Նիկոլը դեմ է առել Արևմուտքին ու Ռուսաստանին միաժամանակ տրված իր հակասական խոստումներին

Պարզ է, որ հայության կենսական հարցերի շուրջ ստեղծված իրավիճակն այսպես շարունակվել չի կարող: Ակնհայտ է, որ հանրային կրքերը չեն հանդարտվում, և մի «անսպասելի» օր փոխվելու է աղետաբեր իշխանությունը:

Հասկանալի է նաև, որ Նիկոլը դեմ է առել Արևմուտքին ու Ռուսաստանին միաժամանակ տրված իր հակասական խոստումների կատարման/չկատարման պատին (քաղաքական լարան-шпагат): Սովորաբար, նման դեպքերում (և՛ կատարելու, և՛ չկատարելու պարագայում) նրանից հրաժարվելու են նաև նրա օտար թելադրողները:

Ակնհայտ է նաև, որ աստիճանաբար լցվում է հասարակության համբերության բաժակը: Բռնի ուժի կիրառումն ու տարաբնույթ ճնշումները հակառակ արդյունքն են տալիս՝ էլ ավելի շիկացնելով առանց այդ էլ առկա դժգոհության մթնոլորտը:

Նման դեպքերում, պատմությունը ցույց է տալիս, որ երկրի ղեկավարները, կամ ինչ-որ կերպ լքում են երկիրը, կամ հանձնվում են հասարակության դատին: Չի եղել պատմության մեջ մի դեպք, երբ ձախողված իշխանությունն ամբողջ կազմով լքի երկիրը: Թերևս չի եղել նաև դեպք, երբ նման իշխանություններին սպասարկողներն ամբողջությամբ լքեն երկիրը: 

Նրանց մեծ մասը մնում և շարունակում են ապրել այն մարդկանց կողքին, ում ճակատագրերը խեղել են, ում շարունակ խաբել են, ում ունեզրկել, տնազրկել կամ հայրենազրկել են, ում ծաղրել ու վիրավորել են և այլն...

Այս ճշմարությունից փախչել հնարավոր չէ: Բնության օրենքներն ու հասարակական օրինաչափություններն անփոփոխելի են: 

Սովորաբար ձախողված ու հայրենադավ իշխանության սպասավորները ևս արժանանանում են սերունդների պարսավանքին: