Ահա՝ ինչ ենք կորցնում բոլորս, երբ կյանքից հեռանում են մեր հայրերը

Մենք երբեք այլ հայր չենք ունենա։ Սա միանգամայն անդառնալի կորուստ է։ Անկախ նրանից, թե մենք նրա հետ լավ հարաբերությունների մեջ ենք եղել, թե վատ, մենք միշտ կարոտելու ենք չկատարվածը։

Եթե ​​մեր հայրը մտերիմ ու սիրող մարդ էր, մենք կկարոտենք այն, ինչ նա տվել է մեզ։ Մեր երջանկության համար նրա գործադրած բոլոր ջանքերը: Մեզ կթվա, թե մենք արժանի չենք նրա նվերներին, որ բավականաչափ շնորհակալություն չենք հայտնել, բավարար ուշադրություն չենք դարձրել նրան։

Եթե ​​հոր հետ հարաբերությունները լարված են եղել, ապա ամեն ինչ ավելի դժվար կլինի։ Մենք կսկսենք ավելի շատ անհանգստանալ մեր հոր հետ վեճերի և կոնֆլիկտների համար: Ի վերջո, հիմա մենք այլեւս հնարավորություն չունենք փոխհատուցելու և նրան ասելու, որ սիրում ենք նրան, ինչ էլ որ լինի։

Նույնն է նաև բացակա հոր դեպքում. Նրա բացակայության երկար տառապանքին գումարվում է հավերժական կորստի ցավալի գիտակցությունը: Ասես փակվում է մի շրջան, որը երբեք չի բացվել։

Այս թեմայով Ճշմարիտ խաղաղությունը չի գալիս «խաղաղություն» բառը զզվեցնելու աստիճան կրկնելուց․ Հայր Ռուբեն Պետականության հիմքը խարխլում են նրանք, ովքեր խոսում են ինքնիշխանությունից, բայց խախտում են օրենքները․ Հայր Ռուբեն Պետությունը պետք է և կարող է լինել հոգևոր կյանքի երաշխավոր, բայց՝ ոչ կազմակերպիչ. Հայր Իսահակ Հռոմի պապ Լեւոն XIV-ը դատապարտել է մահ ծնող «ամենազորության խելագարությունը» «Վարչապետն իրեն Կաթողիկոսի լիազորություն է վերագրել»․ Հայր Ռուբենը՝ Փաշինյանի որոշման մասին