Իրանական սպառնալիքները կազդե՞ն Նիկոլի տրամադրությունների վրա

­Նի­կո­լի հայ­տա­րա­րութ­յա­նը (Տե´ս նաեւ https://iravunk.com/?p=281533&l=am), թե Ա­լիե­ւի հետ ինչ-որ բա­ներ են սկսել պայ­մա­նա­վոր­վել, փոր­ձենք նա­յել այս կող­մից: Նա խոս­տա­ցա­ծից բա­վա­կա­նին ուշ գնաց Ոս­կե­պար, այ­սինքն` ա­սե­լիք չու­ներ: Հի­մա ու­նի, եւ դա ակ­նարկ է, որ այդ պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յու­ններն այս մեկ-եր­կու օր­վա բան են:

Ի՞նչ է ստաց­վում. մի կող­մից ռուս­ներն են Ա­լիե­ւի հետ ինչ-որ բա­ներ պայ­մա­նա­վոր­վում եւ հա­նում են զորք­ե­րը: Պարզ­վում է, որ նույն ժա­մա­նակ նաեւ Նի­կոլն է ինչ-ինչ «ան­հաս­կա­նա­լի» խո­ղո­վակնե­րով Ա­լիե­ւի հետ սկսել պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յու­ննե­րի գալ, ո­րի արդ­յուն­քում Հեյ­դա­րո­վիչն ար­դեն չի պատ­րաստ­վում խլել դե­պի Վ­րաս­տան տա­նող ճա­նա­պար­հը: Ին­չե­ւէ, թեեւ այդ­քան էլ հաս­կա­նա­լի չէ, թե Նի­կոլն այդ ո՞ր «պա­պի բա­րի հի­շա­տակն» է պատ­րաստ­վում զո­հա­բե­րել, բայց ո­րոշ են­թադ­րութ­յու­ննե­րի հնա­րա­վո­րութ­յուն կա:

­Բայց այս­տեղ նախ, թե­րեւս հաշ­վի առ­նենք այն հայ­տա­րա­րութ­յու­ննե­րը, ո­րոնք այս օ­րե­րին լսվում են ի­րա­նա­կան ուղ­ղութ­յու­նից: Նախ, Ի­րա­նի գե­րա­գույն ա­ռաջ­նոր­դի մի­ջազ­գա­յին հար­ցե­րով խորհր­դա­կան Ա­լի Աք­բար Վե­լա­յա­թին խո­սեց Բր­յու­սե­լում Նի­կո­լի, ԱՄՆ պետ­քար­տու­ղա­րի եւ Եվ­րա­միութ­յան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րի հան­դի­պու­մից`այն ուղ­ղա­կիո­րեն ո­րա­կե­լով որ­պես «Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սի տա­րա­ծաշր­ջան ա­պօ­րի­նի ներ­խուժ­ման նոր ծրա­գիր»: Նա բա­ցատր­եց, թե ին­չի մա­սին է խոս­քը. «Կաս­պից ծո­վում եւ Կենտ­րո­նա­կան Ա­սիա­յում է­ներ­գա­ռե­սուրս­ներ ձեռք բե­րե­լու նպա­տա­կով, ՆԱՏՕ-ն պետք է տե­ղա­կայ­վեր Ռու­սաս­տա­նի հա­րա­վում կամ Ի­րա­նի հյու­սի­սում… Ն­րանք ցան­կա­նում էին եւ ցան­կա­նում են ա­նել նույն ծրա­գի­րը, ինչ ա­րե­ցին Բալ­թիկ ծո­վում եւ Ուկ­րաի­նա­յում, Ի­րա­նի հյու­սի­սի եւ Ռու­սաս­տա­նի հա­րա­վի այս կար­եւոր ան­ցա­կե­տում, այ­սինքն՝ ա­վար­տին հասց­նել ՆԱՏՕ-ի հսկա­յա­կան եւ հա­մա­պար­փակ ազ­դե­ցութ­յու­նը դե­պի ար­եւելք»:

Ու հե­տե­ւում է Վե­լա­յա­թիի միան­գա­մայն թա­փան­ցիկ ակ­նար­կը. «Այս նոր ծրա­գի­րը եւ նա­խա­պես ձեւա­վոր­ված սույն պլա­նը հիմն­ված են ա­մե­րիկ­յան նա­խա­ձեռ­նութ­յան եւ տա­րա­ծաշր­ջա­նում ո­րոշ միջ­նորդ­նե­րի ա­ջակ­ցութ­յան վրա»: Թե ում է Ի­րա­նը հա­մա­րում «տա­րա­ծաշր­ջա­նում միջ­նորդ­ներ», ե­րեւի պարզ է բո­լո­րին:

­Նաեւ հե­տե­ւում է մի վեր­ջին զգու­շա­ցում, որ, դա­տե­լով հայ­տա­րա­րութ­յան ընդ­հա­նուր հա­մա­տեքս­տից, նաեւ Մոսկ­վա­յի ա­նու­նից է. «Մենք հստակ զգու­շաց­նում ենք այն երկր­նե­րին, ո­րոնք դեռ չեն ճա­նա­չել Ի­րա­նը, որ Ի­րա­նի Իս­լա­մա­կան Հան­րա­պե­տութ­յու­նը թույլ չի տա որ­եւէ երկ­րի, կազ­մա­կեր­պութ­յան կամ միութ­յան, ո­րը մտա­դիր է ոտնձ­գութ­յուն կա­տա­րել Ի­րա­նի անվ­տան­գութ­յան գո­տու դեմ եւ­ ի­րա­կա­նաց­նել սադ­րիչ շար­ժում­ներ, մենք զգո­նութ­յամբ եւ­ ամ­բողջ հզո­րու­թյամբ կպաշտ­պա­նենք երկ­րի տա­րած­քա­յին ամ­բող­ջա­կա­նութ­յունն ու նրա անվ­տան­գութ­յան հետ կապ­ված բո­լոր հար­ցե­րը… Հա­րա­վա­յին Կով­կա­սը Ի­րա­նի անվ­տան­գութ­յան գո­տու կար­եւոր մասն է, ո­րը միշտ պաշտ­պա­նե­լու է այս տա­րա­ծաշր­ջա­նի բո­լոր երկր­նե­րի անվ­տան­գութ­յու­նը, ան­կա­խութ­յունն ու տա­րած­քա­յին ամ­բող­ջա­կա­նութ­յու­նը, եւ Միաց­յալ Նա­հանգ­նե­րի, Եվ­րա­միութ­յան եւ ՆԱՏՕ-ի այս վեր­ջին ո­րո­շու­մը Բր­յու­սե­լում ոչ մի կերպ չի ի­րա­կա­նա­նա­լու»:

­Նույն­քան թա­փան­ցիկ էր գրե­թե զու­գա­հեռ Հա­յաս­տա­նում Ի­րա­նի դես­պան Սոբ­հա­նիի հայ­տա­րա­րութ­յու­նը. «Հա­յաս­տանն Ի­րա­նի շնչու­ղին է դե­պի հյու­սիս եւ Սեւ ծով, իսկ Ի­րա­նը Հա­յաս­տա­նի հա­մար Ի­րա­նի շնչու­ղին է դե­պի հա­րավ, դե­պի Պար­սից եւ Օ­մա­նի ծո­ցեր, դե­պի Հնդ­կաս­տան»: Ե­թե շնչու­ղի է, ա­պա վայ նրան, ով կփրձի այդ շնչու­ղին փա­կել: Լի­նի դա Ա­լիեւ, Նի­կոլ, Թուր­քիա թե Ա­րեւ­մուտք: Ու մաս­նա­վո­րա­պես փաս­տը, որ Իս­րա­յե­լին հար­վա­ծե­լով, Ի­րա­նը նաեւ հի­պեր­ձայ­նա­յին հրթիռ կի­րա­ռեց, եւ այդ փաս­տը ֆիք­սե­ցին բո­լոր փոր­ձա­գետ­նե­րը, ի­րա­նա­կան այդ բո­լոր զգու­շա­ցում­նե­րին շատ ա­վե­լի մեծ կշիռ են հա­ղոր­դում:

Այս­պի­սով, Նի­կոլն ու­զի, թե` ոչ, պետք է իր քայ­լերն այս ի­րո­ղութ­յուն­նե­րին հա­մա­պա­տաս­խան կա­ռու­ցեի: Մի կող­մից, Ա­րեւ­մուտ­քը պա­հան­ջում է ան­վե­րա­պահ հնա­զան­դութ­յուն՝ ա­ռանց դրա հա­մար ո­րե­ւէ բան ոչ թե տա­լու, այլ նույ­նիսկ՝ խոս­տա­նա­լու: Մ­յուս կող­մից, կա, ա­սենք, թյուր­քա­կան ա­ռա­ջարկ­նե­րի հե­տե­ւից գնա­լու տար­բե­րա­կը: Բայց այս եր­կու դեպքն էլ Ի­րա­նի հա­մար նշա­նա­կում են «շնչու­ղու փա­կում», եւ այն ի­րա­վի­ճա­կում, երբ լար­վա­ծութ­յու­նը հա­սել է Ի­րան-Իս­րա­յել ու­ղիղ բա­խում­նե­րի մա­կար­դակի, այդ «շնչու­ղու փա­կու­մը» հաս­տատ լրջա­գույն ռիս­կեր է են­թադ­րում բո­լոր «փա­կող­նե­րի» հա­մար: Այս պա­հին ե­ղած վեր­ջին սցե­նա­րը «խա­ղա­ղութ­յան պայ­մա­նագ­րի» ռու­սա­կան տար­բե­րակն է, ո­րը մինչ օրս Նի­կո­լը Ա­րեւ­մուտ­քի պա­հան­ջով հա­մա­ռո­րեն տոր­պե­դա­հա­րում էր: Նոր ի­րա­վի­ճա­կում այս հար­ցում բան կփոխ­վի, հստակ կդառ­նա ա­ռա­ջի­կա եր­կու շա­բաթ­նե­րին: