Իրան հարվածեց. հետո՞, ի՞նչ է լինելու

ՄԱԿ-ի Իրանի առաքելության հայտարարության մեջ Իսրայելին հարցվգած հարվածի հետ կապված ասված է. «Մենք հարվածել ենք Սիոնիստական ​​ռեժիմին ՄԱԿ-ի կանոնադրության 51-րդ հոդվածի համաձայն (հարձակում ինքնապաշտպանության նպատակով) Դամասկոսի հարձակումից հետո։ Խնդիրը կարգավորվել է, բայց Իսրայելի ռեժիմը կարող է ևս մեկ սխալ թույլ տալ, և այդ ժամանակ Իրանի արձագանքը շատ ավելի կոշտ կլինի։ Սա հակամարտություն է Իրանի և Իսրայելի ռեժիմի միջև, ԱՄՆ-ը պետք է իր հեռավորությունը պահպանի»։

Այսինքն, այսքանով Իրանը համարում է Դամասկոսի իր հյուպատոսարանի վրա հարձակման ՀԱՐՑԸ ՍՊԱՌՎԱԾ։

Հիմա հերթն Իսրայելինն է. կլինի՞ պատասխան:

Իրանը պետք է անպայման ինչ-որ ձեւ այդ հարվածին պատասխաներ: Պատասխաներ գոնե տեսանելի մասով համարժեքից էլ ավել, այլապես սեփական հեղինակությունն էր ոչնչացվելու: Պետք է պատասխաներ անկախ այն բանի, որ, ըստ մի շարք համառ լուրերի, Վաշինգտոնը «տակից, հատուկ խողովակներով» Մոսկվայի միջնորդությանն էր դիմել` թեման պահել «կարմիր գծերի» մեջ, այլապես Երրորդ աշխարհամարտն անխուսափելի կդառնա: Եվ Իրանի պատասխան հարվածը պետք է տեղավորվեր, եւ շատ նման է, որ փաստացի տեղավորվեց այդ շրջանակներում` հեղինակությունը փրկված է, սակայն սա այն գործողությունը չէ, որին Իսրայելը պարտավոր է անպայման պատասխանել: Ընդգծենք` Իսրայելը եւ ոչ վարչապետ Նեթանյահուն: Նա արդեն ակհայտորեն Վաշինգտոնին էլ է զզվեցրել, Բլինկենը, օրինակ, օրերս ցուցադրաբար հանդիպես իսրայելյան օպոզիցիայի ղեկավարի հետ... Նման է, որ Իրանի պատասխանն ինչ-որ տեղ նաեւ Վաշինգտոնի օգտին էր:

Իսրայելում էլ, այն բանից հետո, երբ արդեն 10 օրից ավել ամեն պահ քարզում էին` կհարվածեն առաջիկան 24-48 ժամում, ակնհայտորեն բնակչության նյարդերը տեղի տվեց: Ու երբ հարվածը եղավ, ամենահավանական տարբերակն է, որ հիմնական զայրույթը հիմա կուղղվի հենց Նեթանյահուի դեմ, թե նա երկիրը ներքաշում է մահացու պատերազմի մեջ: Ու այնքան սուր զայրույթ, որ մեծ հարց է` Նեթանյահուն կկարողանա՞ աթոռը պահելու հետ միաժամանակ, մի բան էլ մտածել պատասխան հարվածի մասին: Ի վերջո, կհաջորդի Իրանի պատասխանը, եւ էլ ավելի մեծ ներիսրչայելյան զայրույթը պատրաստ է: Վերջին հաշվով, շարքային իսրայելցիներին շատ պարզ բացատրվեց` մեծ պատերազմ սարքողը Նեթանյահուն է... Այս պատկերը միանշանակ ամերիկացիների օգտին է:

Հա, մնացին ռուսները:

Իրանի հարվածի երկրորդ տուժածը մեծ հավանականությամբ դառնում է... Զելենսկին:

Կոնգրեսի օրակարգում է Ուկրաինային ֆինանսավորման հարցը, եւ հիմա, երբ Մերձավոր Արեւելքում «Երրորդ աշխարհամարտի շեմին ենք», ամերիկացի հանրապետականները կարող են սուղ միջոցներից տասնյակ միլիարդներ տալ Զելենսկում` «ի վնաս Իսրայելի»: Այսինքն, Իրանի հանրապետականների համար շատ հարմար պահի պատասխանեց:

Այս ամենը նման չէ՞ ինչ-որ «գեղեցիկ խաղի», որտեղ տեսանելի է երկու տուժող` Նեթանյահուն եւ Զելենսկին, եւ մի շարք շահառուներ` Վաշինգտոն, Մոսկվա, Թեհրան (որի հեղինակությունն այս պահին երկինք է հասնելու), Պեկին (Թայվանում արդեն սուգ է, թե պետք է շատ արագ Պեկինի հետ լեզու գտնել, քանի որ ամերիկացիների վրա հույս դնել չի լինում), եւ անգամ իսրայելի օպոզիցիա, որը համառ Նեթանյահույին տապալելու շատ ռեալ շանս ստացավ:

Չնայած, եթե խորը նայենք, կտուժի նաեւ Լոնդոնը...

Բայց եկեք եզրակացություններով առաջ չընկնենք` սպասելով Իսրայելի պատասխանին կամ դրա բացակայությանը: Թեեւ այն, որ հարվածից շատ չանցած կայացած հեռախոսազրույցի ժամանակ Բայդենը դիմեց Նեթանյահույին` չպատասխանել Իրանի հարձակմանը, որպեսզի կանխի տարածաշրջանում էսկալացիան, շատ հետաքրքիր փաստ է։