Ինչու ռուսական օդատիեզերական ուժերը գրեթե հողին հավասարեցրեցին նախկին Միութենական հսկան և պարծանքը. Բալասանյան

«Գիշերը ռուսական օդատիեզերական ուժերը գրեթե հողին են հավասարեցրել Անտոնով ինքնաթիռաշինական գործարանը` նախկին Միութենական հսկան և պարծանքը։ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո Ուկրաինան ստացավ 52 միլիոն որակյալ մարդկային ներուժ, ինչպես նաև հսկա արդյունաբերական կլաստեր։ Բայց Կիևում մեծ գլուխները որոշեցին, որ նախկին խորհրդայինը քըխ է, իրենք ռուսների հետ ոչ մի կապ չունեն ու չեն էլ ունեցել /Ուկրաինայի 2-րդ նախագահ Կուչմայի «Ուկրաինան Ռուսաստան չէ» գիրքը վկա, Տառաս Բուլբան էլ պարապությունից չգիտեր ինչով զբաղվել, որոշեց դիմել ռուսական իշխաններին` նրանց իշխանության տակ անցնելու համար։

 

Հիմա, իհարկե, կառաջանա հարց, թե ինչ կապ ունի այս ամենի հետ Անտոնով կոնցեռնը։ Ուղիղ կապ ունի։ Ուկրաինայի տարածքում սկսելով դեկոմունիզացիա, ուկրաինացի պաշտոնյաները որոշել էին, որ իրենք կարող են վերացնել արձանները, արգելել ռուսաց լեզուն, բայց դե հո արդյունաբերական հսկաներից չե"ն հրաժարվելու: Դա իրենցն է և միայն իրենցը։ Եվ նաև մինչ օրս չեն հասկանում, թե ինչու սկսվեց ՀՌՕ-ն «а нас за що?» հայտնի անեկդոտի տրամաբանության շրջանակներում։ Մինչդեռ ոչնչացնելով Անտոնովը, Մոտոր Սիչը, Խարկովի տանկային գործարանը, ռուսական կողմն իրականում օգնում է ուկրաինացիներին իրականացնել դեկոմունիզացիա` ոչնչացնելով բոլոր այն հզորությունները, որ ստեղծվել են խորհրդային ժողովրդի կողմից։

 

«Я тебя порадил, я тебя и уничтожу» ասացվածքը ակտուալ է միշտ։ Ուղղակի հիմա ռուսական կողմը ուկրաինացիներին վերադարձնելու է այն տնտեսական իրականությանը, որով նրանք 1922թ մտան Խորհրդային Միության կազմ։ Վերադարձնելու է և՛ տարածքային, և՛ տնտեսական տրամաբանության շրջանակներում։ Իսկ թե հետո տափաստաններում կարմիր շառավառներով նրանք կազակություն անելով տուն կպահեն, թե կգնան Եվրոպա, դա արդեն ռուսական կողմին այդքան էլ հետաքրքիր չէ։ Ոնց հասկանում եմ, նաև ամերիկացիներին այլևս հետաքրքիր չէ», - գրել է ԵՊՀ միջազգային հարաբերությունների եւ դիվանագիտության ամբիոնի դոցենտ, միջազգայնագետ ԳՐԻԳՈՐ ԲԱԼԱՍԱՆՅԱՆԸ: