Ինչ է մեզ խոստանում Շոյգուի մերձավոր տեղակալի կալանքը

Ա­հա մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նում ծա­վալ­վող այս ընդ­հան­րա­կան ի­րա­դար­ձութ­յուն­նե­րի ֆո­նին (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=282429&l=am) նաեւ Ռու­սաս­տա­նից են սկսել հե­տաքր­քիր ազ­դակ­ներ գալ, որ Մոսկ­վան, ինչ­պես քա­նիցս են­թադ­րե­լու ա­ռիթ ու­նե­ցել ենք, թե­րեւս, ի­րոք պատ­րաստ­վում է վե­րախմ­բագ­րել, կոշ­տաց­նել իր ներ­քին եւ ար­տա­քին քա­ղա­քա­կա­նութ­յու­նը: Իսկ դա, հաս­կա­նա­լի է, չի կա­րող շրջան­ցել նաեւ մեր տա­րա­ծաշր­ջա­նը: Ն­ման ազ­դակ կա­րե­լի է հա­մա­րել ՌԴ պաշտ­պա­նութ­յան փոխ­նա­խա­րար Թի­մուր Ի­վա­նո­վի կա­լան­քը:

Այս­պես, ըստ ռու­սա­կան մի շարք աղբ­յուր­նե­րի, այդ թվում՝ ռազ­մա­քա­ղա­քա­կան հայտ­նի փոր­ձա­գետ Յու­րի Պո­դոլ­յա­կի, փոխ­նա­խա­րա­րի ձեր­բա­կա­լութ­յան վե­րա­բեր­յալ կա­շառ­քի մե­ղադ­րան­քը, «ա­մե­նայն հա­վա­նա­կա­նութ­յամբ, շիր­մա է, իսկ ամ­բողջ ի­մաս­տը դա­վա­ճա­նութ­յուն է»։ (Այս մա­սին տե­ղե­կաց­նե­լու ա­ռիթ «Ի­րա­վուն­քը» ու­նե­ցել է ա­վե­լի վաղ (https://iravunk.com/?p=281878&l=am)` հեն­վե­լով իր աղբ­յուր­նե­րի տե­ղե­կատ­վութ­յան վրա):

Պո­դոլ­յա­կի գնա­հատ­մամբ. «Այլ բան է, որ մենք դժվար թե ի­մա­նանք այս (դա­վա­ճա­նութ­յան մե­ղադ­րանք- հեղ.) մա­սին, նույ­նիսկ ե­թե դա ճիշտ է: Ի վեր­ջո, տե­ղե­կատ­վութ­յան թույլտ­վութ­յան ա­մե­նա­բարձր մա­կար­դա­կի խնդիր կա: Հետ­եւա­բար, մեզ թե­մա­յի մեջ կպա­հեն Ի­վա­նո­վի տնե­րի եւ պա­լատ­նե­րի տե­սան­յու­թերն ու լու­սան­կար­նե­րը, ո­րոնց մա­սին իբր ոչ ոք չգի­տեր տաս­նամ­յակ­ներ շա­րու­նակ։ Իսկ ար­տա­սահ­մա­նում ան­շարժ գույ­քի մա­սին դեռ չեն գրել։ Ցու­ցադ­րա­կան շքե­ղութ­յու­նը, ո­րում նա ապ­րում էր, եր­կար ժա­մա­նակ ոչ մե­կի հա­մար գաղտ­նիք չէր։ Եվ նա ոչ միայն չէր թաքց­նում, այլ պար­ծե­նում էր դրա­նով։ Եվ ե­թե միայն հի­մա են նրան կա­լա­նա­վո­րում, ու­րեմն այ­ստեղ ա­մեն ինչ ակն­հայ­տո­րեն ա­վե­լի լուրջ է։ Ըստ եր­եւույ­թին, «Թի­մուրն ու իր թի­մը» իս­կա­պես, ինչ­պես ա­սում են, այն­քան են «շփո­թել ա­փե­րը», որ համ­բե­րութ­յան բա­ժա­կը հատ­վել է։ Եվ ես կկրկնեմ այն, ինչ գրել էի ա­վե­լի վաղ. Ի­վա­նո­վի ձեր­բա­կա­լութ­յու­նը ռազ­մա­ճա­կա­տի տղա­ներն ըն­դու­նե­ցին ա­վե­լի ու­րախ, քան Օ­չե­րե­տի­նո­յի գրա­վու­մը։ Եվ նրանք իս­կա­պես հույս ու­նեն պատ­մութ­յան շա­րու­նա­կութ­յան վրա: Ն­րանք իս­կա­պես ան­համ­բեր սպա­սում են դրան: Եվ ոչ միայն այն­տեղ...»:

