են, որ էր­դո­ղա­նա­կան Թուր­քիա­յի հետ Ռու­սաս­տա­նի հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը, ի­հար­կե, լի են բա­զում խնդիր­նե­րով: Բայց մեկ դրա­կան նյուանս նրանք տես­նում են՝ Էր­դո­ղա­նը կան­խա­տե­սե­լի, կա­յուն կուրս է վա­րում՝ չմտնե­լով Մոսկ­վա­յի հետ ծայ­րա­հեղ կոշտ հա­կա­մար­տութ­յան դա­շտ, ինչ­քան էլ որ նրան փոր­ձում են Ա­րեւ­մուտ­քից այդ ուղ­ղութ­յամբ մղել: Այ­սինքն, Էր­դո­ղա­նը շարժ­վում է սե­փա­կան երկ­րի շա­հե­րով՝ չդառ­նա­լով այ­լոց հա­մար ըն­դա­մե­նը «կրա­կից շա­գա­նակ հա­նող»: Ու այս պա­հին Մոսկ­վա­յին, քա­նի դեռ հիմ­նա­կան կենտ­րո­նա­ցումն ուկ­րաի­նա­կան ուղ­ղութ­յան վրա է, Էր­դո­ղա­նի նման կուր­սն ըն­դու­նե­լի է:

­Ռազ­մա­քա­ղա­քա­կան փոր­ձա­գետ Յու­րի Պո­դոլ­յակն այս­պես է գնա­հա­տում ինչ­պես Էր­դո­ղա­նի վատ տես­քի, այն­պես էլ քա­ղա­քա­կան աս­պա­րե­զից նրա հնա­րա­վոր դուրս գա­լու թե­ման. «Էր­դո­ղա­նի վատ ա­ռող­ջա­կան վի­ճա­կի մա­սին լայ­նո­րեն խոս­վում է եր­կար ժա­մա­նակ։ Սա­կայն այս լու­սան­կա­րից դա­տե­լով՝ նրա ա­ռող­ջութ­յու­նը շատ ա­րագ վա­տա­նում է: Սա մեզ հա­մար վատ է։ Հենց Էր­դո­ղանն էր, որ Թուր­քիան դարձ­րեց ՆԱՏՕ-ի «տրո­յա­կան ձի» եւ Ռու­սաս­տա­նի գոր­ծըն­կեր՝ Մեր­ձա­վոր Ար­եւել­քի եւ Անդր­կով­կա­սի աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կա­նութ­յան բազ­մա­թիվ հար­ցե­րում»:

Իսկ թե ինչ կա­րող է լի­նել, ե­թե Էր­դո­ղա­նը հե­ռա­նա աս­պա­րե­զից, ա­պա փոր­ձա­գետն այն կար­ծի­քին է, որ ա­մե­նա­հա­վա­նա­կանն է մնում այն տար­բե­րա­կը, որ՝ «Թուր­քիան կրկին մեջ­քը կդարձ­նի մե­զա­նից եւ ճա­կա­տը՝ ՆԱՏՕ-ից։ Հետ­եւա­բար, ցան­կա­ցած ա­պա­գա թուրք ա­ռաջ­նորդ մեզ հա­մար շատ ա­վե­լի խնդրա­հա­րույց կլի­նի, քան ներ­կա­յի­սը։ Ներ­կա­յի­սը հաս­կա­նա­լի է եւ շատ ա­ռում­նե­րով օգ­տա­կար մեզ հա­մար (նույ­նիսկ չնա­յած այն խնդիր­նե­րին, ո­րոնք նա եր­բեմն ստեղ­ծում է մեզ հա­մար)։ Եվ նախ­քան Էր­դո­ղա­նը ան­հե­տա­նա Թուր­քիա­յի քա­ղա­քա­կան քար­տե­զից (այս կամ այն ​​ձեւով), մենք ան­պայ­ման պետք է ա­զա­տենք մեր ձեռ­քե­րը Ուկ­րաի­նա­յում: Ո­րով­հետեւ Էր­դո­ղա­նի հե­ռա­նա­լը Մեր­ձա­վոր Ար­եւել­քում եւ Կով­կա­սում կհան­գեց­նի ձնա­հոս­քի նման գոր­ծըն­թա­ցի: Եվ լու­սան­կար­նե­րից դա­տե­լով՝ մենք ար­դեն պետք է պատ­րաստ­վենք այս մար­տահ­րա­վեր­նե­րին»:

­Պո­դոլ­յա­կը բա­վա­կա­նին տե­ղե­կաց­ված փոր­ձա­գետ է, եւ ա­սել, թե նրա նման եզ­րա­կա­ցութ­յուն­նե­րը գա­լիս են միայն Բաք­վից ստաց­ված մի քա­նի լու­սան­կար­նե­րից, սխալ կլի­ներ: Թեեւ, ի­րա­կա­նում, այդ լու­սան­կար­նե­րում Էր­դո­ղա­նը, որ­քան էլ փոր­ձում է ա­մուր տեսք ըն­դու­նել, սա­կայն դժվար չէ ընդ­հա­նուր թու­լութ­յու­նը նկա­տել: Ա­մեն դեպ­քում, կրկնենք, աս­պա­րե­զից Էր­դո­ղա­նի դուրս գա­լու մա­սին խո­սակ­ցութ­յու­նն­երը նոր չեն, քա­նիցս ան­գամ լու­րեր ե­ղան նրա գրե­թե մա­հա­մերձ վի­ճա­կի մա­սին: Ինչ­պես ա­սում են՝ «ծուխն ա­ռանց կրա­կի չի լի­նում», եւ Էր­դո­ղա­նի՝ աս­պա­րե­զից դուրս գա­լու հար­ցը, թե­րեւս, ի­րա­կա­նում էլ միան­գա­մայն ռեալ է: Իսկ դա, ի­հար­կե, կա­րող է ար­մա­տա­կան փո­փո­խութ­յուն­ներ ա­ռա­ջաց­նել Մեր­ձա­վոր Ար­եւել­քում եւ Կով­կա­սում: Եվ, դա­տե­լով ռու­սա­կան աղբ­յուր­նե­րի ռեակ­ցիա­յից, ար­դեն իսկ Մոսկ­վան փոր­ձում է կան­խա­տե­սել եւ պատ­րաստ­վել Թուր­քիա­յում հնա­րա­վոր իշ­խա­նա­փո­խութ­յան սցե­նա­րին:

ԹՈՒՐՔ-ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆ ՆՈՐ ՇԻԿԱՑՈՒՄՆԵՐԸ

­Բայց այս պա­հին Էր­դո­ղանն իր տե­ղում է, եւ գոր­ծըն­թաց­նե­րը, ո­րոնք նա ծա­վա­լում է այս պա­հին, ի­հար­կե, նաեւ ա­պա­գա՝ հե­տէր­դո­ղան­յան ժա­մա­նակ­նե­րի հա­մար են հիմ­քեր դառ­նա­լու: Այդ գոր­ծըն­թաց­նե­րից, թե­րեւս, շա­րու­նա­կում է ա­ռաջ­նա­յին պլա­նում մնալ Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քի թե­ման եւ այդ հա­մա­տեքս­տում, թե­րեւս բո­լո­րից էլ ա­ռաջ, թուրք-իս­րա­յե­լան հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը, ո­րոնք, ինչ­պես քա­նիցս են­թադ­րել ենք, շա­րու­նա­կում են աչ­քի ա­ռաջ շի­կա­նալ: Աս­վա­ծի հիմ­նա­վո­րում­նե­րից մե­կն էլ Ան­կա­րա­յի վեր­ջին ո­րո­շումն էր՝ ձեր­բա­կալ­ման օր­դեր է տվել Նե­թան­յա­հո­ւի եւ­ ընդ­հա­նուր հաշ­վով 37 իս­րա­յել­ցի պաշ­տոն­յա­նե­րի հա­մար։ Ն­րանց Թուր­քիան, այն է՝ Էր­դո­ղա­նը մե­ղադ­րում է «Գա­զա­յի հատ­վա­ծում հա­մա­կարգ­ված ցե­ղաս­պա­նութ­յան եւ մարդ­կութ­յան դեմ հան­ցա­գոր­ծութ­յուն­նե­րի մեջ»: Սա ար­դեն չի կա­րող խաղ լի­նել, ինչ­պես որ մինչ այս Իս­րա­յե­լի հետ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րի մա­սով Ան­կա­րա­յին մե­ղադ­րում էին իս­լա­մա­կան աշ­խար­հում եւ, ա­ռա­ջին հեր­թին՝ Ի­րա­նում:

Ի պա­տաս­խան, Իս­րա­յե­լի կա­ռա­վա­րութ­յան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Շոշ Բեդ­րոս­յա­նը հայ­տա­րա­րել է, որ թուրք զին­վոր­ներ չեն տե­ղա­կայ­վի Գա­զա­յում՝ բազ­մազգ ու­ժե­րի կազ­մում, ո­րոնք պետք է փո­խա­րի­նեն Իս­րա­յե­լի պաշտ­պա­նութ­յան բա­նա­կին, հայտ­նում է Times of Israel-ը: «Թուր­քի ոտք չի լի­նի մեր հո­ղում»,-ասել է Բեդ­րոս­յա­նը: Եվ սա այն դեպ­քում, որ մինչ այս Թուր­քիա­յում ԱՄՆ դես­պան Թոմ Բե­րե­քը հայ­տա­րա­րել էր, որ Թուր­քիան կմաս­նակ­ցի այդ գոր­ծըն­թա­ցին: Իսկ ա­վե­լի վաղ ԱՄՆ փոխ­նա­խա­գահ Ջեյ Դի Վենսն էր հայ­տա­րա­րել էր, որ Ան­կա­րան «կա­ռու­ցո­ղա­կան դեր» կխա­ղա, բայց նաեւ, որ Վա­շինգ­տո­նը ո­չինչ չի պար­տադ­րի Իս­րա­յե­լին, երբ խոս­քը վե­րա­բե­րում է նրա տա­րած­քում օ­տա­րերկր­յա զոր­քե­րին:

Ու սրանք ա­մե­նե­ւին էլ ան­մեղ երկ­կողմ «կծոց­ներ» չեն: Մաս­նա­վո­րա­պես, Նե­թան­յա­հու­ին ձեր­բա­կա­լե­լու օր­դեր տալն Ան­կա­րա­յի կող­մից այն ծայ­րա­հեղ քայլն է, ո­րը կա­րե­լի է նաեւ գնա­հա­տել` որ­պես ցու­ցադ­րա­կան թշնա­մութ­յան ակտ: Ա­մեն դեպ­քում, ինչ­պես քա­նիցս են­թադ­րել ենք, Թուր­քիա­յի եւ Իս­րա­յե­լի հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը հե­տե­ւո­ղա­կա­նո­րեն շարժ­վում են դե­պի պա­տե­րազմ: Իսկ հի­մա, երբ ձեր­բա­կալ­ման օր­դեր է տա­լիս Թ­րամ­փի սի­րեց­յալ Իս­րա­յե­լի լի­դե­րի հա­մար, ա­պա դա պետք է էա­պես վատ­թա­րաց­նի նաեւ թուրք-ա­մե­րիկ­յան հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը:

­Թե ին­չու են թուրք-իս­րա­յել­յան հա­րա­բե­րութ­յու­ններն այս շի­կաց­մա­նը հա­սել, դա եւս հաս­կա­նա­լի է: Նե­թան­յա­հուն պար­զա­պես ստիպ­ված է շա­րու­նա­կել ա­ռաջ տա­նել «Մեծ Իս­րա­յե­լի» գա­ղա­փա­րը, հա­կա­ռակ դեպ­քում կհե­տե­ւի նրա պաշ­տո­նան­կութ­յունն ու կա­լան­քը: Ի­րա­նի ուղ­ղութ­յամբ այդ սխե­ման ա­ռաջ տա­նելն այդ­պես էլ չի ստաց­վում: Պա­տերազմն արդ­յունք չտվեց, ո­րից հե­տո Ի­րա­նը հե­տե­ւո­ղա­կա­նո­րեն ամ­րաց­նում է իր ռազ­մա­կան դիր­քե­րը. շա­րու­նա­կում են նո­րա­նոր հա­ղոր­դում­ներ գալ Ռու­սաս­տա­նից  եւ Չի­նաս­տա­նից Ի­րա­նին ա­մե­նա­ժա­մա­նա­կա­կից տեխ­նի­կա տրա­մադ­րե­լու մա­սին՝ ա­վիա­ցիա, ՀՕՊ հա­մա­կար­գեր, գեր­ժա­մա­նա­կա­կից ռա­դար­ներ եւ այլն: Ի­րա­նա­կան աղբ­յուր­նե­րը ֆիք­սում են, որ եր­կի­րը շա­րու­նա­կում է հիմ­նա­կան դե­րա­կա­տար դառ­նալ ինչ­պես չի­նա­կան «Մե­տաք­սի ու­ղու», այն­պես էլ՝ ռուս-հնդկա­կան <<Հ­յու­սիս-­Հա­րա­վի>> հա­մար՝ դրա­նով պարզ ակ­նար­կե­լով, որ Ի­րա­նի շա­հե­րը սեր­տո­րեն կապ­ված են Ռու­սաս­տան-­Չի­նաս­տան-Հնդ­կաս­տան եռ­յա­կի հետ, եւ այս­պես շա­րու­նակ: Ճիշտ է, Իս­րա­յե­լի հետ նոր պա­տերազ­մի մա­սին խո­սակ­ցութ­յուն­նե­րը դեռ շա­րու­նակ­վում են, սա­կայն այս ա­մե­նը գա­լիս է եւս մեկ ան­գամ հու­շե­լու, որ այդ թե­ման ար­դեն ոչ թե իս­րա­յե­լա-ի­րա­նա­կան, այլ՝ Ռու­սաս­տան-­Չի­նաս­տան-Հնդ­կաս­տան եռ­յա­կի հետ ԱՄՆ-ի հա­րա­բե­րութ­յու­ննե­րի դաշ­տում է, եւ նոր պա­տե­րազ­մը կդի­տարկ­վի Վա­շինգ­տո­նի հար­վա­ծը եռ­յա­կին: Վ­եր­ջա­պես, ներ­կա ի­րա­վի­ճա­կում շատ ա­վե­լի մեծ հարց է, թե Ի­րա­նի դեմ նոր պա­տե­րազմ սկսելն անվ­տան­գա­յին ի­մաս­տով ի՞նչ կնստի Իս­րա­յե­լի վրա: Կարճ ա­սած, «Մեծ Իս­րա­յե­լի» «պլան Ա»-ն դառ­նում է լիո­վին ան­հե­ռան­կա­րա­յին, եւ Նե­թան­յա­հու­ին մնում է ակ­տի­վաց­նել սի­րիա­կան, ա­վե­լի ճիշտ՝ «Քուր­դիս­տա­նի» «պլան Բ»-ն, հենց որն էլ տա­նում է Թուր­քիա­յի հետ բախ­ման դաշտ:

­Հի­մա էլ Սի­րիա­յի նա­խա­գա­հի պաշ­տո­նը գրա­ված ա­հա­բե­կիչ Ջու­լա­նիին են կան­չել Վա­շինգ­տոն, Թ­րամփն ան­ձամբ հան­դի­պեց նրա հետ (պաշ­տո­նա­պես ա­հա­բե­կիչ ճա­նաչ­վա­ծի, ո­րի հա­մար նույն ԱՄՆ-ն­ էր գլխա­գին նշա­նա­կել): Թեեւ պաշ­տո­նա­պես հայ­տա­րար­վում է, թե նպա­տա­կը նրա ղե­կա­վա­րած Սի­րիան ա­մե­րիկ­յան հա­կաա­հա­բեկ­չա­կան կոա­լի­ցիա­յի մաս դարձ­նելն է, սա­կայն ան­գամ ա­մե­րիկ­յան փոր­ձա­գետ­ներն են պնդում, որ հիմ­նա­կան շեշ­տը կդրվի Ջու­լա­նիին պար­տադ­րել, որ սի­րիա­կան նոր Սահ­մա­նադ­րութ­յուն եր­կի­րը հռչա­կի կոն­ֆե­դե­րա­ցիա­յի պես մի բան՝ մի շարք ազ­գութ­յուն­նե­րի ա­մե­նա­լայն ինք­նա­վա­րութ­յուն, այդ թվում՝ սե­փա­կան ար­տա­քին եւ ռազ­մա­կան քա­ղա­քա­կա­նութ­յուն կա­ռու­ցե­լու ծրագ­րե­րով: Իսկ դա ու­ղիղ ճա­նա­պարհ է իս­րա­յել­յան «Դավ­թի մի­ջանցք» կոչ­ված նա­խագ­ծի հա­մար, ո­րը Սի­րիա­յի հա­րա­վա­յին՝ դրուզ­նե­րի գո­տով կա­րող է Իս­րա­յե­լը կա­պել Եփ­րատ գե­տի ա­րե­ւել­յան հատ­վա­ծի քրդա­կան գո­տու հետ: Նա­խա­գիծ, ո­րը քան­դում է այն ա­մե­նը, ինչն Էր­դո­ղա­նը կա­ռու­ցել է ողջ ղե­կա­վար­ման տա­րի­նե­րին:

ՈՐՊԵՍ ՎԵՐՋԱԲԱՆ

Այս­պի­սով, քա­նի դեռ Էր­դո­ղանն ի­շխա­նութ­յան ղե­կին է, նրա հիմ­նա­կան եւ մի­գու­ցե վեր­ջին գոր­ծա­ռույ­թը մնում է հենց սի­րիա­կան ուղ­ղութ­յու­նը: Իսկ դա, ի­հար­կե, ոչ թե պար­զա­պես ա­նի­մաստ է դարձ­նում Ռու­սաս­տա­նի հետ երկ­րորդ ճա­կատ բա­ցե­լը, այլ ընդ­հա­կա­ռա­կը՝ ռու­սա­կան ուղ­ղութ­յունն էլ ա­վե­լի է սկսում Ան­կա­րա­յի հա­մար կար­գա­վո­րվել: Մոսկ­վան էլ, նման է, որ բա­վա­կա­նին սառն է նա­յում Ան­կա­րա­յի հետ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը նոր մա­կար­դա­կի հասց­նե­լու ջան­քե­րին: Թե­րեւս մա­սամբ՝ հա­րավ­կով­կաս­յան ուղ­ղութ­յամբ Էր­դո­ղա­նի նկրտում­նե­րի, մա­սամբ էլ, չբա­ցա­ռենք, Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քի հետ կապ­ված Թ­րամ­փի հետ հնա­րա­վոր պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րի պատ­ճա­ռով:

Այլ հարց, որ Էր­դո­ղա­նի՝ խա­ղից դուրս գա­լու դեպ­քում աս­տի­ճա­նա­բար ստա­տուս-քվո­յի նման­վող այս ի­րա­վի­ճա­կը կա­րող է փոխ­վել: Ա­ռա­վել եւս, ե­թե Էր­դո­ղա­նին փո­խա­րի­նի ա­րեւմտ­յան ինչ-որ մա­րիո­նետ, ո­րը կա­րող է եւ հրա­ժար­վել Մեր­ձա­վոր Ա­րե­ւել­քի հիմ­նա­կան ուղ­ղութ­յու­նից՝ հիմ­նա­կան շեշ­տը դնել Ռու­սաս­տա­նի հետ հա­կա­սութ­յուն­նե­րի վրա: Հե­ռան­կա­րա­յին ի­մաս­տով, դա, թե­րեւս, կա­րող է տա­նել Թուր­քիա­յի մաս­նատ­ման՝ Քուր­դիս­տան ստեղ­ծե­լու մի­ջո­ցով: Բայց մինչ այդ, ա­ռաջ­նա­յին՝ հենց Հա­յաս­տանն է, որ դառ­նա­լու է հիմ­նա­կան թի­րախ­նե­րից մե­կը: Ե­թե միայն, ինչ­պես ռուս փոր­ձա­գետն է ակ­նար­կում, չա­զա­տի իր «ձեռ­քերն Ուկ­րաի­նա­յում»՝ հա­րավ­կով­կաս­յան եւ ի­րա­նա­կան ուղ­ղութ­յան վրա հիմ­նա­կան ու­շադ­րութ­յու­նը կենտ­րո­նաց­նե­լով:

Ժողովուրդ ջան, մեր երկիրը մազից է կախված, եկեք փորձենք փրկել․ Հայկ Բաբուխանյան Ժողովուրդը պետք է որոշի՝ ուզում է մնալ ԵԱՏՄ-ում, թե՞ գնալ Եվրամիություն․ Բաբուխանյան Եթե Փաշինյանը դավաճանա, ինչի՞ եք իր հետ նույն սեղանի շուրջ նստում․ Բաբուխանյան (տեսանյութ) ՀՀ-ում ստորագրահավաք է սկսվել արտաքին քաղաքական հարցով հանրաքվե անցկացնելու համար Պաշտպանենք Անկախության հռչակագրի յուրաքանչյուր տառը․ Հայկ Բաբուխանյանի կոչը կուսակցություններին Ինչ նոր իրական ընդդիմություն է ձեւավորվում ԱԺ-ից դուրս․ Բաբուխանյանը փակագծեր է բացում Հայաստանի ապագան որոշվելու է ոչ թէ ԱԺ-ում, այլ հանրաքվեով. Հայկ Բաբուխանյան Ուղիղ. Նիկոլը նորից ստացավ իր երազած ընդդիմությունը. Հայկ Բաբուխանյան ՈՒՂԻՂ. Ընդդիմության մանդատապաշտությունը Ծառուկյանին հետապնդելու ժամանա՞կ է բռնում․ Բաբուխանյան Ընտրության արդյունքները Փաշինյանի հետ պայմանավորվածության հետևանք է, կամ էլ՝ անգրագիտության ՈՒՂԻՂ. Առանց փողոցային պայքարի` ՍԴ դիմելը Նիկոլի օգտին էր. Հայկ Բաբուխանյան Այս ընտրություններում պարտվեցին բոլորը. Հայկ Բաբուխանյան Տեղի ունեցավ ՍԻՄ կուսակցության երիտասարդական թեվի ակտիվի հավաքը Ինչու մենք չենք կարող այսօր տոնել Շուշիի ազատագրումը Եվրոպական դեսանտն ու հայաստանյան ապագան. Հայկ Բաբուխանյան Մենք նոր չէ, որ բախվում ենք այս դավաճանական գծին, նորի՛ց ենք ճնշելու. Բաբուխանյան Կստորագրվի հուշագիր ՍԻՄ կուսակցության և Справедливая Россия֊ի միջև ՍԻՄ կուսակցության պատվիրակությունը Մոսկվայում մասնակցում է «ՍՈՎ ինտեր» միջազգային համաժողովին Ուղիղ. Ցեղասպանության ուրացում` Լեվոն Տեր֊Պետրոսյանից մինչև Նիկոլ. Հայկ Բաբուխանյան Խորհուրդ կտայինք չխաղալ իշխող խունտայի օգտին և, քանի դեռ ուշ չի, հետևել մեր օրինակին. Հայկ Բաբուխանյան Այս ամոթալի լիբերալ-թուրքամետ արշավի հեղինակները թիրախավորել են Հայոց ցեղասպանությունը Ո՛չ Նիկոլին, այո՛ ՀՀ Անկախության հռչակագրին․տեղի է ունեցել ՍԻՄ կուսակցության համագումարը (տեսանյութ) Կարեւոր է, որ կարողանանք պաշտպանել Անկախության հռչակագիրը. ՍԻՄ-ը մասնակցելու է ընտրություններին ՍԻՄ-ն ընդդեմ կոռուպցիայի ՍԻՄ XXVIII համագումար. 37 տարի հայ ժողովրդի շահերի պաշտպանության ճակատում