Իսկ մենք ի՞նչ ենք անում, սպասում ենք, որ թուրքերը մտնեն Մայր Աթո՞ռ. Արմինե Սնդոյան

«Քանի որ իմ էջը մեկ շաբաթ է, ինչ փակ է, այս ձևով եմ խոսքս փոխանցում։ Բոլորս կարդացել ենք թուրքից ծնված, սատանայի ծառա բենզեբուղի գրառումը։ Էդ սրբապիղծ եկեղեցաքանդը պարզ ասում է, որ թուրքի հրաման կատարող իրավապահները կրկին գնալու են Մայր Աթոռ եւ կրկին անարգեն մեր սրբության սրբոց Մայր Աթոռը։

 

Կլինեն խուզարկումներ եւ ձեռբակալություններ։ Ինքը քիչ ժամանակ ունի, այս ամսվա վերջին կամ օգոստոսի սկկզբին ունի հանդիպում մեծ ախպոր հետ Դուբայում։ Այդ հանդիպման ժամանակ վերջնական կկնքվի խաղաղության պայմանագիրը, իսկ մեզ՝ հայերիս համար, գալիք ցեղասպանության դատավճիռը։ ՀԱԵ մեծ արգելակ է այդ ցեղասպանության դատավճռի իրականացման համար։

 

Բայց հիմա ուրիշ բան եմ ուզում հասկանամ։ Իսկ մենք ի՞նչ ենք անում, ո՞ւմ ենք սպասում։ Սպասում ենք, որ նախորդի նման թուրքերը մտնեն Մայր Աթոռ, մենք ֆեյսբուքով տեղեկանանք եւ նոր Երևանից կամ ուրիշ վայրերից ուշացումով հասնենք Էջմիածի՞ն։ Նախորդ անգամ քանի որ անսպասելի էր քիչ մարդ գնաց, մեծ մասը համացանցով նստած ջղայնիկ էր դնում, հայհոյում եւ անիծում։

 

Ես միշտ կողմ եմ, որ պետք է աղոթենք եւ անդադար աղոթում եմ։ Բայց մեզ Աստված նաև բանականություն է տվել։ Ես չեմ պատրաստվում նստեմ տանը ու սպասեմ մինչև թուրքերը կգնան Էջմիածին։ Ես ապրում եմ Երևանում, լինելով ՀԱԵ հետևորդ, իմ պարտքն եմ համարում ամեն օր այսօրվանից սկսված առավոտնից մինչև ուշ գիշեր մնամ Մայր Աթոռում։ Ես միայնակ, իհարկե, չեմ կարող դիմադրել թուրքերի դեմ, բայց գոնե աղոթքներս անելուց չեմ ամաչի Աստծուց, խիղճս հանգիստ կլինի։ Հերի՛ք եղավ տուն պահեք։ Եթե վաղը կորցնենք ձեր ինքնությունը իզուր ու անիմաստ կլինի ձեր տուն պահելը. ցեղասպանությունը ձեզ վկա:

Արթնացե՛ք, դարձի եկեք, ձեր էսօրվա վախերը կդառնա պատճառ կա՛մ մորթվելու, կա՛մ արտագաղթելու», - գրել է ԱՐՄԻՆԵ ՍՆԴՈՅԱՆԸ։