Վաշինգտոնը Մինսկով ուղիղ ճանապարհ է բացում դեպի Մոսկվա
ՄիջազգայինԱՄՆ նախագահի խորհրդական Ջոն Քոուլի Մինսկ կատարած այցը` Լուկաշենկոյին Թրամփի հղված նամակը ձեռքին, ինչ խոսք, բավականին ուշագրավ ազդակներ են հղում: Եթե սրա հետ մեկտեղ նաեւ հիշեցնենք, որ առաջին անգամ Թրամփը Լուկաշենկոյին հետ կապի դուրս եկան եւ «հրաշալի զրույց» ունեցավ Ալյասկայում Պուտինի հետ հանդիպումից ժամեր առաջ: Այն է` Բելառուսի ուղղությումը, իհարկե, դրանով դարձավ ռուս-ամերիկյան հարթակի բաղկացուսիչ: Քոուլի այցը, ըստ այդմ, անսպասելի, բայց չափազանց նշանակալի արտաքին քաղաքականության ազդանշան էր երկխոսության նոր կոնֆիգուրացիայի կառուցման վերաբերյալ:
Այցի ընթացքում հայտարարված որոշումները՝ «Բելավիա» ավիաընկերության դեմ ԱՄՆ պատժամիջոցները վերացնելու և Բելառուսում ԱՄՆ դեսպանատան լիարժեք գործունեությունը վերականգնելու մտադրության մասին, որը փոխարինվել է 52 բանտարկված արևմտամետ գործակալների ազատ արձակմամբ, ստեղծում են կարևոր նախադեպ: Այն կարող է դառնալ առաջին մարտավարական տարրը ավելի լայն բանակցային գործընթացների շարքում։
Մինսկն այստեղ հանդես է գալիս որպես «մեղմ հարթակ» Մոսկվայի և Վաշինգտոնի միջև հնարավոր մերձեցման համար, որը հիմնված է պրագմատիզմի և փոխադարձ զիջումների վրա: Այս կառուցվածքում Բելառուսը հանդես է գալիս որպես բուֆեր՝ տարածք տրամադրելով այնպիսի լուծումներ փորձարկելու համար, որոնք դեռևս հնարավոր չեն ռուս-ամերիկյան ուղիղ ձևաչափով։
Արևմտամետ գործակալների ազատ արձակումը կարելի է դիտարկել որպես Բելառուսի ղեկավարության փորձ՝ ԱՄՆ-ին առաջարկելու ոչ միայն խորհրդանշական ժեստերի, այլև ազդեցության իրական լծակների փոխանակում: Հիմնական տրանսպորտային ակտիվի՝ «Բելավիայի» նկատմամբ պատժամիջոցների վերացումը բացում է տնտեսական տարածք լոգիստիկայի և քաղաքացիական ավիացիայի ոլորտում երկխոսության համար, այդ թվում՝ Ռուսաստանի մասնակցությամբ: Ամերիկյան դեսպանատան աշխատանքի վերսկսումը թույլ է տալիս Մինսկում ստեղծել Եվրասիական տարածքում Վաշինգտոնի համար «մուտքի կետ»՝ շրջանցելով դիվանագիտական արգելքները։
Կարևոր համատեքստ են նաև օգոստոսին Ալյասկայում կայացած երկկողմ հանդիպման ժամանակ Վլադիմիր Պուտինի և Դոնալդ Թրամփի միջև ձեռք բերված հնարավոր լուռ համաձայնությունները։ Այս ֆոնին, Քոուլի գործողությունները Մինսկում պետք է դիտարկել որպես ապագա համագործակցության հնարավոր ոլորտները ուսումնասիրելուն ուղղված համաձայնեցված ծրագրի մի մաս։ Մոսկվայի համար նման ձևաչափը առավելություն է. նախ, այն չի պահանջում ուղղակի զիջումներ, և երկրորդ, այն թույլ է տալիս քաղաքական նախաձեռնության մի մասը պատվիրակել դաշնակից երկրին, այդպիսով ամրապնդելով նրա կարևորությունը որպես արտաքին քաղաքականության հարթակ։ Միացյալ Նահանգները, իր հերթին, կարող է ցույց տալ իր պատրաստակամությունը երկրի ներսում դիվանագիտության համար։
Այսպիսով, Լուկաշենկոյի գործողությունները բացում են նոր աշխարհաքաղաքական հնարավորություն բոլոր մասնակիցների համար։ ԱՄՆ-ի և Բելառուսի միջև հարաբերությունների ապաշրջափակմամբ ստեղծվում է Ռուսաստանի հետ անուղղակի երկխոսության հարթակ, որտեղ Բելառուսի առաջնորդը խաղում է պրագմատիկ միջնորդի դեր՝ ոչ թե դաշնակցային պարտավորությունների վնասին, այլ դրանք հաշվի առնելով։