Հե­տաքր­քիր ակ­նարկ է՝ «դա­վա­ճա­նութ­յան մե­ղադ­րանք», հատ­կա­պես ու­րախ են «ռազ­մա­ճա­կա­տի տղա­նե­րը» եւ այլն: Եվ այս ա­մե­նը պետք է հա­մադ­րել ար­դեն նախ­կին նա­խա­րա­րի ան­ձի եւ կա­պե­րի հետ: Այս­պես, ռու­սա­կան աղբ­յուր­նե­րը հե­տաքր­քիր փաս­տեր են հի­շեց­նում Թի­մուր Ի­վա­նո­վի կա­րիե­րա­յի թռիչ­քա­յին ա­ճի մա­սին: 2012 թվա­կա­նին նա 37 տա­րե­կա­նում զբա­ղեց­րել է Մոսկ­վա­յի մար­զի կա­ռա­վա­րութ­յան նա­խա­գա­հի տե­ղա­կա­լի պաշ­տո­նը, երբ մարզ­պե­տը Սեր­գեյ Շոյ­գուն էր։ Նույն տա­րե­վեր­ջին, Շոյ­գուն պաշտ­պա­նութ­յան նա­խա­րար էր, եւ 2013 թվա­կա­նից մինչեւ 2016 թվա­կա­նը Ի­վա­նով Ռու­սաս­տա­նի պաշտ­պա­նութ­յան նա­խա­րա­րութ­յան են­թա­կա­յութ­յան «Օ­բո­րոնստ­րոյ» ԲԲԸ-ի՝ միան­գա­մայն «յու­ղոտ» կա­ռույ­ցի գլխա­վոր տնօ­րենն էր: Իսկ ա­հա 2016 թվա­կա­նին նա դառ­նում է Շոյ­գո­ւի տե­ղա­կա­լը` Պաշտ­պա­նութ­յան նա­խա­րա­րութ­յու­նում նա ղե­կա­վա­րել է գույ­քի կա­ռա­վար­ման եւ զոր­քե­րի տե­ղա­կայ­ման, Ռու­սաս­տա­նի զին­ված ու­ժե­րի բնա­կա­րա­նա­յին եւ բժշ­կա­կան ա­ջակ­ցութ­յան հետ կապ­ված հար­ցե­րի գծով: Պա­տաս­խա­նա­տու էր Ռու­սաս­տա­նի պաշտ­պա­նութ­յան նա­խա­րա­րութ­յան օբ­յեկտ­նե­րի եւ ռազ­մա­կան հի­փո­թե­քի շի­նա­րա­րութ­յան, վե­րա­կա­ռուց­ման եւ հիմ­նա­նո­րոգ­ման հա­մար: Այն, որ սա ռու­սա­կան ա­մե­նա­յու­ղոտ պաշ­տոն­նե­րից մեկն էր, վի­ճել հնա­րա­վոր չէ: Նաեւ, որ հա­զիվ թե Ի­վա­նո­վին «սի­րուն աչ­քե­րի» հա­մար էին այդ պաշ­տո­նը տվել:

Այ­սինքն, կա­լա­նա­վոր­ված է ոչ թե պար­զա­պես պաշտ­պա­նութ­յան փոխ­նա­խա­րար, այլ եր­կար ժա­մա­նակ ա­մե­նա­զոր Շոյ­գո­ւի հետ այս­տե­ղից այն­տեղ տե­ղա­փոխ­վող եւ «յու­ղոտ» պաշ­տոն­նե­րի աշ­խա­տող անձ­նա­վո­րութ­յուն: Ու պա­տա­հա­կան չէ, որ նրա ձեր­բա­կա­լութ­յու­նը եւ դրա հետ կապ­ված «պե­տա­կան դա­վա­ճա­նութ­յուն» տեր­մի­նը Շոյ­գո­ւի հետ կապ­ված եւս սկսել է լատ լուրջ հար­ցեր ա­ռաջ բե­րել: Ու «թար­սի պես» հենց այն պա­հին, երբ­ լուծ­վում է ՌԴ նոր կա­ռա­վա­րութ­յան կազ­մի, այդ թվում՝ Շոյ­գո­ւի վե­րան­շա­նակ­վել-չվե­րան­շա­նակ­վե­լու հար­ցը:

Նաեւ, երբ պարզ­վում է, որ «ռազ­մա­ճա­կա­տի տղա­նե­րը» ու­րախ են Շոյ­գո­ւի եր­կա­րամ­յա մտե­րի­մի ձեր­բա­կա­լութ­յո­ւնից, ե­րե­ւի ու­րախ կլի­նեն նաեւ, ե­թե Ի­վա­նո­վին իր հետ այս­տե­ղից-այն­տեղ տա­նող Շոյ­գո­ւի փո­խա­րեն այլ նա­խա­րար ու­նե­նան:

Իսկ այն, որ նոր կա­ռա­վա­րութ­յու­նում կա­րող է նաեւ Լավ­րո­վը չլի­նել, քա­նի որ թո­շա­կի է անց­նե­լու, խոս­վում էր շատ ա­վե­լի վաղ:

Այս­տեղ, թե­րեւս, չմո­ռա­նանք մեզ վե­րա­բե­րող ա­մե­նա­կա­րե­ւոր հար­ցե­րից մե­կը. իսկ որ­քա­նո՞վ էր ոչ միայն Հա­յաս­տա­նի, այլ նաեւ Ռու­սաս­տա­նի հա­մար է­ֆեկ­տիվ մաս­նա­վո­րա­պես Ար­ցա­խում Լավ­րո­վի եւ Շոյ­գո­ւի ղե­կա­վա­րած գե­րա­տես­չութ­յուն­նե­րի աշ­խա­տան­քը. հար­ցի պա­տաս­խա­նը ներ­կա ի­րա­վի­ճակն է, երբ Մոսկ­վան կանգ­նել է կով­կաս­յան տա­րա­ծաշր­ջա­նից դուրս մղվե­լու շե­մին… Կարճ ա­սած, սպա­սենք ռու­սա­կան կա­ռա­վա­րութ­յան նոր կազ­մին, ո­րը եւս մեզ հա­մար՝ ա­պա­գա­յի հետ կապ­ված շատ բան կա­րող է հու­շել: