ԻՐԱՆԸ ՍԿՍԵԼ Է ԳՐԵԹԵ ԲԱՑ ՏԵՍՔՈՎ ԱՊԱՌՆԱԼ ԱԼԻԵՎԻՆ
ՄիջազգայինԻնչքան էլ որ Ալիեւի համար ներկա պահին կան շահագրգռող գործոններ՝ Սյունիքի հարցը լուծելու համար (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=317151&l=am), բայց տեսանելի դարձավ մեկ վտանգ, որը Իլհամ Հեյդարովիչը հազիվ թե աչքաթող անի: Թերեւս, Բաքվում կային այն տպավորությունները, որ Իսրայելի հարվածներից Իրանը կփլուզվի: Առավել եւս, երբ գումարվեցին նաեւ ամերիկյան հարվածները: Բայց դա տեղի չունեցավ, եւ Ալիեւը, որ իրանական պատերազմի ամենաթեժ փուլում առաջ էր ընկել՝ իրանական հողերի հաշվին մեծ ախորժակներով, հիմա, ըստ ամենայնի, լուրջ խնդիրների առաջ է կանգնում:
Իրավիճակը սկսեց սրվել Փեզեշքիանի հետ հեռախոսազրույցից, որի ժամանակ Իրանի նախագահն ուղիղ մեղադրանքներ ներկայացրեց Ալիեւին, թե՝ Ադրբեջանի տարածքից Իրանի դեմ գործողություններ են իրականացվել, եւ պետք է դա հետաքննել: Սա նաեւ յուրօրինակ թեստ էր Ալիեւի համար. Իրանն առաջին փուլում ակնարկում էր, թե կարող է, եւ այդ անօդաչուներն արձակվել են առանց իշխանությունների իմացության, եւ արձակողները դրանով փորձել են հարվածել նաեւ իրանա-ադրբեջանական հարաբերություններին: Սակայն Ադրբեջանի ռեակցիան այլ էր. Ալիեւը միանգամից սկսեց հերքել Իրանի մեղադրանքները, ապա դրան միացավ ԱԳՆ-ն: Այն է` պաշտպանության տակ վերցրին անօդաչուներ արձակողներին, դրանով հիմնավորելով, որ ամեն բան արված է «վերին դաբրոյով»:
Ու հիմա իրանական կողմն անցնում է կոնկրետ դրվագներով խոսակցության, դրանով հասկացնելով, որ կարող է դրա տակ նույնքան կոնկրետ փաստեր տեղադրել: Եվ այս ամենով Իրանը, ընդհանրական իմաստով, ցույց է տալիս, որ չի պատրաստվում մոռացության մատնել Ադրբեջանի արարքները: Այսպես, իրանական աղբյուրները նախ՝ տարածում են կոնկրետ պատմություններ, թե Ադրբեջանի այս-այս հատվածից անօդաչուն գրոհեց, եւ եղան այս-այս հետեւանքները: Դրան էլ եկան գումարվելու կոնկրետ քարտեզագրված տվյալները, թե որտեղից եւ ինչպես է իսրայելյան ավիացիան հարվածել Իրանին: Ըստ Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսին (ԻՀՊԿ) մոտ կանգնած իրանական տեղեկացված աղբյուրի. «Իսրայելական ռազմական ինքնաթիռների կողմից Իրանի վրա հարվածների երթուղիները բացահայտվել են: Թեհրանի եւ Քերջեի հարվածները հիմնականում իրականացվել են Կասպից ծովից՝ Ադրբեջանի օդային տարածքով… Իսրայելն իր հարձակումների համար օգտագործել է Հորդանանի, Ադրբեջանի, Իրաքի եւ Սիրիայի տարածքները»։
Այս չորս երկրներից` Իրաքը եւ Սիրիան անգամ ցանկության դեպքում չէին կարող արգելել Իսրայելին` իր տարածքից հարվածներ հասցնել: Երրորդը` Հորդանանը միշտ էլ գործել եւ գործում է Իսրայելի հետ սերտորեն համագործակցելով, եւ, հասկանալի է, ինքնակամ է թույլատրել իր տարածքի օգտագործումը: Ադրբեջանը Իսրայելին թույլ չտալու հնարավորություններ ուներ, եւ եթե այնտեղից են հարվածել, նշանակում է` թույլ են տվել:
Գրեթե անմիջապես էլ ԻՀՊԿ մոտ կանգնած աղբյուրը չափազանց ուշագրավ եւս մեկ մեսիջ հղեց. «Բաքվի ռեժիմը միակ հարեւան պետությունն է, որը ոչ միայն չի դատապարտել Իսրայելի ագրեսիան Իրանի դեմ, այլեւ իր երկինքը տրամադրել է իսրայելական կործանիչներին։ Բաքվի պաշտպանական արդյունաբերությանը պատկանող «Ալովի» գործարանում տեղի ունեցած պայթյունից հետո 1.2 միլիոն բարել տարողությամբ խողովակաշարը, որը ադրբեջանական նավթը տեղափոխում է Իսրայել, նույնպես գրավիչ թիրախ է թվում»։
Թիրախ՝ ո՞ւմ համար: Այսինքն, «Ալովի» գործարանում տեղի ունեցած պայթյունը պատահականություն չէ՞ր, եւ հիմա այդ պայթյունի թիկունքին կանգնած ուժը կարող է նաեւ ադրբեջանական նավթամո՞ւղը թիրախավորել:
Մեկ բան հաստատ է. Թեհրանում, այդ թվում՝ երկրի իշխանական մակարդակներում կա այն համոզմունքը, որ Ադրբեջանն այս կամ այն չափով ներգրավված է եղել Իրանի դեմ պատերազմում: Ավելին, Իսրայելում քիչ չեն պատերազմը շարունակելու մասին հայտարարությունները, եւ այդ դեպքում ադրբեջանական ուղղությունը կլինի շատ վտանգավոր: Այդ թվում, Իրանի արեւելյան հատվածներին Իսրայելը հարվածներ հասցնելու հնարավորություն ունի միայն Ադրբեջանի տարածքից: Նույն Ադրբեջանի, որն Արցախը գրավելով, շտապեց իրանական սահմանի եզրով մի շարք օդանավակայաններ սարքել, որոնք ակնհայտորեն ունեն ռազմական իմաստ: Ու այս պահին չկա որեւէ երաշխիք, որ, բացի դրոններից, այդ օդանավակայաններում իսրայելյան օդանավերը չեն վերալիցքավորվել, որ կարողանան հարվածներ հասցնել Իրանին եւ վերադառնալ:
Արդյունքում, շատ նման է, որ Թեհրանում սկսել են Ադրբեջանին պոտենցիալ վտանգավորից տեղափոխել ռեալ վտանգ ներկայացնող եւ վտանգավորության այդ աստիճանը գործնականում ի ցույց դրած երկրների շարքին: Նաեւ լավ հասկանալով, որ եթե կորսվի Սյունիքը, ապա այդ վտանգը բազմապատկվում է, քանի որ արդեն կարող է նաեւ Իրանի դեմ ցամաքային գործողության հնարավորություն առաջանալ:
Այսպիսով, նման է, որ Ալիեւը, լուրջ խաղադրույքներ կատարեց Իսրայելի հաղթանակի վրա, բայց այս պահին հասել է Թեհրանի եւ Մոսկվայի հետ լուրջ թշնամության: Սա, կրկնենք, կարող էր Հայաստանի օգտին շատ լուրջ գործոն լինել: Միայն թե՝ ունենք Նիկոլ, եւ օգտակար գործոնը վերածվում է ռեալ վտանգի:

