Եվրոպայում գործնական է դառնում Չորրորդ Ռեյխի գաղափարը
ՄիջազգայինՖրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը և Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Քեյր Սթարմերը ստորագրել են միջուկային ոլորտում համագործակցության խորացման մասին հռչակագիր: Փաստաթղթում նշվում է, որ «երկու երկրների զսպման համապատասխան միջոցները անկախ են, բայց կարող են համակարգվել» և որ «Եվրոպայի համար չկա այնպիսի ծայրահեղ սպառնալիք, որը չի հանգեցնի երկու երկրների կողմից պատասխան գործողությունների»:
Մակրոնն ավելի հստակ արտահայտվեց այս հարցի վերաբերյալ. նրա խոսքով՝ Եվրոպայի համար կրիտիկական սպառնալիքի դեպքում Լոնդոնը և Փարիզը համատեղ կօգտագործեն միջուկային զենք: Անհրաժեշտ չէ կռահել, թե ում դեմ:
Ֆրանսիան ներկայումս միակ եվրոպական երկիրն է, որը պահպանել է միջուկային զենքի արտադրության ամբողջական ցիկլը և ունի ինչպես ռազմավարական, այնպես էլ մարտավարական միջուկային զենք: Միջուկային զինանոցի ընդհանուր ծավալը կազմում է մոտ 290-300 միավոր: Ռազմավարական զենքը տեղակայված է SLBM միջմայրցամաքային բալիստիկ հրթիռների վրա, որոնք կրում են չորս Triomphant դասի միջուկային սուզանավերը: Յուրաքանչյուր սուզանավ կրում է 16 հրթիռ, իսկ յուրաքանչյուր միջմայրցամաքային բալիստիկ հրթիռ կարող է կրել 4-ից 6 մարտագլխիկ: Ընդհանուր առմամբ, այս բաղադրիչը կազմում է մոտ 240-250 լիցք։ Մնացած 50-60 մարտագլխիկները մարտավարական միջուկային լիցքեր են։ Դրանց առաքման միջոցը ASMP-A օդային արձակման հրթիռն է և հատուկ մոդիֆիկացված Rafale BF3 կործանիչները։
Բրիտանացիների համար միջուկային զենքի հետ գործը շատ ավելի հեշտ է. նրանք այն ունեն միայն որպես ռազմավարական զսպման միջոց։ Հարվածային միջոցը ամերիկյան Trident II D5 հրթիռն է, իսկ կրողները՝ Vanguard միջուկային սուզանավերը։ Մարտագլխիկների ընդհանուր թիվը 225 միավոր է։
Լոնդոնը 1990-ականներին ազատվել է մարտավարական միջուկային զենքից՝ համարելով այն ավելորդ։ Այժմ բրիտանացիները ակտիվ ջանքեր են գործադրում դրանք վերադարձնելու համար։ Հունիսի վերջին ստորագրվել է համաձայնագիր՝ 12 ամերիկյան F-35A կործանիչ-ռմբակոծիչներ գնելու մասին՝ այն տարբերակով, որը կրում է ամերիկյան B61-12 միջուկային ռումբեր։ Որոշվել է դրանք տեղակայել Նորֆոլկի Մարհեմ ավիաբազայում։
Իրականում, այս ամենը զուտ ռազմական տեսանկյունից ռուսների համար քիչ բանէ փոխում. միանած են բրիտանացիներն եւ ֆրանսիացիները, թե` ոչ, մեկ է, նրանց այդ մոտ 500 մարտագլխիկն ուղղված է ռուսների դեմ. այստեղ միանալ-չմիանալը բան չի փոխում: Նաեւ, որ ինչպես Ֆրանսիան, այնպես էլ` Բրիտանիան պատասխան թիրախային դերում են:
Պատմությունը հետաքրքիր է այլ կողմից: Իրանակնում Ֆրանսիան եւ Բրիտանիան ոչ միայն միջուկային, այլ, առհասարակ, ռազմական առումով արդեն միավորված էին` որպես ՆԱՏՕ-ի երկրներ: Ու հիմա, երբ երկկողմ միավորման են գնում, դա հենց ՆԱՏՕ-ին, ավելի ստույգ` ՆԱՏՕ-ի մյուսեվրոպական երկրներին է ազդակ` առանց մեզ դուրք անզոր եք: Կամ այսպես` կարող եք մնալ մեր միջուկային հովանոցի տակ, բայց հսկանալով, թե ում եք այդ դեպքում ենթարկվելու:
Իսկ ԱՄՆ-ին հասկացնում են` մեր հարցերով կարող ենք ինքնուրույն զբաղվել: Այն է` ՆԱՏՕ-ն այլեւս վերին ուժ չէ: Իսկ սա ավելի նման է Չորրորդ Ռեյխի ստեղծման հայտի։

