ԶԱՐՄԱՆՔ

Ար­դեն 9-րդ­ օրն է, ինչ ֆրան­սա­հայ ռազ­մա­կան եւ հե­տաքն­նող լրագ­րող ԼԵՈ ՆԻԿՈԼՅԱՆԸ «Զ­վարթ­նոց» օ­դա­նա­վա­կա­յա­նում հա­ցա­դուլ է ա­նում, ո­րով­հե­տեւ նրա մուտքն ար­գե­լել են ­Հա­յաս­տան` ա­ռանց ո­րե­ւէ պար­զա­բան­ման: Ու­շագ­րավ է, որ այս հար­ցում կա դա­վա­դիր լռութ­յուն թե՛ ընդ­դի­մա­դիր, թե՛ իշ­խա­նա­կան դաշ­տում: Ին­չո՞ւ, ի՞նչ է ա­րել, դեռ դնենք մի կողմ, բայց մարդ է, ում ի­րենց ժո­ղովր­դա­վար հա­մա­րող եր­կու պե­տութ­յուն՝ ­Հա­յաս­տանն ու Ֆ­րան­սիան դան­դաղ սպա­նում են՝ բո­լո­րի աչ­քի ա­ռաջ: Իսկ ե­թե լուրջ պատ­ճառ կա՝ նրա մուտքն ար­գե­լե­լու, ին­չո՞ւ ի­րա­վա­պահ հա­մա­կար­գի ո­րե­ւէ գե­րա­տես­չութ­յուն մի հատ հայ­տա­րա­րութ­յուն չի ա­նում, մի ռե­պոր­տաժ էլ այդ մա­սին չի պատ­րաս­տում, մենք էլ ի­մա­նանք, ինքն էլ: ­Տա­վու­շում կի­րան­ցի­նե­րի պայ­քա­րին միա­ցած եր­կու պայ­մա­նագ­րա­յին զին­ծա­ռա­յո­ղի խայ­տա­ռա­կե­լու հա­մար ա­րագ-ա­րագ Քնն­չա­կա­նը ռե­պոր­տաժ էր պատ­րաս­տել, բա ե­թե հիմ­քեր ու­նեն այս մար­դուն թույլ չտա­լու ­Հայ­րե­նիք մտնել, ին­չո՞ւ մի ծպտուն չեն հա­նում: ­Մի՞­թե լրագ­րո­ղի խոս­քի ա­զա­տութ­յու­նը հենց այս պա­հին մեռ­նում է` մեր եր­կիր դեռ չմտած:

Իսկ «Լու­սա­վոր ­Հա­յաս­տան» կու­սակ­ցութ­յան նա­խա­գահ, ­Նի­կոլ ­Փա­շին­յա­նի հա­տուկ հանձ­նա­րա­րութ­յուն­նե­րով նախ­կին դես­պան ԷԴՄՈՆ ՄԱՐՈՒՔՅԱՆԸ սկսել է գան­գատ­վել, այս­պես ա­սած, «ա­րեւմ­տա­մետ­նե­րից»: ­Չե՞ք հա­վա­տում, ի­հար­կե, դժվար է հա­վա­տալ, բայց նա ո՛չ ա­վել, ո՛չ պա­կաս ա­սում է. «Իմ դեմ կազ­մա­կերպ­ված եւ հստակ ուղ­ղորդ­ված ար­շավ էր ի­րա­կա­նաց­վում «արևմ­տա­մե­տի» ան­վան տակ՝ ­Թուր­քիա­յի եւ Ադր­բե­ջա­նի գոր­ծա­կա­լա­կան ցան­ցի կող­մից»: ­Չէ, այս­պես որ գնա, շատ շու­տով ­Մա­րուք­յա­նը «Путин, всегда прав!» գրառ­մամբ շա­պի­կով հայտն­վե­լու է ՌԴ դես­պա­նա­տան դի­մաց, միայն թե ոչ մեկ չհի­շի, որ նա նույն­քան պա­տաս­խա­նատ­վութ­յուն է կրում ստեղծ­ված ի­րա­վի­ճա­կի հա­մար` 44 օր­յա պա­տե­րազ­մից հե­տո` ստանձ­նե­լով պաշ­տոն ու հեր­թա­կան ան­գամ սա­տա­րե­լով ­Նի­կոլ ­Փա­շին­յա­նին:

