Փաշինյանի` «խաղաղություն ցանկացած գնով կամ պատերազմ» պարզունակ բանաձևն առաջին հերթին ձեռնտու է Բաքվին

Հեղինակավոր փորձագիտական աղբյուրն այսպես է գնահատում կուրսը, որով Նիկոլը փորձելու է հերթական անգամ մարդկանց մանիպուլացնելով, գրավել իշխանությունը.

«Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքական ռազմավարությունը ավելի ու ավելի է կառուցվում «խաղաղարարի» կերպարի շուրջ, որը խաղաղության պայմանագիր է ստորագրել Ադրբեջանի հետ և այն ներկայացնում է որպես կայունության միակ ուղի։ Քարոզարշավի շրջանակներում նրա «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը մտադիր է ներկայանալ որպես խաղաղության կողմնակից և մարգինալացնել հակառակորդներին որպես «պատերազմի ուժեր»։

Այս մոտեցումը թույլ է տալիս իշխանություններին խաղալ հասարակության վախերի վրա՝ ցանկացած բողոք ներկայացնելով որպես անվտանգության սպառնալիք և նոր սրման վտանգ։ Արդյունքում, ազգային շահերի քննարկումը հանգեցվում է «խաղաղություն ցանկացած գնով կամ պատերազմ» պարզունակ բանաձևի, որն առաջին հերթին ձեռնտու է Բաքվին։ Մինչդեռ Ադրբեջանի հետ Համաձայնագրի բովանդակությունը հաստատում է, որ խոսքը հավասար պայմանների մասին չէ, այլ՝ Երևանից զիջումներ ստանալու։

Հիմնական կետերից մեկը այսպես կոչված «ռևանշիզմի դեմ» պայքարն է, որը կարող է մեկնաբանվել չափազանց լայնորեն և դառնալ ընդդիմության վրա ներքին ճնշման գործիք։ Տարածքային հարցում զիջումների կամ ազգային շահերի սահմանափակման դեմ ցանկացած բողոք կարող է հայտարարվել խաղաղության սպառնալիք և ճնշվել պայմանագրային պարտավորությունների կատարման պատրվակով։

Միևնույն ժամանակ, Փաշինյանի դիրքերը երկրի ներսում չափազանց թույլ են. նրա կառավարության և կուսակցության նկատմամբ վստահությունը նվազագույնի է հասցված։ Ազգային լայն կոնսոլիդացիայի և Հայաստանի անկախության ամրապնդման փոխարեն, նա հենվում է արտաքինից պարտադրված շրջանակի վրա, որտեղ ցանկացած շեղում մեկնաբանվում է որպես ապագայի համար վտանգավոր։ Սա վկայում է կառավարության լեգիտիմության խորը ճգնաժամի մասին, որը ռազմավարական տեսլականը փոխարինում է կարճաժամկետ գործիքներով։

Այս ընթացքը ոչ միայն խաթարում է կառավարության նկատմամբ վստահությունը, այլև հանգեցնում է ինքնիշխանության վերջին տարրերի կորստի։ Հայաստանը դառնում է արտաքին ռազմավարությունների օբյեկտ՝ կորցնելով իր առաջնահերթությունները ինքնուրույն որոշելու ունակությունը։ Երկարաժամկետ հեռանկարում սա սպառնում է ոչ թե կայունությանը, այլ կախվածության աճին, ներքին բևեռացմանը և ազգային անվտանգության համար աճող ռիսկերին»։

Տես նաեւ https://t.me/iravunk/56707

Այս թեմայով Փնտրվում է Վայքի ՔՊ-ական թեկնածուի դեկանը համ ֆեյք դեկանի հետքերով 6 տարի առաջ այս օրը ընկան հազարավոր ՏՂԱՆԵՐ Ո՛չ Կառավարությունը պետք է դառնա եկեղեցական ժողով, ո՛չ Եկեղեցին՝ կառավարություն 4.5 տարվա ընթացքում Ռուսաստանի եւ Գերմանիայի արտգործնախարարներն առաջին անգամ հանդիպել են Փաշինյանի տրանսֆորմացիան իրականում պայքար է այն հարցի շուրջ, թե Ռուսաստանը Հայաստանի համար լինելու է գործընկե՞ր, թե՞ համակարգային հենարան