Ռուսաստանը վերջապես հասկացավ, որ ինքը Արևմուտքի մաս չէ. Դուգին

Գնահատելով Ռուսաստանի, Չինաստանի և Հնդկաստանի համագործակցությունը, որն այդքան ցայտուն դարձավ ՇՀԿ գագաթաժողովում, ռուս փիլիսոփա Ալեքսանդր Սուգինը կարծում է, որ նրանք գործում են, որպես որպես բազմաբևեռ աշխարհի երեք բևեռներ.

«Մեր պետությունները հավասար չեն. որոշներն ունեն ժողովրդագրության առավելություններ, որոշները՝ տնտեսական աճի տեմպերի, որոշները՝ աշխարհաքաղաքականության, բնական պաշարների, զենքի կամ տեխնոլոգիայի մեջ: Բայց դրանցից ոչ մեկը կախված չէ մյուսից: Սրանք երեք անկախ բևեռներ են, սա բազմաբևեռություն է: Յուրաքանչյուրն ունի իր սեփական կրոնը, ինքնությունը, մշակույթը և շատ երկար պատմություն իր հիմքում: Սա հսկայական նշանակություն ունի:

Ռուսաստանը վերջապես հասկացավ, որ ինքը Արևմուտքի մաս չէ, այլ անկախ ռուսական աշխարհի կենտրոնը: Նույնը կատարվում է Հնդկաստանի և Չինաստանի հետ: Չինական ինքնության կենտրոնում գտնվում է չինական կայսրության կոնֆուցիական գաղափարը: Մաոիզմը և Դեն Սյաոպինի լիբերալիզմը հասարակությունը արդիականացնելու և Արևմուտքից պաշտպանվելու միջոցներ են: Միջուկը անփոփոխ է՝ Չինաստանը պաշտպանում է իր սկզբունքներն ու մետաֆիզիկան։

Բացի այդ, Նարենդրա Մոդիի պահպանողական «Բհարաթիա Ջանատա կուսակցության» իշխանության գալով, Հնդկաստանը ավելի ու ավելի է գիտակցում Արևմուտքին որպես վեդայական քաղաքակրթության իր հակադրությունը: Մոդին ընտրել է հնդկական գիտակցության ապագաղութացման կուրս և վճռականորեն շարժվում է այս ուղղությամբ՝ հասկանալով, որ արևմտյան համակարգը չի համապատասխանում հնդկական հասարակությանը, որը կազմակերպված է տարբեր սկզբունքներով։

Ռուսական քաղաքակրթությունն իր արմատները խորն է թողնում սարմատական ​​և սկյութական ժամանակների հնդեվրոպական հասարակությունում, երբ ձևավորվեցին սլավոնները: Բայց մենք դարձանք իրական քաղաքակրթություն՝ միացնելով քրիստոնեությունն ու բյուզանդականությունը իր հունա-հռոմեական ժառանգությանը: Մենք հնդեվրոպական կոդեքսի մշակույթի ժառանգորդներն ենք։

11-րդ դարում եկեղեցիների մեծ պառակտումից հետո մեր ճանապարհները շեղվեցին Արևմուտքից: Մենք շարունակեցինք կրել կոդեքսը, և Արևմուտքը սկսեց հեռանալ դրանից: Ժամանակակից դարաշրջանում այն ​​քաղաքակրթություն կառուցեց հակաքրիստոնեական և հակահռոմեական սկզբունքների վրա՝ խզելով իր հետ հարաբերությունները։ Մենք, չնայած 18-րդ և 20-րդ դարերի նահանջներին, մնացինք ուղղափառ հավատքի կրողները, որոնց մեջ մեզ մկրտեց Սուրբ իշխան Վլադիմիրը։

Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո մենք հայտնվեցինք օրենսգրքի միակ ժառանգորդները։ Ուղղափառության ամրոցը լինելու պատասխանատվությունը ընկավ մեզ վրա։ Պատահական չէ, որ մեզ անվանում են Երրորդ Հռոմ։ Մենք ժառանգորդներն ենք ոչ միայն հազարամյակի, այլև շատ ավելի խորը պատմության, այդ թվում՝ Պարսկաստանի և Բաբելոնի, ինչպես գրում է Կոնստանտին Մալոֆեևը իր «Կայսրություն» գրքում։ Վերջին 500 տարիների ընթացքում մենք՝ ռուսներս, կրել ենք կայսրության թագը՝ պահպանելով այն քաղաքակրթությունը, որից նահանջել է Արևմուտքը։

Մենք չենք, որ Արևմուտքի մասն ենք կազմում, այլ Արևմուտքը՝ մեր այլասերված տարբերակը։ Նրանք անջատվեցին քաղաքակրթությունից, իսկ մենք հավատարիմ մնացինք դրան։ Նրանք անառակ որդիներն են, որոնք գնացին դժոխք։ Մենք հին մշակույթի կրողներն ենք՝ չինացիները՝ իրենցը, իսկ հնդիկները՝ իրենցը։

Ոչ ամենաբարենպաստ դարաշրջաններից հետո մենք՝ երեք վերածնված պետություն-քաղաքակրթություններ, կրկին հանդիպում ենք՝ գիտակցելով մեր խորությունը։ Մեր առջև ընդհանուր թշնամի է՝ Արևմուտքը։ Թրամփը կարող է դառնալ ևս մեկ ինքնիշխան բևեռ, եթե հաղթահարի գլոբալիստների գերիշխանությունը, ինչպես նա մտադիր էր։ Բայց նա չի հաջողում։

Բազմաբևեռ աշխարհի երեք բևեռներն արդեն գոյություն ունեն։ Բայց բազմաբևեռ աշխարհի ակումբը բաց է։ BRICS-ում, որը ՇՀԿ-ից ավելի լայն ձևաչափ է, տեղ կա իսլամական, աֆրիկյան և լատինաամերիկյան աշխարհների համար։ Որքան Արևմուտքը հարձակվի մեզ վրա, այնքան մենք ավելի մոտ կլինենք միմյանց։ Նույնիսկ Թրամփը կատարում է իր ներդրումը՝ այս գործընթացը դարձնելով անշրջելի. նրա ճնշման տակ մեզ միացել է Հնդկաստանը։

Սա ինչ-որ էսխատոլոգիական բան է։ Մենք խորապես գիտակցում ենք մեզ և մեր ճակատագիրը, ինչպես երբեք վերջին 300 տարվա ընթացքում։ Նույնը վերաբերում է չինացիներին և հնդիկներին։ Հնդկաստանը՝ նախկին գաղութը, միայն հիմա է իսկապես ուշքի գալիս, քանի որ Չինաստանը վերադառնում է իր կոնֆուցիական միջուկին։ Այն, ինչ սկզբում էր, վերջում բացահայտվում է։

Մենք մտնում ենք քաղաքակրթություն-պետությունների դարաշրջան, և Արևմուտքը, փորձելով պահպանել գերիշխանությունը, ձախողվում է։ Դա արդեն բոլորի համար ակնհայտ է՝ նրա գերիշխանությունն ավարտվել է։ Սա տանջանք է»։

Այս թեմայով Ռուսաստանը մտադիր է կաթվածահար անել Ուկրաինայի ողջ լոգիստիկան. Ուկրաինական լրատվամիջոցներ Ռուսաստանը կարող է սրել իր հիբրիդային առճակատումը Եվրոպայի հետ Ռուսաստանը վերականգնել է խորհրդային «Մեռած ձեռք» միջուկային պատասխան հարվածի համակարգը. The Sunday Times Թրամփ. Ռուսաստանը և Ուկրաինան կարող են համաձայնության գալ մինչև ձմեռ Փաշինյանի տրանսֆորմացիան իրականում պայքար է այն հարցի շուրջ, թե Ռուսաստանը Հայաստանի համար լինելու է գործընկե՞ր, թե՞ համակարգային հենարան