Ու­շագ­րավ հայ­տա­րա­րութ­յամբ է հան­դես ե­կել Ա­վե­տիք ­Չա­լաբ­յա­նի «ՀԱՅԱՔՎԵ» քա­ղա­քա­ցիա­կան նա­խա­ձեռ­նութ­յու­նը` մաս­նա­վո­րա­պես նշե­լով, թե` «իշ­խա­նա­կան խմբակ­ցութ­յան բո­լոր ան­հատ պատ­գա­մա­վոր­նե­րին, ո­րոնք չեն ա­րա­տա­վո­րել ի­րենց ա­նու­նը ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տութ­յան ինք­նիշ­խա­նութ­յան եւ սահ­մա­նադ­րա­կան կար­գի դեմ խոս­քով կամ գոր­ծով, կոչ ենք ա­նում դուրս գա­լու «Քա­ղա­քա­ցիա­կան պայ­մա­նա­գիր» խմբակ­ցութ­յու­նից` հե­տա­գա­յում նոր խորհր­դա­րա­նա­կան մե­ծա­մաս­նութ­յան ձե­ւա­վոր­մա­նը մաս­նակ­ցե­լու եւ սահ­մա­նադ­րա­կան ճա­նա­պար­հով իշ­խա­նա­փո­խութ­յուն ի­րա­կա­նաց­նե­լու հե­ռան­կա­րով»։ ­Փաս­տո­րեն, ընդ­դի­մա­դիր դաշ­տում դեռ մար­դիկ կա՞ն, ո­րոնք ՔՊ-ա­կան պատ­գա­մա­վոր­նե­րին փո­խա­նակ խոս­տա­նան, որ ի­րենց մա­տու­ցած ծա­ռա­յութ­յուն­նե­րի հա­մար վա­ղը չեն դատ­վի, ա­ռա­ջար­կում են` է­լի պատ­գա­մա­վոր դառ­նալ ու մաս կազ­մել նոր խորհր­դա­րա­նի իշ­խող խմբակ­ցութ­յան:

Ի դեպ, այն ինչ կա­տար­վում է մեր օ­րե­րում, ե­թե ձեզ թվում է` վատ ե­րազ է, ա­պա ՀՀ ՈՍՏԻԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ պատ­րաստ է կմճտե­լով փաս­տել, որ, այ­դու­հան­դերձ, սա ի­րա­կա­նութ­յուն է: ­Հա­մա­ցան­ցը ո­ղող­ված է տե­սան­յու­թով, որ­տեղ վեր­ջին օ­րե­րին ճա­նա­պարհ փա­կող քա­ղա­քա­ցի­նե­րից մե­կին բեր­ման են­թար­կե­լիս ոս­տի­կա­նը ոչ թե ի­րա­վա­չափ ուժ է կի­րա­ռում, այլ` բա­ռիս բուն ի­մաս­տով կմճտում է: «Չի կա­րում խփի, կմճտում ա», - բո­ղո­քում էր բեր­ման են­թարկ­վող քա­ղա­քա­ցին` տե­սախ­ցիկ­նե­րի ա­ռաջ: Ինչ խոսք, զա­վեշտ է, բայց կա­րո՞ղ է ոս­տի­կա­նը կմճտում է, որ նոր ծի­լեր տվող պայ­քա­րին աչ­քով ոչ ոք չտան, թե չէ ա­վե­լի լուրջ նման պահ­ված­քը հնա­րա­վոր չէ մեկ­նա­բա­նել: