Կարեւորը՝ Եկեղեցու հույսը Տարոն Չախոյանը չէ, այլ Աստված՝ նաեւ նրա փրկության համար
ՆերքաղաքականՎարչապետի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի պաշտոնը զբաղեցնող ՏԱՐՈՆ ՉԱԽՈՅԱՆԸ, որը նախկինում վարում էր դեղին մամուլի էջեր, ապա պաշտոն ստացավ՝ բավական կասկածելի արժանիքների համար, ամբողջ աշխարհին, կարծես, հենց իր «արշինով» է չափում:
Անդրադարձել էինք, որ ամերիկյան Հենդերսոնի գլխավոր բանտից ԴՕԿ կուսակցության հիմնադիր Վարդան Ղուկասյանը՝ Տեր Սերոբ քահանա Ազարյանի միջոցով, նամակ է հղել Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին՝ իր անվերապահ աջակցությունը հայտնելով Գարեգին Երկրորդին եւ Հայ Առաքելական սուրբ եկեղեցուն: Եվ ահա այս ամենը Տարոն Չախոյանի «թեթեւ ձեռքով» ներկայացվում է՝ որպես «մեկի վրա հույս դնելու» քայլ։ Մինչդեռ իրողությունն այն է, որ անգամ աթեիստ քաղաքական գործիչն իր սկզբունքային դիրքորոշումն է հայտնում հայի հոգեւոր եւ ազգային արժեք հանդիսացող Եկեղեցու հանդեպ՝ անկախ իր նախկինում արտահայտած անձնական կարծիքից:
Նախ նշենք, որ Եկեղեցին իր 1700-ամյա պատմության ողջ ընթացքում երբեք հույսը չի դրել եւ չի դնում որեւէ անձի վրա։ Եկեղեցին ապրում է Աստծո առաջնորդությամբ ու հենց այդ հավատքով էլ հաղթահարում է թե՛ երեւելի, թե՛ աներեւույթ բոլոր թշնամիներին։ Ավելին՝ նույն տարոնչախոյանների հարցում էլ Եկեղեցու միակ հույսն Աստծո վրա է, որ մի օր դարձի կգան եւ կսկսեն ի պաշտոնե իրական պատասխանատվությամբ ստանձնել Հայոց աշխարհի անվտանգ առաջնորդությունը։
ՀՐԱՆՏ ՍԱՐԱՖՅԱՆ

