Ձեռնտո՞ւ էր իշխանություններին, որ Վոլոդյա Գրիգորյանը շարքից դուրս գա
ՆերքաղաքականՓարաքար համայնքապետ Վոլոդյա Գրիգորյանը և քրեական ոստիկան Կարեն Աբրահամյանի սպանությունը ակնհայտորեն փորձում են տանել ներքին կամ քրեական «պատերազմների» ուղղություն: Համենայնդեպս, հենց այդ տպավորութունն է թողնում նաեւ Փաշինյանի գնահատումը, որը նա տվեց դեպքից արդեն ժամեր անց, եւ որը, այսպես ասենք, շատ նման է նախաքննությունն ուղղորդելուն:
Սակայն այս պահին մեկ փաստ կա. գործել է միայնակ քիլլեր, իսկ դա յուրահատուկ չէ «թաղային ռազբորկաներին»: Տարածված կադրերը խոսում են այն մասին, որ քիլլերն ամենաբարձր մակարդակի չէ, բայց էլի գործում է բավականին պրոֆեսիոնալ մակարդակով: Ամեն դեպքում, երեք մարդու դեմ դուրս գալը ռիսկային է, որ կձախողվես, բայց քիլլերն իր հաշվարկներում չսխալվեց:
Կարո՞ղ է այս կրկնակի սպանությունն ունենալ քաղաքական հիմք, ինչի մասին արդեն շատ է խոսվում: Իշխանություններին մոտ կանգնած մեր միանգամայն տեղեկացված աղբյուրն այս մասին նման գնահատում տվեց.
«Այն, որ սա նման է պատվիրված սպանության, իհարկե, շատ նման է: Քաղաքակա՞ն, թե այլ հիմքի վրա... Գիտեք, նման դեպքերում ցանկացած տարբերկ հնարավոր է, այս պահին ենթադրություններ չանենք, սպասենք նոր տվյալների:
Բայց մեկ այլ կողմից կարելի է հարցին մոտենալ, էլի ենթադրությունների մակարդակով` հիմք վերցնելով անվրեպ մոտեցում` «ո՞ւմ էր ձեռնտու»: Ձեռնտո՞ւ էր իշխանություններին, որ Վոլոդյա Գրիգորյանը, ում հետ այդպես էլ չկարողացան լեզու գտնել, շարքից դուրս գա: Այն տեսանկյունցի, որ հաղթեց եւ դարձավ համայնքապես, իհարկե` ո´չ. ավելորդ աղմուկ է, իսկ Փարաքարը շատ հարցեր լուծող համայնք չէ:
Այլ բան, որ Գրիգորյանը, որքան տեղյակ եմ, լուրջ կշիռ ունի ոչ միայն Փարաքարում, այլ նաեւ հարակից բնակավայրերում, ընդհուպ մինչեւ Էջմիածին: Տեղյակ եմ նաեւ, որ նա իր այդ հնարավորություններն այս կամ այն չափով արդեն օգտագործում էր Վաղարշապատ խոշորացված համայնքում կայանալիք ընտրություններում, եւ ենթադրում եմ, որ ոչ իշխանական բլոկում:
Հիմա գամ այս կողմից. իսկ Վաղարշապատ խոշորացված համայնքի ընտրությունենրն իշխանությունների համար մե՞ծ կարեւորություն ունեն: Միանշանակ, եւ երկու հիմնականիմաստով: Նախ, կաթողիկոսի դեմ հարձակումների խնդիրն է, որը ռեալ տեսք ստանալ չի կարող, եթե Էջմիածնում իշխանւթյունները չհաղթեն:
Երկրորդը. նոր բան ասած չեմ լինի, եթե հիշեցնեմ, որ այս ընտրությունները համարվում են վերջին փորձաքար համապետական ընտրությնների համար: Կարող եմ վստահեցնել, որ իշխանական շրջանակներում կա այն համոզմունքը, ու իմ կարծիքով էլ է այդպե, որ եթե պարտվեն, նորից (ինչպես Գյումրիից հետո) կփլուզի այն միֆը, թե Փաշինյանին այլընտրանք չկա եւ նրա «խաղաղությունը» ժողովրդի մեծ մասի ընտրած միակ ճանապարհն է: Ու այս ընտրություններին տալիս են ճակատագրական իմաստ:
Իսկ եթե գումարում ենք այս երկու գործոնները` Մայր Աթոռի դեմ պատերազմն ու ընտրությունները, ապա իշխանությունենրի պարտությունը կստանա այս խորհրդանշական իմաստը` Եկեղեցու առաջնորդությամբ Էջմիածնում դրվեցին ընդհանուր իշխանանափոխութան հիմքերը: Կարելի է ավելի գեղարվեստական` «Եկեղեցին Էջմիածնում վառեց փաշինյանական իշխանությունը հեռացնելու ջահը»: Սրանից հետո, մինչեւ ԱԺ ընտրությունները շատ ժամանակ չի մնում, եւ քիչ իրատեսական է, որ իշխանութունները կկարողանան հանրային նման ընկալումը «ռեսթարթի» ենթարկեն:
Ուրեմն, Վաղարշապատի ընտրությունները կարւեո՞ր են իշխանությունների համար. կենսական, ճակատագրական են: Վոլոդյա Գրիգորյանը, եթե միջամտեր (կամ միջամտում էր), որպես իշխանություններին արդեն հաղթած անձ, այսինքն` խորհդանիշ, եւ իր հնարավորություններն օգտագործելով, կարո՞ղ էր, չասենք էական, այլ որոշակիորեն ազդել ընտրությունների վրա. կարծիքս էլի դրական է: Իսկ այդ «որոշակին» արդեն իսկ լուրջ է. անցած ընտրություններին ՔՊ-ն հաղթել է 50 տոկոսից մի փոքր ավել ձայներով: Դրանից հետո եղել են ինչպես Փաշինյանից հիասթափվելու ալիքներ, այնպես էլ նախկին քաղաքապետուհին ցույց տվեց, թե իրականում ինչ արժեք ունի համայնքում ՔՊ-ական ղեկավարումը:
Ու գալիս ենք այն հարցին, թե այս պատկերը բավարա՞ր շարշառիթ կարող էր լինել քաղաքական սպանության համար. այստեղ արդեն ամեն մեկի համար ընկալումը կարող է սուբյեկտիվ լինել: Ամեն դեպքում, անկախ պատճառներից, կրկնակի սպանութունն այն ծայրահեղ քայլն է, որը կարող է նախաձեռնողի համար լիովին իր սպասածի հակառակ էֆեկտն ունենալ»:

