«ԲԱԺԱՆԻՐ, ՈՐ ՏԻՐԵՍ» ԱՆԳԼՈՍԱՔՍՈՆԱԿԱՆ ՍԿԶԲՈՒՆՔՆ ԱՅՍ ԱՆԳԱՄ ՉԳՈՐԾԵՑ

Այն, որ Չի­նաս­տա­նում ե­րեկ մեկ­նար­կած Շան­հա­յի հա­մա­գոր­ծակ­ցութ­յան կազ­մա­կեր­պութ­յան (ՇՀԿ) գա­գա­թա­ժո­ղո­վը եւ դրան կից ըն­թա­ցող տար­բեր այլ մի­ջո­ցա­ռում­նե­րy (Տես նաեւ https://iravunk.com/?p=321768&l=am), ա­ռանց չա­փա­զան­ցութ­յան, կա­րող են ողջ աշ­խար­հի հա­մար ճա­կա­տագ­րա­կան նշա­նա­կութ­յուն ու­նե­նալ, պարզ դար­ձավ դեռ գա­գա­թա­ժո­ղո­վը չմեկ­նար­կած: Ն­կա­տի ու­նենք Հնդ­կաս­տա­նի վար­չա­պե­տի եւ Չի­նաս­տա­նի նա­խա­գա­հի հան­դի­պու­մը յո­թամ­յա ընդ­մի­ջու­մից հե­տո:

­Մո­դիին Չիանս­տա­նում դի­մա­վո­րե­ցին ոչ թե մե­կին, ո­րի հետ խնդիր­ներ ու­նեն, այլ կա­տար­յալ սի­րա­լի­րութ­յամբ, ա­մեն ին­չով ի ցույց դնե­լով, որ ըն­դու­նում են ոչ թե հա­կա­ռա­կոր­դի կամ թշնա­մու, այլ՝ մեր­ձա­վոր բա­րե­կա­մի: Ա­սենք այն, որ Մո­դին հա­մա­ձայ­նեց գնալ Չի­նաս­տան, ընդ ո­րում, ոչ թե միայն ՇՀԿ-ի գա­գա­թա­ժո­ղո­վին մաս­նակ­ցե­լու, այլ նաեւ նա­խա­գահ Սիի հետ պաշ­տո­նա­կան հան­դի­պում-բա­նակ­ցութ­յուն­նե­րին, մո­տա­վո­րա­պես նման ժեստ էր Հնդ­կաս­տա­նի կող­մից: Իսկ ա­հա Սիի եւ Մո­դիի հան­դի­պու­մից հե­տո սկսեց շրջա­նառ­վել կա­տա­կի նման­վող լուր, թե եր­կու ա­ռաջ­նորդ­նե­րը ո­րո­շել են Թ­րամ­փին ա­ռա­ջադ­րել որ­պես Նո­բել­յան մրցա­նա­կի թեկ­նա­ծու: Այն ի­մաս­տով, որ նա եր­կու խո­շո­րա­գույն երկր­նե­րին հաշ­տեց­նե­լու հա­մար ա­րեց այն, ինչ եր­կար տա­րի­ներ ոչ մեկն ա­նել չէր կա­րո­ղա­նում: Ճիշտ է, այդ հաշ­տե­ցու­մը Թ­րամ­փը չէր ու­զում, բայց դա միայն բազ­մա­պատ­կում է նրա ա­րա­ծի գնա­հա­տա­կա­նը:

­Բայց, ի­հար­կե, ար­դեն ոչ թե Թ­րամ­փի կամ Վա­շինգ­տո­նի, այլ անգ­լո­սաք­սո­նիզմ աս­վա­ծի (թե որ­քա­նով է Թ­րամ­փը դրա մա­սիկ, այլ հարց է) հա­մար ամե­նա­մեծ մղձա­վան­ջը կա­րե­լի է հա­մա­րել այն, որն ար­ձա­նագր­վեց Սի-­Մո­դի հան­դի­պու­մից հե­տո, երբ ար­դեն Պու­տինն էլ էր տեղ հա­սել: Դա ամ­փո­փեց ըն­դա­մե­նը մեկ լու­սան­կար, ո­րը, միան­շա­նակ, պատ­մա­կան նշա­նա­կութ­յուն է ստա­նա­լու: Այն է՝ Պու­տի­նը, Մո­դին եւ նա­խա­գահ Սին միաս­նա­բար ձեռ­քե­րը բռնած, իսկ ընդ­հա­նուր տպա­վո­րութ­յունն այն է, թե նրանք միա­սին են ա­մեն ին­չում:

Մ­նա­ցած այն ա­մե­նը, ինչ կո­րոշ­վի ինչ­պես գա­գա­թա­ժո­ղո­վում, այն­պես էլ դրան զու­գա­հեռ ըն­թա­ցող եւ դեռ սպաս­վող հան­դի­պում­նե­րում, այդ թվում՝ դեռ կա­յա­նա­լիք՝ ՌԴ-ի եւ Չի­նաս­տա­նի նա­խա­գահ­նե­րի քննար­կում­նե­րում, ինչ խոսք, է­լի չա­փա­զանց կա­րե­ւոր է: Բայց գլխա­վորն այն է, ին­չը պատ­կե­րում է այդ մեկ լու­սան­կա­րը՝ կա միաս­նա­կա­նութ­յան գա­ղա­փա­րը այս ե­րեք երկր­նե­րի մեջ: Իսկ դրա տակ, չմո­ռա­նանք, կա մոտ 3 մի­լիարդ մարդ, հա­մաշ­խար­հա­յին տնտե­սութ­յան մի պատ­կա­ռե­լի մաս­նա­բա­ժի­ն եւ հսկա ռազ­մա­կան պո­տենց­իալ: Իսկ դա միան­գա­մայն տե­սա­նե­լի կեր­պով ֆիք­սում է մեկ էա­կան բան՝ ա­մե­րիկ­յան հե­գե­մո­նիան գո­յութ­յուն չու­նի: Այն կա­րե­լի էր պա­հել, քա­նի դեռ կա Չի­նաս­տան-Հնդ­կաս­տան հա­կա­սութ­յու­նը` «բա­ժա­նիր, որ տի­րես» սկզբուն­քով: Եվ չկա, ե­թե «բա­ժա­նիր» բա­ղադ­րի­չը, ո­րը հար­յու­րամ­յակ­նե­րով կի­րառ­ման մեջ էր, չի գոր­ծում:

ՇՀԿ գա­գաթ­ա­ժո­ղո­վը եւ վա­ղը կա­յա­նա­լիք՝ Հաղ­թա­նա­կի 80-ամ­յա­կի տո­նա­կա­տա­րութ­յու­նը Չի­նաս­տա­նում դառ­նում են ի­րա­կան բազ­մաբ­եւեռ աշ­խար­հի մեկ­նար­կա­յին կետ, քա­նի որ ձեւա­վոր­վում է Մոսկ­վա-­Պե­կին-Ն­յու Դե­լի կա­յուն եվ­րա­սիա­կան ա­ռանցք։ Ընդ ո­րում, այս եռ­յա­կի հա­մակց­ված կշի­ռը հիմն­ված է ոչ թե հռչա­կագ­րե­րի, այլ` ֆի­նանս­նե­րի, է­ներ­գե­տի­կա­յի, լո­գիս­տի­կա­յի եւ տեխ­նո­լո­գիա­կան փո­խա­նակ­ման պրագ­մա­տիկ շա­հե­րի հա­մընկն­ման վրա, ո­րոնք ար­դեն ըն­թա­ցող քննար­կում­նե­րի դե­տա­լա­յին կողմն են: Իսկ ար­դեն ստեղծ­ված անվ­տան­գա­յին կենտ­րո­նը, ո­րը մի­ջամ­տե­լու է ՇՀԿ-ի ան­դամ երկր­նե­րին սպառ­նա­ցող անվ­տան­գությ­ան դեպ­քում, ՇՀԿ-ի միաս­նա­կան բան­կը եւ մնա­ցած դե­տալ­նե­րը ազ­դակ են, որ այս հա­մա­կար­գը ոչ միայն ի զո­րու է, այլ պատ­րաստ է ինքն ի­րեն պաշտ­պա­նել: Սա նաեւ ազ­դան­շան է, որ երկր­նե­րը հա­մա­կար­գում են ի­րենց ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նութ­յան ջան­քե­րը, լո­գիս­տի­կա­յի, տեխ­նո­լո­գիա­կան փո­խա­նակ­ման հար­ցե­րը, է­ներ­գե­տի­կան եւ հում­քա­յին ուղ­ղութ­յուն­նե­րը, տրանս­պոր­տը եւ ֆի­նան­սա­կան ձե­ւա­չա­փե­րը՝ դրանք դի­տար­կե­լով որ­պես մեկ փա­թեթ։

­Կա նաեւ ի­րա­վի­ճա­կի խորհր­դան­շա­կան կող­մը. Պե­կի­նում եր­կու տասն­յակ ա­ռաջ­նորդ­նե­րի մաս­նակ­ցութ­յամբ շքեր­թը ամ­րապն­դում է Հա­մաշ­խար­հա­յին Հա­րա­վի զգա­լի մա­սի վե­րա­կողմ­նո­րո­շու­մը դե­պի այ­լընտ­րան­քա­յին ծան­րութ­յան կենտ­րոն։ Ու ընդ­հուպ՝ արեւմտ­յան աղբ­յուր­ներն են սա հա­մա­րում գլո­բալ ճեղ­քում, ինչ­պես նաեւ մատ­նան­շում են Վա­շինգ­տո­նի եւ Եվ­րո­պա­յի հա­մաշ­խար­հա­յին օ­րա­կար­գի կազ­մա­կեր­պիչ­նե­րի դե­րի շա­րու­նակ­վող ան­կու­մը։

Ու ա­մե­նե­ւին էլ այն­պես չէ, որ ԱՄՆ-ն Հնդ­կաս­տա­նի հետ Ռու­սաս­տա­նի պատ­ճա­ռով մտավ հա­կա­մար­տութ­յան մեջ, եւ Մո­դին էլ ո­րո­շեց, թե չէ, ա­վե­լի լավ է այն կողմ գնամ: Այդ նույն մի­ջա­դե­պը պար­զա­պես ա­վե­լորդ ան­գամ ի ցույց դրեց, որ Հնդ­կաս­տանն իր շահն այլ ուղ­ղութ­յամբ է տես­նում, իսկ անգ­լո­սաք­սո­նա­կան աշ­խար­հը պար­զա­պես ար­դեն ի զո­րու չէ ճնշել հնդիկ­նե­րի այս հեր­թա­կան «ապս­տամ­բութ­յու­նը»: Այ­սինքն` կա ռեալ ու­ժա­յին բա­լան­սի ի­րա­կան փո­փո­խութ­յուն, եւ հենց դա էլ նոր ի­րո­ղութ­յուն­ներ եւ նոր լու­ծում­ներ է պար­տադ­րում:

Ու մյուս կող­մից, Մոսկ­վա-­Պե­կին-Ն­յու Դե­լի ա­ռանցքն ա­մեն կերպ ընդգ­ծեց, որ հան­դես է գա­լիս ոչ թե որ­պես հա­կաարեւմտ­յան ճա­կատ, այլ որ­պես նոր բազ­մա­վեկ­տոր հա­մա­կար­գի մի­ջուկ, ո­րը գլո­բա­լի­զա­ցիա­յի  այ­լընտ­րանք է: Այն է՝ հա­կագ­լո­բա­լիս­տա­կան, այլ ոչ թե՝ հա­կաա­րեւմտ­յան կենտ­րոն, ո­րը շատ խոր­քա­յին տար­բե­րութ­յուն է: Այն ի­մաս­տով, որ հա­կագ­լո­բա­լիս­տա­կան դաշ­տում է նաեւ Թ­րամ­փը, ու այս­տեղ նաեւ այն հարցն է գա­լիս օ­րա­կարգ, թե ներ­կա ի­րա­վի­ճա­կում ո՞րն է լի­նե­լու թրամփ­յան ԱՄՆ-ի դե­րը: Ընդ ո­րում, նաեւ հաշ­վի առ­նե­լով, որ ՇՀԿ-ի գա­գա­թա­ժո­ղո­վի իր ե­լույ­թում Պու­տի­նը դրա­կան ե­րանգ­նե­րով հի­շա­տա­կեց Թ­րամ­փի հետ Ալ­յաս­կա­յի հան­դի­պու­մը, ին­չը ցու­ցիչ է, որ այդ հան­դիպ­ման արդ­յունք­նե­րը նաեւ Սիի եւ Մո­դիի հետ են քննարկ­վե­լու:

Եվ, կրկնենք, մաս­նա­կից տասն­յակ երկր­նե­րի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը, այդ թվում` մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նից Էր­դո­ղա­նը, Փե­զեշ­քիա­նը վեր­ջա­պես՝ Նի­կոլն ու Ա­լիե­ւը հենց այդ ի­րո­ղութ­յու­նն­երից ել­նե­լով էլ պետք է գնա­հա­տեն այն աշ­խար­հա­քա­ղա­քա­կան կուր­սը, ո­րը այս մեկ­նար­կա­յին կե­տից հե­տո պետք է շա­րու­նա­կեն:

Չ­նա­յած, գա­գա­թա­ժո­ղովն ու հա­րա­կից մի­ջո­ցա­ռում­նե­րը դեռ շա­րու­նակ­վում են, եւ նոր ու չա­փա­զանց կա­րե­ւոր դրվագ­ներ դեռ տես­նե­լու ենք:

Տես նաեւ https://t.me/iravunk/57160 

Այս թեմայով Էլ մեղավորներ չեմ փնտրում… Հայտնի փաստաբանը «Իրավունքի» խնդրանքով 6 տարի անց վերապրեց դաժան պատմության էջը Այս կենդանակերպի նշանների ներկայացուցիչները կարող են անսպասելի հաջողություն ունենալ սեպտեմբերի վերջին 6 տարի առաջ այս օրը ընկան հազարավոր ՏՂԱՆԵՐ Ո՛չ Կառավարությունը պետք է դառնա եկեղեցական ժողով, ո՛չ Եկեղեցին՝ կառավարություն 4.5 տարվա ընթացքում Ռուսաստանի եւ Գերմանիայի արտգործնախարարներն առաջին անգամ հանդիպել են