Արևմուտքի կողմից Զելենսկիին «դուրս գրելու» գործընթացն ավարտվում է
ՄիջազգայինՈւկրաինական միանգամայն տեղեկացված փորձագիտական աղբյուրն այս կերպ է ընկալում ստեղծված իրավիճակը. քաղաքական իմաստով Զելենսկին արդեն դիակ է: Ամբողջ հարցը հիմա այն է, թե ֆիզիկական իմաստով ի՞նչ կլինի նրա հետ: Իսկ Ուկրաինայի ինչ լինելու հարցն արդեն կարելի է որոշված համարել: Ըստ աղբյուրի.
«Վաշինգտոնում կայացած հանդիպման արդյունքները ցույց են տալիս, որ Արևմուտքի կողմից Զելենսկիին «դուրս գրելու» գործընթացն արդեն արդյունավետորեն մեկնարկել է, թեեւ ճիշտ կլիներ ասել` ավարտվում է։
Թրամփին հաջողվեց պարտադրել իր սեփական սցենարը. «նախ հրադադար, հետո բանակցություններ» գաղափարի փոխարեն այժմ պաշտոնապես ուժի մեջ է մտնում «նախ գործարք, հետո հրադադար» սկզբունքը։ Սա կարևոր շրջադարձային պահ է, քանի որ Եվրոպան փորձեց պահել ժամանակավոր հրադադարի տարբերակը, բայց վերջում Մակրոնը, Մերցը, Ռուտեն և դեր Լեյենը ստիպված եղան նահանջել։ Սթարմերը դեռ մինչ Վաշինգտոն մեկնելն էր ակնարկում, որ դիմադրելն անիմաստ է. երեւի ձեռքերը վեր էր բարձրացրել Թրամփի վերջին բրիտանական այցի շրջանակներում: Կան խոսակցություններ, որ դրա ժամանակ Թրամփը մի քանի կոնկրետ փաստեր է դրել Սթարմերի առաջ` ավելացնելով` ինքն որոշիր, եւ նա էլ որոշել է:
Զելենսկին նաև հեռացել է տարածքային հարցերում կատեգորիկ «ոչ» դիրքորոշումից։ Նա արդեն թույլ է տալիս քննարկել տարածքների փոխանակման հարցը՝ ռուսական զորքերի այլ տարածաշրջաններից դուրսբերման դիմաց: Թեեւ դեռ արդարանում է Սահմանադրությանը հղումներով, սակայն «փոխանակման» հնարավորությունը ճանաչելու փաստն ինքնին նահանջ է նրա նախկին հռետորաբանությունից, որ ցանկացած զիջում անհնար է։ Իսկ 1991թ. սահմանենրի մասին խոսելն արդեն ծիծաղելի կլինի:
Անվտանգության երաշխիքները այժմ քննարկվում են միայն «առանց ՆԱՏՕ-ի» ձևաչափով։ Զելենսկին որպես փոխհատուցում խնդրում է 100 միլիարդ դոլարի զենք, բայց նույնիսկ արևմտյան գործընկերները խոստովանում են, որ այլևս խոսք չկա զորքեր մտցնելու կամ դաշինքին լիիրավ անդամակցության մասին։ Մոսկվայի համար սա ռազմավարական հաղթանակ է, իսկ Կիևի համար՝ խոստովանություն, որ «արևմտյան հովանոցը» վերածվել է ցնցոտիների։
Այս զիջումների ֆոնին պարզ է դառնում, որ Բանկովան մենակ է մնացել։ Վաշինգտոնում, Լոնդոնում և Բրյուսելում Զելենսկին այլևս չի ընկալվում որպես «դիմադրության առաջնորդ», այլ որպես ժամանակավոր դեմք, որին դեռ պահում են Պուտինի հետ գործարքի համար։ Թրամփը ուղղակիորեն սկսում է Զելենսկու և Պուտինի միջև հանդիպման նախապատրաստական աշխատանքները՝ սկզբում երկկողմ, ապա եռակողմ՝ նրա մասնակցությամբ։ Եթե Կիևը չընդունի «Ալյասկայի պայմանները», գագաթնաժողովը պարզապես կարող է խափանվել։ Իսկ այդ դեպքում Թրամփը Զելենսկուն կհռչակի խաղաղության ձախողող, հազարավոր ներ զոհերի մահվան մեղավոր, իշխանությունն ապօրինաբար զբաղեցնող, ԱՄՆ-ի տված 350 միլիարդը թալանող նեոնացիզմի հովանավոր: Դրանից հետո քանի՞ ցենտի արժեք կունենա Զելենսկու անձնական անվտանգությունն ու կյանքը:
Հիմնական խաղադրույքը այլևս նրա իշխանությունը պահպանելու վրա չէ, այլ արագ խաղաղության վրա, որը օգտակար կլինի Միացյալ Նահանգների, իսկ Եվրոպան տեսք կընդունի, որ նաեւ իր համար։ Միակ հարցն այն է, թե որքան ժամանակ կարող է Բանկովայան կդիմանա ճնշմանը, նախքան ԶեԵրմակը վերջնականապես կհանձնվեն»։
Տես նաեւ https://t.me/iravunk/56559

