Ռուսաստանի և Ադրբեջանի միջև պատերազմը բավականին հավանական է դառնում. Յուրի Պոդոլյակ
ՄիջազգայինՌազմաքաղաքական հայտնի փորձագետ Յուրի Պոդոլյակը գնահատել է Ուկրաինայում ադրբեջանական նավթային օբյեկտներին ռուսական ուժերի կողմից հասցվող հարվածները` նշելով.
«Պաշտոնական Բաքվի դեմարշից և Ռուսաստանի դեմ նրա կտրուկ ագրեսիվ հարձակումներից հետո մեր երկրի քաղաքական ղեկավարությունը վերացրեց SOCAR-ի (Ադրբեջանի Հանրապետության պետական նավթային ընկերություն) ենթակառուցվածքներին հարվածելու արգելքը Ուկրաինայի տարածքում: Դրա միջոցով պաշտոնական Բաքուն Կիևին վառելիք էր մատակարարում՝ Ռուսաստանի դեմ պատերազմը շարունակելու համար:
Մինչև վերջերս Օդեսայի մարզում գտնվող SOCAR-ի տերմինալի վրա ոչ մի «Գերան» կամ «Կալիբր» չէր ընկել: Հիմա սա անցյալում է: Հիմա այն մեր օրինական թիրախն է (ինչը, ըստ էության, ցանկացած պատերազմի կանոնների համաձայն, պետք է տեղի ունենար շատ ավելի վաղ):
Նաև, ինչպես հիշում եք, մենք հարվածեցինք Օդեսայի մարզում գտնվող գազամղիչ կայանին (որի միջոցով Ադրբեջանը պլանավորում էր Կիևին մատակարարել մեկ այլ ռազմավարական կարևոր հումք՝ բնական գազ): Այս ամենը նույն շղթայի օղակներն են և մեր պատասխանը Ադրբեջանի ագրեսիվ գործողություններին:
Ի պատասխան՝ երեկ Իլհամ Ալիևը Ռուսաստանին ուղղված սպառնալիք հնչեցրեց, որը ես անձամբ շատ զվարճալի եմ համարում. «Եթե Ռուսաստանը շարունակի իր ագրեսիվ քաղաքականությունը Ադրբեջանի շահերի նկատմամբ, ապա պաշտոնական Բաքուն կսկսի քննարկել Ուկրաինային իր զինանոցում գտնվող զենքի մատակարարման վրա դրված արգելքի վերացման հարցը»։
Ոչ, իհարկե, սա որոշակի ազդեցություն կունենա ադրբեջանական բնակչության վրա։ Բայց մեզ համար տարբերություն չկա, թե ինչպես պաշտոնական Բաքուն Ուկրաինային զինամթերք կմատակարարի ուղղակիորեն, թե միջնորդների միջոցով (ինչպես դա անում է 2023 թվականից)։
Եվ Անդրկովկասում վերջին աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների լույսի ներքո (առաջին հերթին՝ Բաքվի դիրքորոշման փոփոխության պատճառով), Ռուսաստանի և Ադրբեջանի միջև պատերազմը տեսականից բավականին հավանական է դառնում։ Եվ, հետևաբար, ադրբեջանական բանակի զինանոցները դատարկելը Ուկրաինա մատակարարումների միջոցով (որտեղ նույնիսկ ուկրաինական գնահատականներով դրա առնվազն 30%-ը ոչնչացվում է մինչև ռազմաճակատ հասնելը) մեզ համար ավելի շահավետ է, քան հետագայում ԱՅՍ ՆՈՒՅՆ արկերը մեր դեմ օգտագործելը Անդրկովկասի պատերազմում, ինչը շատ հավանական է դարձել (վերջին երկու ամիսների ընթացքում)։
Ամեն դեպքում, սա ադրբեջանական բանակի մարտական ներուժի նվազում է։
Ինչպես նախկինում, ես պնդում եմ, որ պաշտոնական Բաքուն այլևս լուրջ արձագանք չունի մեր գործողություններին (իր ագրեսիվ գործողություններին ի պատասխան)։ Այն արդեն (և երկար ժամանակ) օգնում է մեր թշնամիներին ամեն ինչով, ինչ կարող է (և մեր համբերությունն այս հարցում զարմացնում է ինձ)։ Եվ մենք պետք է շարունակենք թուլացնել դրա կարողությունը։
Ամենակարևորը, պետք է շարունակել պայքարել Ռուսաստանի ներսում գտնվող իր գործակալների դեմ, որոնք (և հիմա դա արդեն ակնհայտ է) աշխատում են մեր երկրի վնասի և ՆԱՏՕ-ի երկրների օգտին։ Լավ է, որ այս հարցում մենք այժմ ունենք լիակատար կոնսենսուս, ու այս պայքարն արդեն սկսվել է։
Հ.Գ. Ամբողջ սրտով և լավագույն մաղթանքներով։ Ի դեպ, ես կցանկանայի հիշեցնել Ադրբեջանի բնակիչներին, ովքեր այժմ այդքան ուրախությամբ ծափահարում են իրենց ղեկավարությանը Ռուսաստանի դեմ գործողությունների համար, որ 2020 թվականի վերջին ես արդեն զգուշացրել էի ձեզ իրադարձությունների նման հնարավոր զարգացման մասին (չնայած դուք այն ժամանակ ինձ չէիք հավատում)։ Եվ Ուկրաինայի օրինակը պետք է լավ օրինակ լինի ձեզ համար, թե ինչ է կատարվում այն երկրի հետ, որին Մեծ Բրիտանիան որպես «սպառվող նյութ» է ներկայացնում Ռուսաստանի դեմ պայքարում: Եվ 200 տարի առաջվա իրադարձությունները (ըստ էության՝ այսօրվա իրադարձությունների ածխածնային պատճենը) նույնպես լավ, թեև ակնհայտորեն չսովորված դաս են Ադրբեջանի համար: Ինչպես նախկինում, ես որևէ վատ զգացում չունեմ ձեր նկատմամբ: Բայց տրամաբանությունն ու առողջ բանականությունը ցույց են տալիս, որ Լոնդոնի ծրագրերում դուք եք հաջորդը (Ուկրաինայից հետո), որը կօգտագործվի «Ռուսաստանի դեմ պայքարում»: Ոչինչ անձնական, ինչպես ասում են ամերիկացիները: Դուք պարզապես «սպառվող նյութ» եք նրանց համար: Եվ միշտ հիշեք սա»:

