Դադարեցրե'ք երկիրը բաժանել «մեր» եւ «ձեր» քաղաքացիների. Արման Դանիելյան

Գ­յում­րու դեպ­քե­րի եւ դրա զար­գա­ցում­նե­րի վե­րա­բեր­յալ «Ի­րա­վունք»-ը զրու­ցեց «­Հա­յոց հայ­րենք» կու­սակ­ցութ­յան ա­ռա­ջին փոխ­նա­խա­գահ ԱՐՄԱՆ ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ հետ:

— Գ­յում­րու քա­ղա­քա­պետ Վար­դան Ղու­կաս­յա­նի ձեր­բա­կա­լութ­յու­նը լայն ար­ձա­գանք է գտել հան­րութ­յան շրջա­նում, հատ­կա­պես այն պատ­ճա­ռով, որ նա վեր­ջին ՏԻՄ ընտ­րութ­յուն­նե­րում հաղ­թել էր գոր­ծող իշ­խա­նութ­յան թեկ­նա­ծո­ւին։ Ինչ­պե՞ս եք գնա­հա­տում այս զար­գա­ցու­մը։

— Այս դեպ­քը մենք չենք դի­տար­կում միայն որ­պես քրեա­կան պատ­մութ­յուն, այլ՝ որ­պես վտան­գա­վոր քա­ղա­քա­կան նա­խա­դեպ։ Երբ իշ­խա­նութ­յու­նը 7.5 տա­րի շա­րու­նակ չի ցու­ցա­բե­րում ի­րա­կան կամք` բա­ցա­հայ­տե­լու կո­ռուպ­ցիոն հան­ցա­գոր­ծութ­յուն­նե­րը, բայց հան­կարծ հի­շում է «ար­դա­րութ­յան» մա­սին հենց այն պա­հին, երբ ընդ­դի­մա­դիր կամ ան­կախ գոր­ծի­չը հաղ­թում է ի­րենց թեկ­նա­ծո­ւին, դա այլ կերպ, քան քա­ղա­քա­կան հաշ­վե­հար­դար, ան­վա­նել դժվար է։ Ե­թե կա­շա­ռա­կե­րութ­յուն կա՝ թող բա­ցա­հայ­տեն, բայց ժո­ղո­վուր­դը պետք է տես­նի, որ օ­րեն­քը գոր­ծում է բո­լո­րի նկատ­մամբ՝ ա­ռանց ընտ­րո­վի մո­տեց­ման։ Այ­սօր այդ հա­վա­սա­րութ­յու­նը բա­ցա­կա­յում է, եւ դա է հա­սա­րա­կութ­յան դժգո­հութ­յան հիմ­նա­կան պատ­ճա­ռը։

— Այ­սինքն՝ Դուք են­թադ­րում եք, որ գոր­ծը կա­րո՞ղ է լի­նել շին­ծու։

— Ես ի­րա­վա­պահ մար­մին­նե­րի փո­խա­րեն դա­տո­ղութ­յուն­ներ չեմ ա­նում։ Թող ի­րենք պար­զեն՝ կա՞ր կա­շառք, թե՝ ոչ։ Սա­կայն անժխ­տե­լի է մեկ փաստ. նման ձեր­բա­կա­լութ­յուն­նե­րը գրե­թե միշտ վե­րա­բե­րում են այն գոր­ծիչ­նե­րին, ո­րոնք կա՛մ հաղ­թել են իշ­խա­նութ­յա­նը, կա՛մ ու­նեն ի­րա­կան հնա­րա­վո­րութ­յուն հաղ­թե­լու։
Ե­թե օ­րենքն իս­կա­պես գոր­ծեր հա­վա­սար բո­լո­րի նկատ­մամբ, ա­պա շա­տե­րը՝ հատ­կա­պես իշ­խա­նա­կան վեր­նա­խա­վից, այ­սօր ա­զա­տութ­յան մեջ չէին լի­նի։

— Դուք նշե­ցիք, որ այս ա­մե­նից «քա­ղա­քա­կան հաշ­վե­հար­դա­րի հոտ է գա­լիս»։ Կա­րո՞ղ եք ման­րա­մաս­նել՝ ինչ նկա­տի ու­նեք։

— Այս իշ­խա­նութ­յունն այ­սօր գոր­ծում է ոչ թե որ­պես պե­տութ­յան կա­ռա­վա­րող մար­մին, այլ՝ որ­պես սե­փա­կան գո­յութ­յու­նը պաշտ­պա­նե­լու քա­ղա­քա­կան հա­մա­կարգ։
­Յու­րա­քանչ­յուր քա­ղա­քա­պետ, հա­մայն­քա­պետ կամ հա­սա­րա­կա­կան հե­ղի­նա­կութ­յուն, ո­րը կա­րող է ստա­նալ ժո­ղովր­դի վստա­հութ­յու­նը իշ­խա­նութ­յու­նից ան­կախ, ան­մի­ջա­պես ընկ­նում է «թի­րա­խի» տակ։ Սա դա­սա­կան քա­ղա­քա­կան ճնշման մո­դել է՝ վա­խեց­նե­լու, օ­րի­նակ ծա­ռա­յե­լու նպա­տա­կով։ Սա­կայն նման մո­տե­ցու­մը եր­կա­րա­ժամ­կետ չի կա­րող պահ­պա­նել իշ­խա­նութ­յու­նը. այն միայն խո­րաց­նում է հա­սա­րա­կա­կան բե­ւե­ռա­ցումն ու անվս­տա­հութ­յու­նը պե­տա­կան կա­ռա­վար­ման հա­մա­կար­գի նկատ­մամբ։

— Ինչ­պե՞ս պետք է ար­ձա­գան­քի ընդ­դի­մա­դիր դաշ­տը նման ի­րա­վի­ճակ­նե­րին։

— Նախ՝ չվա­խե­նալ։ Կո­ռուպ­ցիա­յի դեմ պայ­քա­րը բո­լո­րիս խնդիրն է, սա­կայն երբ այն վե­րած­վում է քա­ղա­քա­կան հաշ­վե­հար­դա­րի, ընդ­դի­մա­դիր ու­ժե­րը պար­տա­վոր են միաս­նա­բար պա­հան­ջել ի­րա­վա­կան թա­փան­ցի­կութ­յուն։ Երկ­րորդ՝ պահ­պա­նել քա­ղա­քա­կան ար­ժա­նա­պատ­վութ­յու­նը։ Ե­թե յու­րա­քանչ­յուր ձեր­բա­կա­լութ­յուն մեզ բա­ժա­նի, իշ­խա­նութ­յու­նը միշտ էլ կկա­րո­ղա­նա պահ­պա­նել իր վե­րահս­կո­ղութ­յու­նը։
Եր­րորդ՝ միա­վո­րել հան­րա­յին գի­տակ­ցութ­յու­նը։ Պետք է հաս­կա­նանք, որ սա մեկ քա­ղա­քա­պե­տի գործ չէ. սա երկ­րի ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան հա­մա­կար­գի եւ իշ­խա­նութ­յան պա­տաս­խա­նատ­վութ­յան փոր­ձա­քարն է։

— Ի՞նչ կա­սեք իշ­խա­նութ­յա­նը:

— Մեր ու­ղեր­ձը պարզ է. դա­դա­րեց­րե՛ք եր­կի­րը բա­ժա­նել «մեր» եւ «ձեր» քա­ղա­քա­ցի­նե­րի։ Ե­թե իս­կա­պես հա­վա­տում եք օ­րեն­քի ու­ժին՝ թող այն գոր­ծի նաեւ ձեր շրջա­պա­տում։ Ե­թե այս ա­մե­նը քա­ղա­քա­կան վրեժխնդ­րութ­յուն է, ա­պա դա ան­խու­սա­փե­լիո­րեն կդառ­նա ձեր իշ­խա­նութ­յան ա­վար­տի սկիզ­բը։ Ժո­ղո­վուր­դը կա­րող է սպա­սել, բայց եր­բեք չի մո­ռա­նում։

— Պ.Դանիելյան, ինչպե՞ս է այս ամենն անդրադառնում «Հայոց Հայրենիք» կուսակցության դիրքորոշման վրա։

— Մենք չենք շեղվում մեր ուղուց։ Այսօր մեզ պետք է ոչ թե վրեժ, այլ պետություն՝ օրենքով, արդարությամբ եւ վստահությամբ։ Եթե անգամ մեկ քաղաքապետի ձերբակալությունը օգնում է բացահայտել իշխանության իրական դեմքը, ապա ժողովուրդը մի քայլ ավելի է մոտենում իրազեկությանը։ Իսկ իրազեկ ժողովուրդը ամենամեծ վտանգն է յուրաքանչյուր կեղծ իշխանության համար։ Հայաստանի քաղաքական իրականությունը վաղուց անցել է իրավական հարթությունից եւ դարձել է արժանապատվության ու ժողովրդավարության պայքար։ «Հայոց Հայրենիք» կուսակցության դիրքորոշումն ընդգծում է՝ այս պայքարը միայն իշխանության դեմ չէ, այն պայքար է հանուն պետության՝ արդարության եւ հավասարության սկզբունքներով։

ՆԱՆԱ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Այս թեմայով Պոլսո Հայոց պատրիարքը աղոթել է Հայաստան-Թուրքիա հարաբերությունների վերականգնման համար Ո՞ւմ հետ է «եղբայրանում» Հունահայոց թեմը Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը և եպիսկոպոսները վաղվա դատական նիստին չեն ներկայանալու «Եհովայի վկաներ» կազմակերպության հայաստանյան գրասենյակը բացահայտում է մարզահամերգայինում տեղի ունեցած համաժողովների նպատակը Գերագույն հոգևոր խորհուրդը հանդես եկավ հայտարարությամբ