«Love is»-ի իրական զույգի տխուր պատմությունը

Շատերը հիշում են այս մաստակը և սիրում են այն հենց ներդիրների համար: Այս մինի կոմիքսները հավաքվում են մինչ օրս: Բայց քչերը գիտեն այդ հերոսների իրական պատմությունը: Իսկ պատմությունը հետևյալն է …

1967 թվականին նկարչուհի Քիմը հանդիպում է Ռոբերտոյի հետ:

Ի նշան ուշադրության, Քիմը հաճախ անձեռոցիկների վրա նկարում է մի աղջկա և մի տղայի, իսկ անկյունում ստորագրում է «Love is…»:

Զույգն ամուսնանում է և երեխաներ ունենում: Քիմը շարունակում է նկարել կոմիքսներ և նույնիսկ փորձում է դրանք տպագրել:

Եվ ահա հաջողության պահը: 1970-ին տեղի ունեցավ «Սիրո պատմություն» ֆիլմի պրեմիերան: Նրա կարգախոսն էր. «Սերը երբեք չպետք է ընդունի ափսոսանքը»:

Քիմը վերցնում է թեման և թողարկում կոմիքս՝ «Սերը առիթ է ասելու, որ ցավում ես» արտահայտությամբ: Դրանից հետո ձնահյուսի պես պատվերները թափվում էին նրա վրա:

Գրությունները երբեմն բավականին կոշտ էին․
«Սերն այն է, երբ նա անում է այն, ինչ ուզում է, իսկ դու էլ անում ես այն, ինչ ուզում է նա»:

«Սերն այն է, երբ ուզում ես խեղդել նրան»:

«Love is…»-ի թողարկումները պատմում էին նրանց ընտանիքի կենսագրությունը. Ինչպես են նրանք ծանոթացել և ամուսնացել, ինչպես են շուն ձեռք բերել և ինչպես են երեխաներ ունեցել:

Բայց 1975 թվականին Ռոբերտոյի մոտ հայտնաբերվեց վերջին ստադիայի քաղցկեղ: Այդ պահին զույգը որոշում է արհեստական ​​բեղմնավորման միջոցով երրորդ երեխան ունենալ: Հորը վիճակված չէր նորածնին տեսնել…

Հաջորդ տարի մի կոմիքս է դուրս գալիս, որտեղ գերեզմանի մոտ մի աղջիկ է կանգնած:

Քիմը մահացավ 55 տարեկան հասակում: Նույնպես քաղցկեղից: Նկարիչ Բիլ Ասպրին նկարում է «Love is…» կոմիքսները մինչ օրս:

Այս թեմայով Մաղթում ենք խաղաղ կյանք և բարգավաճում․ ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանությունը շնորհավորել է Հայաստանի ժողովրդին Սեպտեմբերի 19-ին ի՞նչ «տոն» Ոչ միայն ճանաչված լրագրող, այլ արժանի բարեկամ. Հայտնի փաստաբանի շնորհավորական ուղերձը «Իրավունքի» հայտնի լրագրողի տարեդարձին Թող ոչ մեկ մեծ-մեծ չխոսի և իրեն սրբի տեղ չդնի. Ալեն Սիմոնյան «Մի գդալ սեր». ֆիլմ, որ նկարահանվել է սիրով, ընկերների տներում ու սեփական սպասքով. ֆոտոշարք