Զարմանալի է՝ որքան կարող են ներկայիս ՀՀ իշխանությունները միաժամանակ լինել թե՛ սկզբունքային, թե՛ անսկզբունքային. Ղուկասյան

Ներքաղաքական

Լրատվամիջոցներում ակտիվորեն շրջանառվում է այն լուրը, որ Հայաստանը կարող է արդիականացնել իր Су-30 ինքնաթիռները Հնդկաստանի օգնությամբ: Ինչպե՞ս թե: Ռուսական արտադրության ինքնաթիռները Հնդկաստա՞նն է արդիականացնելու: Առանց հնդիկ մասնագետների եւ նրանց պաշտպանական արդյունաբերության ունակությունները որեւէ կերպ հարցականի տակ դնելու, տրամաբանական հարց է առաջանում՝ «Որտե՞ղ է տրամաբանությունը»: Չէ՞ր լինի ավելի ճիշտ ու հեշտ՝ արդիականացման համար դիմել նրանց, ովքեր հենց արտադրել են այդ ինքնաթիռները:

Պարզաբանվում է, որ Հնդկաստանի հետ համագործակցությունը քննարկվում է այն բանից հետո, երբ Երեւանը հնդկական հրթիռային համակարգերի պատվեր է տվել: Այստեղ էլ ինքըստինքյան ավելի տրամաբանական որոշում է ակնկալվում՝ հրթիռային համակարգերը ձեռք բերել Су-30-ի արտադրող երկրից, եւ այդ դեպքում՝ արդիականացման կարիք էլ չէր լինի:

Սակայն, այստեղ Հայաստանի կառավարությունը դրսեւորեց անկոտրում սկզբունքայնությունը: Մեր իշխանությունները նշում են, որ Ռուսաստանը չի կատարել իր դաշնակցային պարտավորությունները, հրաժարվել է անել քաղաքական հայտարարություններ, ուստի՝ մենք էլ նրա հետ այլեւս չենք համագործակցի ռազմատեխնիկական ոլորտում: Այս նպատակով Փաշինյանի թիմակիցներն ամիսներ շարունակ բողոքում էին, որ Ռուսաստանը իբր չի մատակարարում արդեն վճարված զենքը: Սակայն, վաղուց գաղտնիք չէ, որ հենց հայկական կողմն է, սեփական նախաձեռնությամբ, գրեթե ամբողջությամբ դադարեցրել կապերը ռուսական ռազմական գործընկերների հետ: Համաձայնեք, դժվար է համագործակցել մեկի հետ, ով չի ցանկանում շփվել: Դա նույնն է, թե պատվիրես ապրանքի առաքում եւ անջատես հեռախոսը, ապա դժգոհես, որ առաքիչը քեզ անձամբ չի փոխանցել ապրանքը:

Սա վերաբերում էր սկզբունքայնությանը: Իսկ հիմա մի փոքր անսկզբունքայնության մասին:

Վերջերս Հունգարիայի ԱԳ նախարար Պետեր Սիյարտոն առաջարկել է իր երկիրը որպես հարթակ՝ Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ խաղաղության պայմանագրի ստորագրման համար: Նա նշել է, որ Բուդապեշտը պահպանում է հավասարապես հարգալից հարաբերություններ Երեւանի եւ Բաքվի հետ:

Իհարկե Սիյարտոյի նախաձեռնությունը, գովելի է: Խաղաղության հաստատման ուղղությամբ ցանկացած քայլ ողջունելի է: Սակայն, եթե հիշենք հայ-հունգարական հարաբերությունների պատմությունը, իրավիճակը այնքան էլ պարզ չէ: Դիվանագիտական հարաբերությունները դադարեցվեցին 2012 թվականին՝ Երեւանի նախաձեռնությամբ, երբ Հունգարիան Ադրբեջանին արտահանձնեց հայ սպանող Ռամիլ Սաֆարովին, ով ադրբեջանական իշխանությունների կողմից արժանացավ հերոսի կոչման:

Ինչ-որ մեկը կարող է առարկել, որ դա հին պատմություն է, եւ իրավիճակը փոխվել է: Սակայն, այս տարվա հուլիսին՝ ընդամենը երկու ամիս առաջ, Հունգարիայի վարչապետ Վիկտոր Օրբանը մասնակցել է թյուրքական պետությունների կազմակերպության գագաթնաժողովին՝ Շուշիում, որը գտնվում է Ադրբեջանի վերահսկողության տակ: Եվ սա ոչ մի կերպ չի խանգարում Նիկոլ Փաշինյանին եւ իր թիմակիցներին շարունակել զարգացնել հայ-հունգարական հարաբերությունները՝ անտեսելով այս փաստը: Դա հասկանալի է. ըստ Փաշինյանի՝ Շուշին «մռայլ քաղաք է», որը դեռ 2018 թվականին պետք էր ճանաչել որպես ադրբեջանական:

Հարց է առաջանում՝ լսե՞լ եք արդյոք Օրբանից, Սիյարտոյից կամ որեւէ այլ հունգարացի պաշտոնյայից ներողություն Հայաստանի հասցեին՝ ադրբեջանցի մարդասպանի արտահանձման համար: Լսե՞լ եք որեւէ քաղաքական գնահատական Բաքվի գործողությունների վերաբերյալ կամ դատապարտում՝ Ադրբեջանի կողմից հայկական տարածքների բռնազավթման համար: Ընդհակառակը, 2023-ի նոյեմբերին Իլհամ Ալիեւը ընդունեց Հունգարիայի վարչապետի շնորհավորանքները՝ Ադրբեջանի «հողերի ամբողջականության վերականգնման» կապակցությամբ: Թերեւս ավելորդ է հիշեցնել, որ դա տեղի ունեցավ երկու ամիս անց՝ հայերի Արցախից արտաքսումից հետո:

Ակնհայտ է, որ Փաշինյանի սկզբունքայնությունը բավականացնում է միայն Ռուսաստանի եւ ՀԱՊԿ-ի համար. նա հպարտորեն հրաժարվում է համագործակցել, քանի դեռ նրանք չեն արել քաղաքական հայտարարություններ, ինչպես նաեւ Բելառուսի համար, որի հետ մեր վարչապետը հրաժարվել է շփվել՝ մինչեւ Լուկաշենկոն ներողություն չխնդրի:

Իսկ մյուս երկրները կարող են ազատորեն աջակցել Ադրբեջանին՝ ե՛ւ խոսքով, ե՛ւ գործով՝ առանց հաշվի առնելու Հայաստանի շահերը: Նիկոլը դա կհանդուրժի, քանի որ այդպիսով մեծանում է խոստումների թիվը՝ Հայաստանին Եվրոպայում տեղ տալու վերաբերյալ:

ԱՐՄԱՆ ՂՈՒԿԱՍՅԱՆ

Քաղաքագետ

Ժողովուրդ ջան, մեր երկիրը մազից է կախված, եկեք փորձենք փրկել․ Հայկ Բաբուխանյան Ժողովուրդը պետք է որոշի՝ ուզում է մնալ ԵԱՏՄ-ում, թե՞ գնալ Եվրամիություն․ Բաբուխանյան Եթե Փաշինյանը դավաճանա, ինչի՞ եք իր հետ նույն սեղանի շուրջ նստում․ Բաբուխանյան (տեսանյութ) ՀՀ-ում ստորագրահավաք է սկսվել արտաքին քաղաքական հարցով հանրաքվե անցկացնելու համար Պաշտպանենք Անկախության հռչակագրի յուրաքանչյուր տառը․ Հայկ Բաբուխանյանի կոչը կուսակցություններին Ինչ նոր իրական ընդդիմություն է ձեւավորվում ԱԺ-ից դուրս․ Բաբուխանյանը փակագծեր է բացում Հայաստանի ապագան որոշվելու է ոչ թէ ԱԺ-ում, այլ հանրաքվեով. Հայկ Բաբուխանյան Ուղիղ. Նիկոլը նորից ստացավ իր երազած ընդդիմությունը. Հայկ Բաբուխանյան ՈՒՂԻՂ. Ընդդիմության մանդատապաշտությունը Ծառուկյանին հետապնդելու ժամանա՞կ է բռնում․ Բաբուխանյան Ընտրության արդյունքները Փաշինյանի հետ պայմանավորվածության հետևանք է, կամ էլ՝ անգրագիտության ՈՒՂԻՂ. Առանց փողոցային պայքարի` ՍԴ դիմելը Նիկոլի օգտին էր. Հայկ Բաբուխանյան Այս ընտրություններում պարտվեցին բոլորը. Հայկ Բաբուխանյան Տեղի ունեցավ ՍԻՄ կուսակցության երիտասարդական թեվի ակտիվի հավաքը Ինչու մենք չենք կարող այսօր տոնել Շուշիի ազատագրումը Եվրոպական դեսանտն ու հայաստանյան ապագան. Հայկ Բաբուխանյան Մենք նոր չէ, որ բախվում ենք այս դավաճանական գծին, նորի՛ց ենք ճնշելու. Բաբուխանյան Կստորագրվի հուշագիր ՍԻՄ կուսակցության և Справедливая Россия֊ի միջև ՍԻՄ կուսակցության պատվիրակությունը Մոսկվայում մասնակցում է «ՍՈՎ ինտեր» միջազգային համաժողովին Ուղիղ. Ցեղասպանության ուրացում` Լեվոն Տեր֊Պետրոսյանից մինչև Նիկոլ. Հայկ Բաբուխանյան Խորհուրդ կտայինք չխաղալ իշխող խունտայի օգտին և, քանի դեռ ուշ չի, հետևել մեր օրինակին. Հայկ Բաբուխանյան Այս ամոթալի լիբերալ-թուրքամետ արշավի հեղինակները թիրախավորել են Հայոց ցեղասպանությունը Ո՛չ Նիկոլին, այո՛ ՀՀ Անկախության հռչակագրին․տեղի է ունեցել ՍԻՄ կուսակցության համագումարը (տեսանյութ) Կարեւոր է, որ կարողանանք պաշտպանել Անկախության հռչակագիրը. ՍԻՄ-ը մասնակցելու է ընտրություններին ՍԻՄ-ն ընդդեմ կոռուպցիայի ՍԻՄ XXVIII համագումար. 37 տարի հայ ժողովրդի շահերի պաշտպանության ճակատում